Co, panowie tyczy się waszej osobowości to przede wszystkim to że nie jest schematyczna. Próby dopasowania jej do jakiegoś wzorca nie są dobre ponieważ powinniście być sobą i zachowywać się naturalnie, a to że przeważają w was cechy specyficzne dla danego typu osobowości to nie znaczy że macie całkowicie w to uwierzyć i zachowywać się wedle regułki. Tyle słowem wstępu. W tym wpisie wyjaśnię wam jak się ma wasz charakter do postrzegania was przez innych ludzi, ale głównie tym co zrobić aby było lepiej niż jest.

Tak jak już wspomniałem, nie należy się kierować żadnymi utartymi ścieżkami jeśli chodzi o swoje zachowanie. To że jesteś nieśmiały lub po prostu nie lubisz dużo mówić nie powinno cię zamykać w ramę introwertyka. Nie tłumacz sobie swojego zachowania tym że ktoś kiedyś to nazwał i opisał i że taki już jesteś. Ludzie się zmieniają. Cały czas się zmieniają. Wpływają na to własne przemyślenia, ale także wpływ otoczenia. Wszyscy jesteście tego świadomi ponieważ na tym portalu szukacie sposobów aby się zmieniać.... zmieniać swoje życie na takie o jakim zawsze marzyliście.

Swoją przemianę powinno się zacząć od osobowości i w miarę postępów dołączać inne elementy takie jak wygląd, przełamywanie nieśmiałości, sposób mówienia czy komunikację niewerbalną. Ponieważ to wszystko ma swoje korzenie (może poza wyglądem) w osobowości która wcale nie jest stała od urodzenia do śmierci i powinniście nad nią pracować. Sztywny podział zostawcie kobietom. Nie podporządkowujcie się wzorcom i reprezentujcie typ osobowości: mężczyzna.
Ale co to znaczy? Co znaczy mieć męski charakter, męską osobowość?

Mężczyzna przede wszystkim jest otwarty na świat. Nie możesz siedzieć w kącie ze spuszczoną głową! Nie możesz! Musisz mówić. Dzielić się swoimi spostrzeżeniami i opiniami. Zadawać pytania. Nawet jeśli jesteś w większym gronie i poruszany temat praktycznie cię nie dotyczy i nie masz o nim pojęcia powinieneś wtrącać od czasu do czasu coś w stylu: „A czy to nie powinno być tak skoro… coś tam, coś tam…?”. Musisz działać i dążyć do tego by być w centrum uwagi. Jakkolwiek egoistycznie to nie brzmi. Wstyd zaraz po strachu jest drugim najgorszym wrogiem mężczyzny, którego on sam sobie tworzy.

Wróćmy jednak do sedna, do osobowości. Jako facet masz to w genach. Czujesz kiedy powinieneś mówić i jak nacechowana emocjonalnie powinna być twoja wypowiedź. Ty to wiesz. Więc dlaczego tego nie robisz? Czego się boisz? Mężczyzna powinien krzyczeć jeśli jest taka potrzeba i milczeć gdy nie należy mówić nic. Wiesz kiedy należy działać i co zrobić. Ale blokuje cię twoja własna osobowość nie licząc tego że przejmujesz się opinią innych. I trzymasz się schematu który ci wpojono, albo który sam sobie wmówiłeś. Dlaczego by nie być naturalnym i robić tego co w danej chwili podpowiada ci podświadomość? Boisz się ze stracisz znajomych jeśli będziesz naturalny i szczery lub zbyt otwarty? Boisz się że przestaniesz pasować do ich grona? Na pewno będziesz ciekawszą osobą jeśli będziesz wyrażał siebie.

Jest jeszcze druga strona medalu. To jest ten gorszy przypadek. Milczący facet o ile jest wystarczająco przystojny i zachowuje się pewnie może być dla kobiet atrakcyjny. Facet który napierdala non stop jęzorem nawet gdyby wyglądał jak Brad Pitt nie będzie atrakcyjny. Może spotkałeś się z czymś takim u kobiet. Mała gadatliwa brunetka w okularach, cały czas nawija, wręcz krzyczy (pozdrawiam Dominikę), a jak pokażesz odrobinę zainteresowania tym co mówi nawet po to żeby nie wyjść na chama to masz 2h wyjęte z życiorysu… Tak czy siak nie jest to zachowanie dzięki któremu jesteś bardziej atrakcyjny, takie coś męczy ludzi. Stajesz się taką natrętną muchą. Naucz się formułować swoje myśli w zdania które nie będą się ciągnąć w nieskończoność i nudzić ludzi. Ale nie o samą mowę tu chodzi a o ogólną nachalność, nie bądź chamski, nie wpierdalaj się tam gdzie nie powinieneś. Najważniejsze jest to by znaleźć tę równowagę.

Wyrażaj swoje emocje. Nie przeginaj z tym, ale jeśli coś cię bawi, smuci czy napawa dumą nie wstydź się tego i okaż chociaż odrobinę. Emocje to domena kobiet, z tym nie ma się co spierać, ale bycie workiem mięsa bez emocji nic ci nie da. To działa tylko w filmach.

Pisałem głównie o mówieniu i prowadzeniu konwersacji, ale to wszystko można odnieść do wielu innych aspektów relacji międzyludzkich: kontakt fizyczny, prowadzenie związku, a nawet same podejścia do dziewczyn. Wiesz kiedy i co powinieneś zrobić i nie zasłaniaj się tym że jesteś introwertykiem bo to nie prawda. JESTEŚ MĘŻCZYZNĄ! a nie typem osobowości w który na siłę próbujesz się wpasować i nim usprawiedliwiać swoje zachowanie.

Dla wszystkich którzy są po przeciwnej stronie (dużo mówią, za dużo) i potrafią to w sobie dostrzec mam taką radę: Wiem że niezręczna cisza to dla was coś strasznego, ale gdy następnym razem się z nią spotkacie musicie się przemóc i pozwolić komuś innemu ją przerwać nawet jeśli będzie to trwało kilka minut. Lubicie mówić i lubicie gdy ludzie was słuchają, ale nie wpływa to niestety pozytywnie na waszą atrakcyjność. Wiem bo sam taki byłem, w sumie dalej jestem z tym że ja mogę mówić, ale nie muszę. Potrafię gdy zajdzie taka potrzeba, ale milczeć i słuchać umiem równie dobrze. Często słyszę że miło się ze mną rozmawia mimo że przez godzinę rozmowy we dwoje wypowiedziałem może z 30 wyrazów. A wierzcie mi że mógłbym mówić przez cały ten czas na jeden temat.

Pozdrawiam. Życzę powodzenia i oby udało wam się osiągnąć równowagę pomiędzy nieśmiałością, a nachalnością.