WPIS NR 2


Minęło kilka ładnych godzin od zapowiadanej akcji. Czas na raport.
Z domu wyszedłem tuż po 17. Początkowo szczęście mi niedopisywało. Po 20 minutach chodzenia nie spotkałem ani jednej dziewczyny mniej więcej w moim wieku. Postanowiłem zmienić strategię - jakaś bardzo uczęszczana ulica, tego było mi trzeba. Bingo, zaroiło się od dziewczyn. Na początek set trzech 'szesnastek'. I od razu execuse: przecież nie podejdę do trzech kobiet, ona musi być samotna. Następnie moim oczom ukazała się parka całkiem mile wyglądających 'dwudziestek'. Execuse: jak wyżej. I jeszcze jeden set, tym razem czterech dziewczyn. Na oko późne gimnazjum, wczesne liceum. Execuse: j.w. W końcu doczekałem się na swoją szansę. Przechodziłem pod wiaduktem, kiedy zobaczyłem dziewczynę bez żadnego towarzystwa. I wiecie co? Nienawidzę siebie za to, ale execuse (całkiem kreatywny): pod tym wiaduktem jest tak ciemno, że nie sposób dobrze przyjrzeć się jej twarzy. Lepiej nie zagadywać do kota w worku. Co jeśli okaże się, że wybitnie Bogu nie wyszła? Chwilę potem minęliśmy się i jak to w takich chwilach bywa poczułem złość na samego siebie. Pomyślałem, że już lepiej wrócę do domu, po co robić z siebie debila. Ale w takim razie co napiszę na świeżo założonym blogasku? Robić z siebie debila także w Internecie? Dlatego i tylko dlatego akcja nie zakończyła się już pod owym wiaduktem. Nieopodal stały ławki. Żeby się uspokoić i pomyśleć usiadłem, a raczej rozwaliłem się na niej po królewsku jak to Gracjan każe. Okrutny los rzucił przed me oczy kolejną już niewiastę. Ładna i nawet siedzi sama. Na oko 25-28 lat. Excuse: zbyt wiekowa (cholera, jeszcze ma męża), poza tym pali papierosa, czego nie lubię. Po 5 minutach cierpień wstałem z ławeczki.

W tym momencie zdałem sobie sprawę, że dzisiaj z podrywu ulicznego nici. Jednakże bliskość centrum handlowego skłoniła mnie do przedłużenia wyprawy. Przecież zatrudnionym tam dziewczynom nawet płacą za rozmowę z klientem, powinno być łatwiej. Po drodze do celu spotkałem jeszcze jeden potencjalny target. Bardzo ładną blondi w krótkiej spódniczce. Mój wiek, samotna. Najwyraźniej gdzieś się śpieszyła, gdyż prawie biegła. Target idealny, tylko zagadnąć. No ale - execusy i to cała chmara: 1. Za ładna (xD). 2. Najwyraźniej gdzieś się śpieszy, nie będzie chciała rozmawiać. 3. Musiałbym za nią biec (właściwie to już się minęliśmy, wyskoczyła zza rogu). 4. Oraz ostatni: i tak idę do centrum handlowego, podryw uliczny sobie już odpuściłem. Poważnie, gdyby mój mózg okazywał taką kreatywność na matmie, to bym właśnie kończył Oxford na trzech kierunkach... Zamiast tego przeszedłem na drugą stronę ulicy i ze smutkiem patrzyłem się jak panna znika pod wspomnianym wiaduktem... Szedłem dalej.

Na następną dziewczynę poświęcę cały nowy akapit. HB8+, dokładnie nie da się określić ponieważ nosiła okulary przeciwsłoneczne zakrywające pół twarzy. Ciało pierwsza klasa. Execuse (ten execuse powinien być wpisany do złotej księgi execusów, sam się z tego teraz śmieję ): oślepia mnie słońce (rzeczywiście tak było), jak mam rozmawiać z dziewczyną, kiedy nic nie widzę? hahahha, mocarne nawet jak na takiego mistrza execusów jak ja. Ale kiedy już się mijaliśmy, a ja miałem jak to zwykle w takich sytuacjach udawać, że jej nie widzę, COŚ się stało. Mała rzecz, ona zaczęła poprawiać sobie włosy. Każdy wie, że to oznacza zainteresowanie kobiety. Albo że zaswędziała ją głowa i tylko się drapała. Albo że wiatr zmierzwił jej fryzurę i ją porządkowała. Albo, albo, albo. No, a może akurat pierwsza opcja? Z niejakim zdziwieniem poczułem, że moje nogi zaczęły do niej iść. Usłyszałem swój głos:

- cześć.
- eee, cześć? - zwolniła, ale się nie zatrzymała
- podobasz mi się. Chciałbym cię poznać - z powodu całkowitej pustki w głowie zdecydowałem się na uniwersalny otwieracz.

