Przechadzasz się przez życie, pragniesz, doświadczasz i zdobywasz. Gdzieś w oddali patrzysz na siebie przez pryzmat przeszłości i zauważasz, że przesz do przodu.

Poznajesz i odkrywasz cały świat i w znaczącym stopniu siebie. Realizując swoje potrzeby spełniasz się z każdą sekundą. Kobiety- tak, dopełnienie, które ubarwia jestestwo. Przebywając z nimi odczuwa przyjemność i uniesienie. Nie istotne jakie myśli o nim posiada, on po prostu czuje się dobrze. Ma to czego chce i bierze jeszcze więcej. Zewnętrzne krzyki i głosy przechodzą przez niego jak przez postać przeźroczystą, on wie, że idzie dobrą drogą, on wie, że stąpa we właściwym kierunku. I w tym wszystkim przygląda się z ciekawością innym, wewnętrznie postrzępionym biegnącym w wyścigu szczurów. Ale dokąd zmierzają? Czy ta pogoń to jest to co dopełni ich marzenia? I co będzie jak już padną na twarz skonani i osiągną cel? Jego głęboko osadzona prawda, wibruje swobodnie wokół całego zgiełku. Czerpie satysfakcję z samej wędrówki, nie z samego złotego medalu. Bo czymże on jest? Kawał pieprzonej blachy mieniącej się i rażącej blaskiem, który nieświadomym przyćmiewa to co najważniejsze. I tak spokojnie leży na plaży, z papierosem w dłoni, którego dym wypuszcza w stronę zachodzącego słońca. I nie obchodzi go to, czy dzisiejszej nocy w łóżku zaśnie obok kobiety, albo spędzi ją sam. Delektuje się swoją samotnością, bo wtedy wie, że żyje- żyje naprawdę. Nie otoczony rzeczywistością czy rzeczami, które go ograniczają. Jest w pełni wolny, nie tylko na zewnątrz, ale i w głębi siebie. Każda sekunda sprawia, że ewoluuje, a nie rewolucjonizuje! Upiększa swoją przechadzkę z tą cenną chwilą i każdą inną, do której zmierza. Widzi wszystko tak jak powinien widzieć i tak jak chce widzieć. Zaczyna z czystą kartą kiedy otwiera oczy o poranku, by na nowo narodzić się następnego dnia. Wojna? Polityka? Tragedie? Oszustwa i nieuczciwość? Tym karmi się cała reszta, zatracając się bezwzględnie i żyjąc w czymś, w czym tak naprawdę nie chcą żyć. Szczęście daje mu przebywanie samemu ze sobą, każdy zachód słońca, który ogląda i to co sprawia, że dech w piersiach mu zapiera. Ten wewnętrzny i nieskończony spokój emanuje niczym rozżarzone ognisko, które wędruje ku firmamencie nieba w tę gwieździstą noc. To czego potrzebuje jest tylko i wyłącznie w nim. Nie w sklepowych wystawach, nie w marzeniach innych, ani w wyimaginowanym obrazie i wzorcu wykreowanym przez innych. Ta nieograniczona moc przepływa przez jego ciało i duszę, bo on wie... Czy Ty wiesz?
Wasz