Leży przy mnie i patrzy mi w oczy, ale... o tym może później, bo historie tą zacznę od samego początku.

Od razu powiem że żaden ze mnie pua, nie znam się na żadnych schematach, otwieraczach czy ładowaniu pozytywną energią dla mnie jest to przerost formy nad treścią. DG to dla mnie abstrakcyjne pojęcie, szkoda mi czasu na bieganie po mieście i polowaniu na nowe numery. Nie praktykuje czegoś takiego jak "wyjście na podryw", po prostu gdy widzę fajna dziewczynę na ulicy i czuje że w danej sytuacji warto byłoby ją poznać to po prostu to robię, a zdarza mi się to rzadko bo w przeciwieństwie do niektórych fakt że mój telefon pęka w szwach od nadmiaru kontaktów nie wywołuje u mnie niespodziewanej erekcji i nie sprawia że czuje się jak młody bóg. Dziewczyny poznaje zazwyczaj w normalny, lamerski non-pua sposób, czyli przez znajomych. Tak było i tym razem.

Była połowa listopada, wyszedłem z kumplami do pubu, po drugim piwie jeden z nich poinformował nas że jego target organizuje dzisiaj urodziny w jakimś pubie z karaoke. Jako że zawsze jest to jakaś odmiana bez wahania przystaliśmy na ową propozycję. Po dotarciu na miejsce moja uwagę przykuła jedna z koleżanek solenizantki. Dosyć wysoka, ładna, włosy koloru ciemny blond HB8-9 nazwijmy ją O. Szybko się przywitałem, zająłem miejsce obok niej, rozmowa się kleiła, dotyk szedł jak po maśle i ogólnie dobrze się razem bawiliśmy. Numer był formalnością. Na koniec wieczoru spróbowałem KC, głowa w bok, skończyło się na buziaku w policzek. Przez kolejne dni nie zaprzątałem sobie nią głowy, aż do momentu w którym wysłała mi życzenia urodzinowe i tu ku mojemu zdziwieniu pojawiło się pytanie o spotkanie. Nie byłbym sobą gdybym przepuścił taką okazję, lekka korekta terminu i byliśmy umówieni. Na spotkaniu świetnie, paplała bez przerwy, okazała się że jest niesamowicie ambitną i wszechstronną dziewczyną, inteligentna, w najlepszej szkole, wyznawała zdrowe zasady, była bardzo logiczna, ciekawe hobby no cud miód malina, a na dodatek była dziewicą. Wydawało się że stanowi kompletne przeciwieństwo pewnej toksycznej laski z którą miałem styczność w zeszłym roku, opisywałem ją w komentarzu pod jednym z blogów (dla zainteresowanych http://www.podrywaj.org/blog/po_...). W trakcie oczywiście KC tym razem bez sprzeciwu. Po spotkaniu smsy od niej że dziękuje, że świetnie spędzony czas, ogólnie widać było że jest zaangażowana. Kolejne spotkania (60% z jej inicjatywy), potem noc u mnie gdzie pomimo prób do niczego nie doszło (mówiła że dziewictwo ma dla niej dużą wagę, że to za wcześnie), noc u niej gdzie znów tylko ja inicjowałem, widać było że jest zachowawcza, nieobyta i się stresuje. Dziewczyna zapatrzona we mnie jak w obrazek, ja sam zachowywałem dystans i miałem coraz większe wątpliwości i coraz mniej się starałem pokornie pamiętając o poprzednich doświadczeniach. Nie rozmawialiśmy o związku, nie ustalaliśmy żadnych zasad, zrozumiałym dla nas było że ze sobą jesteśmy. Nadszedł sylwester, mieliśmy spędzać go razem na imprezie u mojego kumpla, niestety w ostatniej chwili "O" zdecydowała się pojechać ze swoimi znajomymi do innego miasta. No cóż trudno, byłem z tego nawet zadowolony gdyż mogłem się swobodnie bawić. Sylwester minął pozytywnie, rozpoczął się nowy rok a wraz z nim zaczęły się problemy. Impreza trwała do rana, bawiłem się z koleżankami do późna, wszystkie miejsca do spania były właściwie pozajmowane więc zasnęliśmy wszyscy razem "na kupie" w jednym łóżku, co naturalnie nic nie znaczyło. Nie odnotowałem wtedy obecności pewnego gościa, który niegdyś bez skutku do "O" startował. Jak można się domyślać wierny piesek nie przepuścił takiej okazji, skrupulatnie informując swoja panią, a nawet dodając zdjęcie. "O" wpadła w lekką histerie, o 11 w nowy rok miałem z powrotem status wolnego strzelca . Zarzucała mi że mam ją w dupie, że się zabawiam z innymi panienkami, że to ona się stara a ja mam wyjebane. Nie trafiały do niej tłumaczenia, ostatecznie stwierdziłem że jeśli nie potrafi mi zaufać i jest głucha na argumenty, to rzeczywiście tak będzie najlepiej. Nie byłem zaangażowany więc się tym nie przejmowałem. Taki status quo utrzymywał się przez najbliższy tydzień, aż do weekendu kiedy spotkaliśmy się w gronie znajomych. Nie rozmawialiśmy zbyt dużo, później okazało się że zapomniałem kluczy, a "O" ku mojemu zdziwieniu zaproponowała bym spał u niej, zgodziłem się chociaż zaznaczyłem że na pewno nie idę tam w roli kumpla który śpi na kanapie, zbyła to jakimś tekstem i skierowaliśmy się w stronę mieszkania. Położyliśmy się, a ona stała się nagle królową lodu, jakby próbowała na siłę mi coś udowodnić. Po przeszło godzinie obcowania z kłodą stwierdziłem że nie pracuje w pierdolonym tartaku i mam tego dość, nie tego oczekiwałem i po prostu wyszedłem. Ignorując dzwoniący telefon poszedłem do domu, swoją drogą poznań jest ujmująco spokojny o świcie. Relacja znowu wróciła do poprzedniego statusu quo, az do momentu kiedy zadzwoniła z przeprosinami, płakała przez telefon, powiedziała że wszystko sobie przemyślała, że nie o to chodziło. Byłem w szoku, sam nie wiem czemu mimo wielkich wątpliwości uległem. Piątek "O" dzwoni, zaprasza do siebie, mówi że kupiła wino i przygotowała film. Nie chce mi się w chuj ale idę. Oglądamy film, wiadomo jak to się toczy, wino zaczyna działać, posuwamy się coraz dalej, byłem pewien że to jest ten moment, ściągnąłem z niej bieliznę, nagle zmarkotniała, zamknęła się w sobie i powiedziała tylko "to jest jednak chyba moment w którym powinieneś już sobie isć". Myślę sobie nosz kurwa mać co jest grane zrobiłem coś nie tak? Powiedziałem jej tylko że jej nie rozumiem, że to jest bez sensu i że po raz kolejny jestem zmuszony by wyjsc w środku nocy. Stoję pod klatką, odpalam
fajkę i nagle telefon. Odbieram i od razu słyszę że "O" płacze, mówi że przeprasza, że się przestraszyła, żebym wrócił, że to się nie powtórzy. Uznałem że muszę z nią porozmawiać. Zastałem ją nago i zapłakaną, wręcz się na mnie rzuciła, zaczeła mnie rozbierać i mówić żebym się nie gniewał, żebym dał jej szansę a nie będę żałował, że teraz sie naprawdę postara i da mi wszystko czego bym chciał. Przypominam że zawsze była bardzo powściągliwa i zachowawcza. Teraz było inaczej, zalana łzami, rozpinająca mi rozporek stanowiła naprawdę smutny widok. I kiedy leżałem przy niej zauważyłem, że kiedy tak patrzy na mnie i czuje jej lęk, ja sam nie czuje nic. Po prostu nic. Wtedy tez zrozumiałem że nie mogę jej tego zrobić. Dziewczyna zrobiła sobie wodę z mózgu do tego stopnia że mimo strachu, była w stanie oddać mi się w całości byle tylko mnie przy sobie zatrzymać. Mimo mojego wieku, w którym taka okazja nie trafia się zbyt często, nie skorzystałem z niej. Mogłem stać się jej właścicielem, ale myślę że czułbym się wtedy jak najgorszy śmieć. Przypomniały mi się słowa Gracjana "Kochaj kobiety. Nigdy nie krzywdź" a wiem że ją skrzywdziłbym jak nikt inny. Powstrzymałem jej ręce, powiedziałem że nie musi tego robić, wydawało mi się że na jej obliczu zauważyłem ulgę. A ja sam ubrałem się, ucałowałem ją w czoło i obiecałem że zadzwonię kiedy przemyślę kilka spraw.

