Witam

Dość długo się nie odzywałem, choć z zapałem starałem się czytać wszystkie wpisy na forum.
Nadeszła wiosna, jest cieplej, więcej dziewczyn można spotkać na dworze, mają na sobie mniej ubioru, więc łatwiej można ocenić atrakcyjność danej kobiety.

Po zimie poświęconej głównie na studiowaniu materiału, wybijaniu z głowy różnych pojebanych iluzji i przekonań społecznych na temat kobiet, i strachu przed podejściem zacząłem w końcu regularne wypady na miasto z pewnością siebie dosłownie bijącą po oczach.

Nie będę pisał o podejściach które wykonałem, oraz o przebiegu rozmowy.

Skupię się głównie na początkach, których doświadczyłem na sobie.
Pewnie nie będę mówił o niczym nowym, ale myślę, że na wszelki wypadek i tak warto odświeżyć niektóre informacje:

1.Im kobieta jest bardziej atrakcyjna, tym bardziej można liczyć na pozytywną reakcję.
Wiem...dla początkujących brzmi to kosmicznie, ale to najprawdziwsza prawda.
Mniej atrakcyjne kobiety mają wiele kompleksów (na przykład z powodu swojego wyglądu) i chociaż nie wiem jak by się starać ich reakcja może być w dużym stopniu negatywna.Nie ma więc sensu brać się za mało atrakcyjne(sami tak mówiliście)

2.Lęk przed podejściem jest mitem( polecam publikację Shark Atract & Date - tam jest to najlepiej wyjaśnione)

3.Samo podejście - Z przodu lub z boku, nigdy od tyłu.Przy wypowiadaniu otwieracza target może wciąż być poważny więc na koniec duży banan!
Jako, że śmiech jest zaraźliwy, więc siłą rzeczy ona również się uśmiechnie) a wtedy można łatwiej pociągnąć interakcję dalej.

4.Neg, neg i jeszcze raz neg - nie będę się rozpisywał na ten temat, w końcu dużo już o tym napisano.Dodam tylko, że jest to jedna z najpotężniejszych broni w arsenale PUA.Jeżeli wszystko zrobisz poprawnie kilkakrotnie wzrośnie twoja atrakcyjność.

5.Nie ma czegoś takiego jak odrzucenie - to iluzja starannie pielęgnowana przez mężczyzn, którą trzeba czym prędzej usunąć...

6.Strach przed wyśmianiem, zrobieniem z siebie idiotę - po co się tym przejmować.Samiec Alfa ma to w dupie...
A początkujący przecież się uczy...każdy tak zaczynał...

I jeszcze na wszelki wypadek cytat do refleksji z pewnej książki:

"

Czasami zakłopotanie wydaje się śmieszne, ale u jego podstaw leżą poważne procesy. Sądzę, że istnienie tej emocji mówi wiele na temat naszego człowieczeństwa. Jesteśmy bardzo społecznym gatunkiem, dlatego obecność i zachowanie innych ludzi ma na nas tak duży wpływ. Większość z nas bez przerwy w jakiś sposób bacznie obserwuje, co myślą o nas inni . Nasze zainteresowanie tymi sądami oraz pragnienie, aby utrzymać swoją przynależność do ważnej dla nas grupy, to „paliwo, które porusza społeczną machinę" . W rezultacie na wiele naszych zachowań ma wpływ pragnienie uniknięcia zakłopotania i pokonania go, kiedy tylko się pojawi. „Możliwość zakłopotania dostarcza życiu społecznemu ludzi podstawowego i ciągłego dramatyzmu" . Jednak lęk przed nim, mimo że często wynika z nieprzyjemnych doznań, jest czymś błędnym. Nikt nie lubi czuć upokorzenia i zawstydzenia, ale zakłopotanie zwykle prowadzi do zachowania pojednawczego, które wywołuje pozytywne skutki, dlatego bez niego bylibyśmy gorsi."

No...i to by było na tyle...

Pozdrawiam, i życzę udanych wypadów na łowy...