Wszystko ładnie pięknie, tylko że ona nawet się nie zatrzymała! Z miną 'o co ci chodzi koleś?' poszła dalej. Rzuciłem jej 'na razie' i szybko się odwróciłem. Na domiar złego cały mój błyskotliwy 'podryw' zarejestrowały uszy jakiejś babci. Taaa.... lepiej być nie może Momentalnie opanowała mnie wściekłość. Trochę na samego siebie, ale głownie na księżniczkę, która nie raczyła nawet się zatrzymać. Pizda. Jednak im dalej szedłem tym narastało we mnie przekonanie, że księżniczka tu nic nie winna. Po pierwsze powyższy dialog to jedna wielka ściema. Brzmiał on bardziej tak:

- cześć
- eee, cześć?
- podobaszmisię. Chciałbymciępoznać

Należy uwzględnić przerażony, cichy, piskliwy głosik jak u ośmiolatka, słowa wypowiadane byle jak byle szybciej i zero uśmiechu. Jej reakcja musiała być taka, a nie inna. Nie pamiętam swojej mowy ciała, ale stawiam na skulonego chłopczyka z miną zbitego psa. Cóż, na pocieszenie zostaje, że to była moja pierwsza dziewczyna zagadana w celu podrywu kiedykolwiek. Brzmi jak kamień milowy. Drugi pozytyw jest dla mnie zaskakujący. Mimo, że uczucie było parszywe, to jednak i tak lepsze od tego, jakiego doznaje się po nie podejściu do dziewczyny. Doprawdy zadziwiające.

Po bliskim spotkaniu trzeciego stopnia z dziewczyną w okularach przeszły mi resztki zapału na podryw. Mój wcześniejszy cel, czyli centrum handlowe było jednak na tyle blisko, że pomyślałem iż wstąpię. Nie, nie zagadałem do żadnej dziewczyny, nawet nie próbowałem. Za to zobaczyłem coś co nazywamy tutaj SBH, albo przynajmniej HB9+. Wysoka, szczupła, idealne proporcje ciała, bardzo ładna twarz, długie rozpuszczone włosy. Ehh... Przyłapałem się na fascynującej myśli. Otóż za nic na świecie nie podszedłbym do niej zagadać. Jest zbyt ładna, to zbyt straszne. Ba, bałem się na nią nawet spojrzeć jeśli istniało 'niebezpieczeństwo' spotkania się naszego wzroku. Zaiste, cóż za przedziwna przyczyna lęku.

Z doświadczeń tamtego dnia wysnułem dwa wnioski:

a) kobiety relatywnie rzadko chodzą same. Trzeba opanować trudną sztukę podrywania bez przewagi liczebnej;
b) nawet jeśli podryw totalnie spali na panewce samopoczucie i tak jest lepsze od uczucia po nie-podejściu (ciekawe!)

Jeszcze jedna sprawa. Powiedzmy, że dla niektórych podejście i zagadanie do obcej dziewczyny jest jak samotny rejs dookoła świata. Dla totalnego żeglarskiego laika udział w takim rejsie jest wysoce niewskazany. Może zabłądzić albo zostać zalany podczas sztormu. Lepiej gdyby owy laik najpierw poćwiczył żeglarski fach na wodach spokojnego jeziora. To już koniec metafory, do rzeczy. Potrzebuję jakiegoś ćwiczenia na zwiększenie pewności siebie. Czytałem o tzw. sposobie 'na kochankę'. Zdesperowany osobnik chcąc wcielić go w życie podchodzi do każdej napotkanej dziewczyny z niewinnym zapytaniem, - 'zostaniesz moją kochanką'? Po czym nie interesując się zbytnio odpowiedzią, która zawsze, rzecz jasna, jest podobna odchodzi na poszukiwanie następnej nieszczęśnicy. Ćwiczenie na wzrost pewności siebie. Może być? Są lepsze? Pytam dlatego, że naprawdę obecnie nie czuję się na siłach by nawiązać kontakt z dziewczyną stricte w celu podrywu. Moje ciało na chwilę obecną na samą myśl o podejściu do kobiety reaguje takim skokiem adrenaliny, jakby szykowało się do bliskiego kontaktu z rozwścieczonym bizonem.

To już długo oczekiwany koniec wpisu. Pozdrawiam wszystkich moich czytelników i czytelniczki