Witam
Swoją ogólną sytuację związaną z tym portalem opisałem na blogu, a jako, że nie można formułować w blogowych wpisach pytań, chciałbym poprosić o jakieś wskazówki tutaj na forum. Ona 21 lat, ja 27. By się nie powtarzać oto wycinek z bloga o sytuacji z nią:
"Stara koleżanka. Spotkaliśmy się w ubiegłym tygodniu na piwie. Akurat przy mnie stwierdziła, że nie może być już ze swoim facetem, który po wyjeździe do pracy na drugi koniec Polski, od miesiąca nie daje znaku życia, ewentualnie zdawkowo wyśle sms raz na tydzień, zawierający kilka słów. Stwierdziła, że nigdy by tak nie postąpiła, ale jako że on z nią pogrywa, rozstaną się telefonicznie, bo na to zasłużył ("dziecinada za dziecinadę" jak to określiła). Rozmowa kleiła się kapitalnie, wchodziliśmy sobie w zdanie z tak samo sformułowanym zdaniem, rozumieliśmy się bez słów, 4 godziny spotkania zleciały jak z bicza strzelił i umówiliśmy się na kolejne spotkanie, kolejnego dnia. Miała tylko 2 godziny czasu, bo musiała przywieźć wujka z pociągu z miasta oddalonego o 50km o danej godzinie, więc znów posiedzieliśmy chwilę i porozmawialiśmy. Kolejne zgranie charakterów i nawet sekundy nie zmarnowaliśmy na ciszę, bo obydwoje mieliśmy sobie tyle do powiedzenia. Jako, że stwierdziłem sobie, tak jak większość osób proponuje, że w każdym przypadku 3 spotkanie musi zakończyć się pocałunkiem, bo kolejne można sobie darować tak sobie postanowiłem. Krótka wiadomość, że o tej i o tej godzinie będę u niej (mam 40km), stwierdziła, że nie da rady, żebym przyjechał wcześniej, bo ma tylko godzinę i musi się szykować następnego dnia do wyjazdu (w sobotę miała wesele jako osoba towarzysząca). Krótka wiadomość ode mnie, że w takim razie może innym razem, bo nie lubię pić piwa w pośpiechu. Trochę ponarzekała na mnie, ale uparcie twierdziłem że na godzinę nie chcę się spotykać i stwierdziliśmy, że ok kiedyś się spotkamy ale nie "dziś". Po upływie godziny, dwóch, otrzymuję wiadomość, że jednak uda jej się wyrwać. Szofer załatwiony, więc jadę. Twierdzi, że wcześniej zawita do domu, bo jeszcze malowanie włosów itp. Kolejny wieczór mija znów na pochłaniającej rozmowie, do domu zamiast po krótkim spotkaniu odprowadzam ją po 2 w nocy. Na klatce nadchodzą ostatnie chwile rozmowy, umawiamy się wcześniej jeszcze na dwa kolejne spotkania, tym razem wyjazdy z aktywnym spędzeniem czasu. Wystawia mi rękę na pożegnanie, ja mówię, że nie jest moim kolegą, że tak się żegnać nie będziemy. Pocałunku odmawia, bo "wiesz dobrze, że dopiero rozstałam się z facetem, nie mogę tak od razu itp.". Stwierdzam, że w takim przypadku miło było spędzać z nią ten czas, ale z wyjazdu będą nici, bo nie różniłby się niczym od wyjazdu z kolegą, a ona wydaje mi się interesującą i inteligentną kobietą. Zawzięcie jednak stoi przy swoim, więc mówię cześć, uśmiecham się i schodzę na dół. Zbiega za mną i przed klatką daje mi buzi w policzek. Mówię ciepło i kulturalnie, że i tak zdania na temat wyjazdu nie zmienię, znów uśmiech i odchodzę. Wracając do domu zaczynają się smsy, że nie wyleczyła się jeszcze z jednego związku, ma dosyć na razie facetów itp. Niepotrzebnie wdaję się w rozmowę (wiem mój błąd) i tak do 4 rano wymieniamy jeszcze wiadomości. Kolejnego dnia kilka wiadomości w ciągu dnia, m.in. ode mnie, że zepsułem jej głowę, ale fajnie że wie na czym stoimy w relacji jaka jest między nami itp. Wieczorem będąc na imprezie i relaksując się rozmową z innymi kobietami (by nie wpaść w pułapkę oczarowania tą "jedną jedyną, jakby innych na świecie nie było", choć po części sam czuję że wpadam, bo naprawdę genialna kobieta) otrzymuję smsa, że jest na miejscu, dojechała, pije piwo, ale nie sprawia jej ono radości, zamula itp. Następuje znów wymiana smsów i rozmowa (alkohol psuje człowiekowi głowę, bo się zmiękcza), wypalam na koniec głupią gadkę, że nie czuję do niej żalu że odmówiła, a powinienem (wiem, nawet alkohol mnie nie usprawiedliwia, ale to były już potężne ilości ). Sobota, niedziela upływa bez kontaktu, choć korciło mnie niesamowicie by się do niej odezwać. Wyjazdy poszły się kochać, czyli dotrzymałem słowa, że w przypadku takiego rozwoju sytuacji, nie chce mi się jechać. Dzisiaj krótka notka z jej strony na moim profilu na fb odnośnie mojego statusu, z mojej strony jeszcze bardziej sucha odpowiedź. Sytuacja robi się patowa, wiem, popełniłem w jej przypadku mnóstwo błędów, więc mam dylemat czy ją odpuścić, czy w jakiś sposób nadal starać się ją uwieść."

W tym momencie nie wiem od której strony ją ugryźć, by nie wyjść w jej oczach na jakiegoś desperata, a subtelnie do niej dotrzeć.
Zastanawia mnie też, czy dobrze odczytuje jej sygnały, które wysyła w świat, bo dzień po naszym ostatnim spotkaniu pisała właśnie, że zamula, nie czuje radości itp... Teraz jej status treści "potrzebuje zmian, dużych, spektakularnych" etc.. Akurat tej kobiety nie chciałbym odpuszczać, bo raz, że inteligentna i świetnie mi się z nią dyskutuje, a dwa to śliczna, więc gra jest warta świeczki.
Jakiś zalążek porady, co z nią zrobić drodzy forumowicze??