Na wstępie chciałbym przywitać wszystkich użytkowników tego portalu. To jest mój pierwszy post, temat, także proszę o wyrozumiałość
Moja historia nie jest oryginalna, ani zabawna, ale jest długa i nudna . Poznałem taką dziewczynę, że dziewczyny z moich snów wyglądają jak krewetki. No ok, ale to było prawie 7 lat temu...więc przenieśmy się w dzień 8 sierpnia 2004r. Piękny słoneczny dzień, siedzę ze znajomym na ławce, nagle słyszę zza pleców najpiękniejszy, najdelikatniejszy głos na świecie - proszę, przyniosłam Ci coś do picia- i wtedy powinienem spieprzyć, ale skąd mogłem wiedzieć, że pakuję się w bagno. Odwracam się i...Nie wierzę w miłość od pierwszego wejrzenia i takie tam, ale do cholery skąd naraz tyle emocji we mnie się zbudziło, przecież nie raz widziałem już piękne dziewczyny i nic. W tym przypadku na pewno było to co najmniej zauroczenie od pierwszego wejrzenia. Ona poszła do koleżanek, a ja pytam się kumpla czy to jego dziewczyna, uśmiechnął się i powiedział- nie, ale niezła jest co?
Nic nie odpowiedziałem tylko odprowadziłem ją wzrokiem. Pewnie wyglądałem jakbym miał zator mózgu. Wziąłem od niego numer do Magdy- tak miała na imię. Można powiedzieć, że raczej nie mam problemów z rozmową z dziewczynami, ale przy Magdzie nie potrafiłem kontrolować swojego ciała, ciągle miałem pustkę w głowie. Ciągła sztywna postawa z mojej strony. Ku mojemu zdziwieniu polubiła mnie (kumpel mi zdradził tę cenną informację). Srałem ze szczęścia. Dodam, że wtedy moja pewność siebie była pod mułem na dnie. I wszystkie znaki zainteresowania z jej strony tłumaczyłem jako przypadki lub jako kultura osobista. Zapomniałem dodać, że cała akcja rozgrywała się na koloniach. Po koloniach pisaliśmy do siebie, nawet zaprosiła mnie na wesele. Wszystko zbliżało się małymi kroczkami do happyendu. Po roku wybrałem się na te same kolonie, Magda również, postanowiłem, że zrobię duży krok w naszych relacjach. Tylko nie wszystko jest takie różowe, bo jakiś fagas z gitarką ją bajerował, obejmował pod pretekstem pokazania jej akordów, ona tylko- hihihi. Coś pękło. Unikałem jej jak ognia. Kolejny bohater tej historii to Monika, moja ex, obecnie żona jakiegoś tam typa i świeżo upieczona matka. No nic, z Moniką się zaprzyjaźniłem, pomogła mi się pozbierać po Magdzie. Po dwóch tygodniach byliśmy razem. Myślałem, że wszystko mam za sobą, ale nieeee....Poszliśmy na koncert z Moniką. Ku mojemu zdziwieniu Magda też tam była i znów to uczucie wróciło, szaleńcze tempo bicia serca itp. Jak zobaczyła nas razem łzy naszły jej do oczu. Wtedy już wiedziałem, że ona też coś do mnie czuje. Poszedłem do domu. Nic nie robiłem, zostawiłem to tak jak jest. Byłem z Moniką, dobrze nam razem było, ale ciągle myślałem o tej drugiej.
Zerwaliśmy po jakimś czasie. Po dwóch latach miałem przelotny związek z taką Kasią i w tym czasie spotkałem Magdę (no co za pech jebany).
Do dzisiaj Magda unika ze mną spotkań, co sprawę ma ułatwioną, bo przeprowadziła się do Warszawy. Niedawno napisałem do niej żeby się umówić na jakiś sok, odpowiedziała, że chętnie, ale dopiero jak będzie w Lublinie, wtedy da mi znać. Napisałem jakieś pół roku temu, do dzisiaj tel milczy. Wiem, że dyplomatycznie dała mi do zrozumienia, że nic z tego. Przez ten czas poznawałem wiele dziewczyn, ale żadna nie jest choć w połowie jak Magda, wiem, że frajersko to brzmi. Już podświadomie jest ona moim wyznacznikiem co do kobiet. I teraz zwracam się z prośbą o radę do Was drodzy użytkownicy, rozważę każdą opcję: Jakie będzie najlepsze wyjście? Ktoś jest z Was w podobnej sytuacji?