Uwaga, poniższy tekst to czysta fikcja literacka. Zdarzenia i osoby w nim zawarte nie istnieją, chociaż mam nadzieje, że będzie istniał sens który chce przez niego przekazać.

10:00. Pierdolony budzik, przecież sobota dzisiaj. Idę spać dalej.

13:00, świetnie, akurat obiad zaraz. Odpalę sobie kompa, co my tu mamy? O, szybka partyjka w LoLa przed obiadem. Tak jest, wygrywamy gre, dobrze idzie! Mama chce żeby jej pomóc? Nie ma mowy, ja tu gram. NIE NO KURWA, CO ONI ROBIĄ?! No i chuj, przegraliśmy. MAMO! Gdzie jest obiad?! Ahh, nareszcie. Co to, telefon dzwoni. Kumpel, pierdole, nie odbieram, muszę sobie pograć.
Facebook. Marta ma urodziny, jebać. Damian jest w związku z Moniką, kurde fajnie... ale i tak jebać. O! Jest i ona, Magda, ahhh, ale ona mi się podoba. Te oczy, te usta, te dołki na policzkach, te włosy. Napisze do niej, albo nie, a może jednak, nie lepiej nie, napisze, napisze ale wieczorem. Dobra, odpalam Lola i teraz wygram napewno.

16:00. Pierdolone chuje grać nie potrafią. Hmm, dzisiaj premiera nowej gierki, muszę ją mieć. Spodnie, tu jakaś plama, trudno. Coś tu potem zalatuje, w sumie miałem się wczoraj wykąpać. Dobra tam, raz dwa polecę po gierkę i wracam.
Centrum miasta. Rany, czemu empik musi być w takim miejscu. No dobra, co my tu mamy... to nie... to nie. O! co to za dziewczyna przy książkach, fajna. O kurde, spojrzała na mnie... mam nadzieje, że nie widziała że też patrze na nią. Pff, kurwa, przecież ja facet jestem, co ja będę się patrzył na kobiety. Biorę gierkę i idę do kasy.
Rany, przecież to ona! Magda. Podejdę, idę. Cześć Magda, fajnie cie widzieć! Oh, musisz iść, śpieszysz się? To cześć.
Jeju, ale ona jest cudowna. Ufff, chyba faktycznie powinienem się wrócić. Dobra, zaraz mam autobus.

Mamo, wróciłem, jest już kolacja? Nie, nie mogę ci pomóc. Lustro, gdzie jest lustro. Hmmm, nie jestem w sumie taki zły, umyję się, dam mamie ciuchy do wyprania. O, zacznę biegać, może nawet na siłkę pójdę. Tak, to jest dobry pomysł. Właśnie, wejdę na podrywaja, tam mi ludzie pomogą jak uwieść moją Madzie. Dobra, jest plan! Facebook. Aaaa, znowu jest! Cześć, fajnie było cię dzisiaj zobaczyć. 19:32 wiadomość przeczytana. Zaraz odpisze! 20:00, pewnie się uczy. 21, może film ogląda? 21:43, poszła. No nic... jutro do niej napisze. Hmm, a gdzie moja gierka. O tak, czekałem na nią od dawna, to gramy...

01:00 Mamo, mam wolne jutro, później pójdę spać!

10:00, pierdolony budzik...

Plany. Każdy z nas ma plany, nadzieje na lepsze jutro. Celem każdego z nas na tej stronie jest, było, stanie się lepszym człowiekiem. Części się to udało, część nad tym pracuje. Jest też część, która "pracuje". Bardzo ważna jest konsekwencja w stawianych sobie celach. Jeśli postanowimy być lepszym człowiekiem, to róbmy żeby tak się stało. Nie ma odkładania na potem.

Chcesz zacząć biegać? Wkładaj buty i idź biegaj!
Chcesz być lepszym człowiekiem? Zmiana ubrań czy sylwetki nie wystarczą! Ważne jest też to co siedzi w tobie, jak odnosisz się do najbliższych. Masz gdzieś swoje najbliższe otoczenie? Bądź pewny, że to się w końcu odwróci przeciwko tobie, a wtedy będzie za późno na zmiany.

Trochę nietypowo tym razem, ale naszło mnie na takie przemyślenia i chciałbym się tym podzielić z wami.