DEMONIC CONFIDENCE_1

Świetna motywacja, jadąc na miejsce działania nie mogłem się doczekać kiedy zacznę. Przecież pytanie o godzinę kobiet, nawet najbardziej atrakcyjnych to pesteczka. Dojechałem, wszedłem do Galerii i całą pozytywną energię trafił szlag. Zdałem sobie sprawę, że nie dam rady.

Tysiące myśli i chęć pogodzenia się z porażką. A jak ktoś zajarzy, że chodzę od kobiety do kobiety ? A jak coś do mnie powie po zapytaniu o godzinę ? A jak nic nie odpowie ? Albo co gorsza powie, żebym jej nie zawracał dupy ? Dooobra, dość pierdolenia, rzekłem.

Na początku trzymał mnie jednak stres, wiele lasek mi przeminęło, przeszedłem koło nich bez słowa. Błąkałem się bezcelowo, walcząc ze sobą, starając się przełamać. Przechodząc koło trzech dziewczyn, siedzących na ławce już je chciałem zagadnąć, ale mnie uprzedziły... Zapytały który to już raz się kręcę wokół. Dobrze mi to zryło berecik. Wkurwiony szedłem już do wyjścia, mając w dupie to całe DC.

Po chwili wkurwiłem się po raz drugi albo kolejny... Jak można być taką ciotą i dać się sprowadzić do parteru trzem dupom, które miały sobie kaprys poszydzić. Nie chcę pisać po hollywood'zku, że nagle wstąpiły we mnie magiczne siły, ale... przełamałem się.

Pierwsze podejścia były niepewne. Takie wymuszone, na siłę. Zero uśmiechu. Zero zainteresowania nawet godziną. Później o dziwo zaczęło mi się podobać ? Tak, podobały mi się uśmiechy i chęć pomocy niektórych dziewczyn. W głębi nadal jednak czułem, że każdy się na mnie gapi i ma za idiotę.

Naliczyłem 20 podejść i postanowiłem, że muszę już wyjść, bo źle się czuję w tym miejscu. Po drodze zapytałem o godzinę, laska odpowiedziała "Uno momento", czekałem grzecznie, później plując sobie w brodę, że nie zapytałem na koniec jakby było "dziękuję" w jej języku.

Przechadzałem się głównymi ulicami, szukając target'ów. Jedna po zapytaniu czy ma zegarek, odpowiedziała "nie, dzięki", po czym powiedziałem, że pytam ją o godzinę, ona "Ahaaa" z uśmiechem na twarzy. Dowiedziałem się o czas. Podchodząc do trzyosobowego setu, laska powiedziała "nie wiem" mając wyjebane. Myślę, że mogła ją/je odstraszyć mowa ciała i widoczne czajenie się na nie jak na ofiary.
Idąc, często za dużo analizowałem czy powiedzieć na "Pani" czy per "Ty", czy jest wystarczająco ładna czy idzie po dobrej stronie, czy nie jest za daleko.

Trochę słabe było jak laska coś czytała ze spuszczoną głową, zapytałem się jej czy ma zegarek, podniosła głowę, popatrzyła gniewnie spod byka i ze stresu zapytałem jeszcze raz "Ma Pani zegarek ?" Odpowiedziała, że nie, po czym dodałem jeszcze głupkowato "Na pewno ?" Później z kolei fajna sytuacja w Tesco. Na sklepie był remont i przy platformie pracowników ekipy remontowej stała dziewczyna z wózkiem, platforma musiała się przemieścić, więc jeden z załogi zagadał "Mogę Panią prosić (o posunięcie się) ? Ona sie odsunęła i w tym momencie ją "zaatakowałem" z uśmiechem słowami "Mogę też Panią prosić... o godzinę ? Fajna była ta pauza, bo było widać u niej lekki szok, ale i zaciekawienie. Odpowiedziała sympatycznie "Może pan" i podała czas.

Ku mojemu zdziwieniu zdarzały się też laski, które jakby czekały czy z tego nie wyniknie coś więcej.
Jedna była szczególna i całkiem ładna. Dawała wyraźne IOI.

Historia na koniec, która była dla mnie śmieszna i nieśmieszna zarazem . W sklepie z ciuchami była dupeczka i jak tylko wszedłem usłyszałem jak mówi do koleżanki "Nie, nie mam zegarka", po chwili poznałem, że to dziewczyna z mojego osiedla, którą kojarzę z widzenia. Ładna dziewczyna. Trochę mnie sparaliżowało, ale wychodząc postanowiłem zapytać czy wie która godzina. Nie miała zbyt miłej reakcji, obróciła się plecami do mnie i z koleżanką zaczęły się chichrać. Po czym odruchowo ją pizgnąłem delikatnie w plecy, mówiąc "taki żart" i polazłem stamtąd. Słabe to było, ale wychodząc miałem również radochę, że się odważyłem.

Wróciłem do domu w dobrym nastroju, ale cholernie zmęczony. Czułem się jak pijany. Nie wiem czy to ogólne zmęczenie czy DC tak przeciąża mózg.

Ciąg dalszy nastąpi...