Przyznam szczerze że taka sytuacja przytrafiła mi się pierwszy raz w życiu. Jeszcze nigdy nie widziałem dziewczyny w tak histerycznej desperacji. Nawet jeśli kobieta wydaje się niezwykle inteligentna, podchodzi do życia na zdrowych zasadach, i wydaje się "stabilna" to należy pamiętać że mimo wszystko wciąż jest kobietą, wewnętrznie delikatną istotą. Ta sytuacja ukazała mi jak niewiele potrzeba żeby zatrząść ich światem w posadach i sprawić by porzuciły racjonalne myślenie. Czasem nasze nieświadome działanie sprawia, że poprzez oszukiwanie samych siebie stają się one emocjonalnymi masochistkami, a efekty takiego działania bywają tragiczne w skutkach. Teraz wiem że jeśli pojawiają się wątpliwości to lepiej jest relację zakończyć, niż karmić się iluzją że to charakterystyczne "jebnięcie" przyjdzie z czasem. Mam wątpliwości jak postąpiliby moi rówieśnicy gdyby znaleźli się na moim miejscu, czy potrafiliby się powstrzymać? Ja uważam że postąpiłem słusznie, możecie się ze mnie śmiać i nazywać mnie rycerzem na białym koniu, ale to jest kwestia moralności, a jak wszyscy wiemy moralność jest względna, gdyż każdy posiada swoją. Ja wiem że jeśli postąpiłbym inaczej to teraz nie mógłbym spojrzeć sobie w oczy, dlatego też czuje się moralnym zwycięzcą.

Ne­mo est ca­su bo­nus