Ciesz się, że dotarło to do Ciebie gdy masz lat 20. W tym czasie ja nonstop piłem i paliłem, dotarło do mnie to wszystko w wieku 26 lat
Jesteś więc jakieś 6 lat przede mną - powodzenia!

Powinieneś... nic nie powinieneś. Po co ci 2 języki? Chcesz się ich nauczyć, czy po to, żeby spełniać oczekiwania innych i podnosić swoją wartość w ich oczach.

Zła wiadomość jest taka, że nie pomogą: żadne motywatory w postaci filmów, memów itd. Pomóc sobie możesz tylko TY. Dobra wiadomość (albo i druga zła:) - wszystko w Twoich rękach. Czasami trzeba dojść do ściany, ew dobić do dna żeby to zrozumieć. Nie ruszysz do przodu, dopóki będą Cię do tego pchały oczekiwania innych. Dodatkowo jeśli jeszcze mierzysz wysoko, spierdolisz bo zje Cię strach przed porażką - stąd bierze się całe to odkładanie na później.

dla mnie to taka forma grupowego uścisku
o tak mamy przejebane
no tak mamy
a to nic nie robimy
no nic nie robimy, bo tamten też nic nie robi
a to ok, od razu raźniej

Wciąż powtarza się tu motyw apatii u młodych ludzi.
Przypominam sobie, że też miałem taki okres w tym wieku.
Tłumaczyłem to sobie tym, że gdy miałem 18 lat wprowadzono Stan Wojenny w Polsce, że nie mogłem wyjechać na Zachód, że wojsko mnie ścigało, że inflacja odbierała sens jakiejkolwiek pracy.
Teraz myślę, że były to tylko wymówki, a tak naprawdę w tym wieku człowiek przechodzi czasem taką fazę w swoim życiu i być może jest ona potrzebna do prawidłowego rozwoju emocjonalnego. Jak okres buntu u nastolatków.
Tak więc, moja rada jest taka: Nie szarp się. Wal sobie konia ile masz ochotę. Wydoroślejesz, dojrzejesz, zmienisz się. Nic na siłę.

Kurwa 20 lat i z rodzicami, wielkie mi rzeczy, 90% moich znajomych mieszka z rodzicami w tym wieku. Ja mam 22 i tez mieszkam. Fajnie jest być niezależnym i dobrze jest do tego dążyć, ale nie daj się ogłupić kilku blogom młodym gościom z tej strony piszących jak to niezależnosć jest ważna i robiących nie wiadomo jaką otoczkę wokół tego.
Takie rzeczy nie mogą Cie wprawiać w gorszy nastrój, to pierdoły, zajmij się sobą i dąż do czegoś nie patrząc na innych.
Z angolem podobna sprawa, z jednej strony angol to podstawa dziś, no i mi większych problemów nie sprawia, ale nie daj sie ogłupić na tyle, aby czuć się przez to gorszym !

Na większość blogów na tej stronie nie masz co patrzeć, a tym bardziej przywiązywać się do ich treści, bo zazwyczaj są to jakieś wybujałe teorie stworzone przez młodocianych "pisarzy", którzy osiągnęli pierwsze sukcesy i wydaje im się, że chwycili pana boga za nogi. I Ty właśnie dałeś się wciągnąć w chłonięcie treści tego typu.

Nie namawiam Cię do zostania w obecnym stanie, ale zastaawiam się jaki jest cel tego bloga ? Bo mam wrażenie, że Tobie jest wygodnei jak jest, a napisałeś go tylko dlatego, że wydaje Ci się, że Twoje życie POWINNO być inne.
Przeczytałeś kilka blogów ze strony jak inni sobie radzą, rzadziej jak nei radzą i teraz myślisz, że tak wygląda świat. Gówno prawda. Być może gdybyś rzeczywiście chciał się zmienić- dla siebie- zrobiłbyś to. Ale to teoretyzowanie, bo przecież Cie nie znam.

W każdym razie, do póki siebie nie zaakceptujesz- nic nie zmienisz. Stary truizm- jakże trudny do zrozumienia.

Dodam jeszcze, że siedząc w domu i czytając blogi z tej strony i podobne tworzysz sobie nierealny obraz rzeczywistości, który po kilku latach gdy osiagniesz to co chciałeś zawali się jak domek z kart. Tutaj przedstawia się na ogół bardzo przyjemną pozytywną wizje rzeczywistości, blogi i użytkownicy stawiające trudne pytania są na ogół wyśmiewani, tymczasem zazwyczaj są najbardziej przyziemni i ogarnięci w świecie.

Warto się zmieniać, warto poszukiwać, odkrywać, uczyć się.
Ale nie dla innych. Z taką motywacją nigdy nie odnajdziesz tego czego szukasz.