Źródło problemów z kobietami – brak stabilności emocjonalnej u mężczyzn.

Faceci mają skłonność do za wczesnego angażowania się emocjonalnie. (Poczytaj tematy na forum)
Nie wiem czy wynika to z naoglądania się hollywoodzkich produkcji, gdzie wyznawanie miłości przez łzy, a najlepiej kiedy jeszcze pada i przed chwilą się oglądało za inną, zawsze kończy się happy endem, czy po prostu tak o. Czy to wyolbrzymianie wszystkiego prezentowane na ekranie jest takie super i na każdym kroku trzeba pokazywać, że zależy i jest facet gotowy zrobić wszystko, a cukierkowość aż kipi też jest takie dobre? No nie jest. Niby takie to oczywiste, bo teoretycznie zostało wielokrotnie opisane. Bo wiem i strona uczy, że facet ma być twardy. Wydaje mi się, że nie ma być skałą nie do poruszenia i bez emocji i empatii, ale twardy. A życie kopie w dupę i każdy się o tym przekonał, przekonuje i się przekona. Możesz mi wytknąć, że jestem za młody, żeby tak pisać, ale swoje wiem i na swoje czekam, a doświadczenia innych, starszych utwierdzają w przekonaniu, że łatwo nie jest i nie będzie. Jestem młody i mam tyle dróg do wyboru. Którą iść? Na łatwiznę, czy pod górkę? Wyższa amplituda przeżyć, czy spokój? Strona traktuje o rozwoju osobistym, gdzie głównym celem jest poprawić relacje z kobietami! Mi pomogło i nie tylko z kobietami! Jestem zupełnie innym chłopakiem niż byłem dwa lata temu, jestem lepszy i nie jest to czcze gadanie! Przede wszystkim poszerzyły mi się horyzonty i zwiększyły możliwości.

Jednakże, czy rozwój kończy się na umiejętności podejścia do kobiety? To jest problem na początku, bo co sobie ludzie pomyślą, co jak mnie odrzuci… Przeskoczenie tego problemu jest dobre, bo już jakaś tam wartość we własnych oczach wzrasta i fajnie się człowiek czuje, kiedy pokona kolejne swoje „Nie stary, nie dasz rady.” To jest tak jak wtedy, kiedy robisz pompki i czujesz, że już nie możesz, ale w pewnym momencie przestajesz myśleć i jesteś w stanie zrobić o kilkanaście więcej, bo dajesz z siebie absolutnie wszystko! No ale teraz, czy takie podchodzenie do 15 panien dziennie daje coś ponad wypełnienie dziury w czasie? Czy da się wyrobić stabilność emocjonalną i siłę, jaką się od faceta oczekuje (i mam nadzieję, że każdy od siebie też tego oczekuje! ) poprzez latanie za panienkami po centrach handlowych parę godzin dziennie? Rozumiem i jestem świadom tego, że są Ci, którzy mają już pewne życiowe doświadczenie i robią to, bo to lubią, ale jestem przekonany, że niektórzy po prostu stoją na tym etapie. No bo z iloma numerami z telefonu wszedłeś w jakąś relację, z iloma się przespałeś, jeśli tego chciałeś?

Gdzie podziało się rozkochiwanie w sobie kobiet? Dlaczego jest tak, że powstała moda na ‘wyjebane, związki są nieopłacalne’ i każdy niedoświadczony nastolatek bierze to do siebie bez jakiejkolwiek refleksji? Jak chcesz się nauczyć obcować z kobietami, kiedy na kolorze żelek się zaczyna i kończy? Co z uwodzeniem i romansem? Co z byciem tym facetem, którego kobieta będzie wspominać przez długi czas? Rozumiem, że potrafisz się zachować w sytuacji, kiedy kobieta próbuje zrobić z Ciebie słabego osobnika w towarzystwie i odbić jej zagranie i szanuję to, że drinka nie postawisz, to bardzo dobre!

Ale co będzie, jeśli przyjdzie Ci stanowić wsparcie dla bliskiej Ci osoby? Jak naruszone zostaną Twoje emocje, kiedy rzuci Ciebie dziewczyna po paru, parunastu miesiącach? Czy dasz sobie radę z wyrzutami sumienia po zdradzeniu Twojej kobiety, czy uderzysz się w pierś, czy też spłynie to po Tobie jak po kaczce? W drugą stronę – co jeśli to Ciebie zdradzi kobieta? Co zrobisz, kiedy ktoś obarczy Ciebie winą za coś, co rzeczywiście zrobiłeś? Czy będziesz w stanie wyrazić skruchę, kiedy rzeczywiście coś spierdolisz? A jak się zachowasz, gdy ujrzysz prawdziwe łzy? Co, gdy gwałtownie zmniejszy się dopływ gotówki? A co, kiedy dostaniesz telefon ze szpitala? Gdy będziesz musiał zmusić się do wstania rano i uśmiechu? Co, gdy plany, które snujesz od wielu miesięcy i w które włożyłeś całe serce runą w gruzach? Czy będziesz prowadził dalej, kiedy ledwo co unikniesz zderzenia przy pełnej prędkości z pasażerami w pojeździe? Czy jesteś w stanie mi teraz powiedzieć, że znajomość rutyn i setek odbić i to, że podszedłeś do pięciu kobiet na mieście naprawdę robi z Ciebie mężczyznę? Czy to jest MAKSIMUM ile jesteś w stanie z siebie wykrzesać i przede wszystkim sobie, a później kobietom zaoferować?

Nie wiem i nie mam prawa wiedzieć teraz, czy droga, którą ja idę jest słuszna, oczywiście, ale nie wyobrażam sobie powiedzieć do siebie: Plan wykonany – kiedy poderwałem jedną, dwie czy dziesięć dziewczyn w klubie! Życie nie kończy się na uwodzeniu i trzeba mieć wciąż tę świadomość, że jest bardzo dużo innych płaszczyzn, na których nie można pozostać w tyle. Bo czy poczucie wartości zbudowane na statystyce podejść/domknięć jest prawdziwie wartościowe? Czy nie jest czasem tak, że przerysowana przez książki i filmy wizja amerykańskiego guru podrywu ryje banie tym, którzy nie mają do tego predyspozycji, są zwykłymi chłopakami z bloku, którzy wchodzą to całością i chcą być kolejnym guru? Nie nakłaniam nikogo do rezygnacji z podrywania kobiet, bo samemu uwielbiam rozmowę, taniec, seks z kobietami, ale zastanów się, do czego to wszystko zmierza, bo gdzie będziesz za dziesięć lat, jeśli takie przymioty jak konsekwencja, pewność siebie, odwaga, odpowiedzialność, kreatywność, stabilność emocjonalna czerpiesz stricte z wypadu na day-game? Bądź szczery wobec siebie.Jedna cipka w relacji mężczyzny z kobietą zdecydowanie wystarczy.

...i w tym miejscu stawiam kropkę.