Panowie, chocbym jak chciał już sam nie umiem tego zrozumiec. Otoz moja kobieta wyjechała na oboz, obiecałem jej ze bede codziennie dzwonił i pisał, po czym jednak przez 3 dni sie nie odezwałem, nie nie był to żaden chłodnik, czy inne metody, poprostu pochłoneło mnie hobby i troche zabawy z kumplami. Ona w tym samym czasie przezywała początki okresu, i sie zaczeło, obwiniła mnie, pokazała ze mi nie ufa itd. Była zła ze sie nie odzywałem i myslała ze znow jaram z kumplami, a tego nie robie juz od roku. Uznała ze to robie bo stwierdziłem ze mam w domu małą holandie z tego wzgledu ze miałem tulipany na stole, i koszulke reprezentacji orajne podczas meczu wc2010. Ja spytałem sie jak mozesz mi nie ufac, a ona mówi ze skoro jej przyjaciółka mówi ze skoro spotykam sie z takimi ludzmi to ja tez to musze robic, ja na to odpowiedziałem ze Pan Bóg dał jej mózg, i powinna go sama uzywac a nie korzystac z mozgu przyjaciółki, i zwiazek opiera sie na zaufaniu, porozmawialismy ona przeprosiła, i wyszedłem z tego z twarzą. Potem starałem sie raz dziennie napisac sms-a po czym jednego dnia nie byłem w stanie bo nie miałem kasy na drugi dzien napisałem miłego dnia, a ona treść"nom.miłego", wiec sie pytam oco chodzi a ona ze o nic, mowiła ze wraca, i czy spotykamy sie w weekend, ja mowie ze jade ze znajomymi nad jezioro (miałem jechac ale w zwiazku ze jestem z nimi w nienajlepszych relacjach o ktorych moja kobieta nie wiedziała wolałem nie jechac), a ona ze to ok to ja jade z kolezankami w gory. I TU PRZEGRAŁEM, poprostu stęskniłem sie za nią i powiedziałem ze jednak nie chce jechac, i wole byc z nią, a ona dlaczego, a ja wkoncu powiedziałem jej dlaczego ze nie chce jechac bo mi sie z nimi nie układa i zrobiła mi pretensje czemu jej o tym nie powiedziałem tylko to ukrywałem, i sie zaczeło od nowa. Powiedziała mi  ze traktuje ją nie poważnie, że jak dziecko, ze jej nie ufam bo jej nic nie mówie, ze nie chce zeby mnie poznała, ze nie chce zeby mnie rozumiała. Ja mowie ze jak jej sie cos nie podoba to odejdz, a ona ze nie chce odchodzic, ale ja jej nie ufam.I znow sie złamałem powiedziałem ze jest wspaniałą kobietą, ze chce z nią byc, bo w takiej kobiecie sie zakochałem, i widze nas szczesliwych, razem, ze to nie przypadek ze jestesmy razem.Na drugi dzien zadzwoniłem, spytałem czy myslała o wczoraj, a ona ze tak, i  co wymyslyłas, a ona ze nie wie oco mi chodzi( chodzi mi oto czy chce odejsc czy nie ) spytałem sie jak tam, a ona totalny , ogromny chłodnik, w tle słyszałem innych chłopaków jak ją wołali, i zrobiło mi się zle, wiec ustalismy ze spotkamy sie w weekend odrazu po jej powrocie, totalnie nie chciała ze mną rozmawiac, wiec zakonczyłem rozmowe powiedziałem ze nie chce przeszkadzac i czesc. Panowie poradzcie troche, przedewszystkim prosze wskazcie mi błedy zebym mogł wyciągnać wnioski, i jak tu troche odbudować relacje przez ten tydzien do jej powrotu ?