Przeczytałem blog i komentarze i tak mi się nasuwa, że mamy nieco wspólnych cech.

Twoje myślenie w tym momencie idzie moim zdaniem w nieco złym kierunku. Ja obecnie stoję na stanowisku, że w przypadku osób, takich jak my, czyli o przeciętnej aparycji ze słabym powodzeniem na przekroju dotychczasowego życia, jedynym rozwiązaniem jest MOCNA RAMA. Po prostu bardzo mocne, pozytywne przekonania na swój temat, totalne wyjebanie na reakcje, opinie otoczenia odnośnie twojej osoby. Do takiej postawy nie jest wcale konieczne posiadanie w tym momencie pieniędzy i wyrzeźbionego ciała. To, że JEDNO nieudane podejście w ogóle zrobiło na Tobie jakieś wrażenie i stało się bodźcem do napisania bloga, wskazuje że ta twoja rama właśnie zbyt mocna nie jest.

Do tego jeszcze dochodzi sprawa wyrywania tych "najgorętszych" sztuk. Swego czasu udzielało mi się coś takiego, to podrywajowe podejście do tematu, że należą Ci się najlepsze sztuki i za takie się należy brać. W moim przypadku jest nieco inaczej, bo zdarza się tak, że pociągają mnie czasem bardziej od tych suczy, zwykłe, przeciętne dziewczyny. Po prostu czasem urok osobisty jest w stanie przyćmić aspekty wizualne. Dlatego warto się zastanowić, czego się tak na prawdę chce, bo łatwo sobie czasem podpiąć cudze priorytety i w gruncie rzeczy działać wbrew sobie.

Wiesz, wydaje mi się, że osoby takie jak my po prostu łatwo wpadają w taką pułapkę związaną z wejściem w tematykę podrywania. Nagle po latach posuchy przystępujemy do działania, jest takie zachłyśnięcie się tematyką, fascynacja i oczekiwania. No i następuje zderzenie z rzeczywistością, jak choćby w twojej historii z bloga. Czujesz się z tym źle, tak samo jak i pewnie gdy wychodzisz gdzieś w miasto i widzisz innych typów, którzy z takimi rakietami sukcesy odnoszą. Szukasz przyczyn, ale nie złego samopoczucia, tylko niepowodzenia w samych podejściach. No i znajdujesz jakieś czysto techniczne aspekty np. ta kasa, muskulatura. Ja do pewnego momentu podążałem tym tropem i przyznam, że mnie to do niczego dobrego nie zaprowadziło. Dlatego dokonałem rewizji i od jakiegoś czasu mało mnie interesuje dlaczego moje podejście jest nieskuteczne, a skupiam się na tym, co sprawia, że czuję się z tym źle. Szukam odpowiedzi na to i sposobu na zbudowanie w sobie takiej siły, żeby czy to ta kobieta do której podchodzę, czy ktokolwiek inny nie miał wpływu na moje samopoczucie, siły na to żeby żyć pełną parą pomimo samotności, przeciwności losu. I takie coś sobie właśnie postawiłem za prawdziwy cel. A podryw zostaje cały czas w pobliżu, ale już zdecydowanie bez spiny.

Ty oczywiście nie musisz się na czymś takim wzorować, ale warto nad tym pomyśleć.

No i widzisz o to właśnie chodzi - pytasz, czy pomogło w sensie bezpośredniego efektu z kobietami. A ja po prostu czuję większy spokój, luz i brak jakiegoś strasznego ciśnienia od kiedy tak zacząłem podchodzić do sprawy. Zbyt krótko jestem na takich torach myślowych, żeby powiedzieć Ci, że to da na 100% efekt. Ale mało kiedy czułem tak jak teraz, że to co robię, myślę, jest słuszne.

Co do wieku, to jesteśmy praktycznie rówieśnikami. Właśnie stuknęło mi 24 i jak już wspominałem nie były to lata przepełnione obcowaniem z kobietami

A kto tu mówi o poddawaniu? Czy ja w ogóle napisałem, że rezygnuje z podejść? Nie, po prostu to jest jakaś część życia, ale nie najważniejsza.

Buduj ciał i trzep kasiurę, ale dla siebie i czerp przyjemność z tego co przynosi tą kasę, bo ona sama w sobie jest daremna. No nie licząc takiej jej ilości, która jest niezbędna do godnego przeżycia. Z kolei jeśli już miałbyś robić to wszystko dla zdobywania bab to... już lepiej chyba iść na dziwki. One przynajmniej dają niezależnie od budowy ciała, pozycji - czyli liczba zmiennych ogranicza się do kasy. No poważnie, gdybym ja w tym momencie poznał taką absolutną prawdę na swój temat, że kobiety zechcą mnie tylko w momencie kiedy zdobędę pozycję i pieniądze i to tylko ze względu na to , to bym sobie dał spokój z jakimkolwiek podrywem. Po co komu w ogóle takie relacje? Że niby ma się wtedy poczucie, że się je "zdobyło" ? Bez jaj.