"Z naszej miłości tynk się sypie i gruz; taczkami można go wywozić już". Eh ... ilu z nas obudziło się z "ręką w nociku", gdy ta "jedna-jedyna" w najbardziej nieoczekiwanym momencie powiedziała to koniec kotku.
"Nie rozumiem, dlaczego ...", "jeszcze tak nie dawno mówiła, że kocha", "to wszytsko wina jej rodziców",
te i inne myśli kołaczą się w umyśle w rytm złamanego serca. HaH.
Spotkałem się wczoraj z moim kamratem z czasów
pradawnych-licealnych. Powodów było kilka. ! Otrzymał nową pracę. Zostawiła go dziewczyna itd.
No cóż po prostu "spotkałem się z kolegą, bo kolega jest od tego i wypada czasem spotkać się z nim".
Rozmawialiśmy o życiu, pieniądzach i kobietach do późna w nocy. On o rozstaniu. O tym, że raczyła poinformować go o końcu wszystkiego dwa dni przed Sylwestrem, którego mieli spędzić razem. Ale trzymał się nieźle. Zresztą, co tu się dziwić, my już stare wygi jesteśmy i ten ogień urażonej dumy i pustki nieraz już nas hartował.
Kolega podał ciekawą teorię dotyczącą związku. Teoria genialna w swej prostocie. Nie wyczytałem tutaj jej. Być może mi umknęła. Ale nigdy wcześniej tak o relacji z kobietą nie mysłałem.
Na początku jest podryw (świadomy, bądź nieuświadomiony). Jeśli się powiedzie następuje pierwsza faza.

I. Zauroczenie. "Jesteś cały w skowronkach, zrywasz serca po łąkach", ona mówi Ci, że Cię kocha, jesteście sobą odurzeni. W przypadku mojego związku ta faza trwała 2 miesiące.

II. Poznawanie. Jeśli przejdziesz I LEVEL. Ona w swoim umyśle teleporuje Cię do poziomu drugiego. Głębsze poznawanie. U mnie, jak i mojego kumpa mnożyły się shit-testy, występowało push-pull, chłodniki, duże wyzwania dla niedoświadczonych graczy. Podczas II fazy zbierasz punkty. Ona, (jak i ty ją) prześwietla Cię dokładnie. Na końcu drugiej fazy. (u kumpla trwała ona 7 miesięcy, u mnie jeszcze trwa) wystawiacie sobie rachunek.Powstaje pytanie: Wchodzimy na poziom trzeci, czy nie ? Często wielu gości jest zaskoczonych wynikiem rachunku, tyrają sobie głowę tym, że jednym złym ruchem stracili wszystko. Błędem, który ich zdaniem nie był mocnego kalibru.
Wydaje mi się, że moment w którym dziewczyna mówi nam finito, jest sumą przypadkowych czynników. Np. Miała więcej sił psychicznych, by to Ci powiedzieć, akurat dziś (a że to są akurat twoje urodziny he he sorry Vinetu), zrobiłeś jakiś mały ślizg, który stał się pretekstem, by powiedzieć koniec, otrzymała silne wsparcie rodziny (mamy - pozdro Knoky mistrzu !!!) by zamknąć ten rozdział. De facto to ona podjęła już decyzję wcześniej, teraz tylko Cię informuje. Tak właśnie miał mój kolega.
Często wydaje się gościom, że wygrali II level.
Ale możesz być zmylony wtedy, gdy dziewczynna nie kochała Ciebie tylko coś co ty masz w posiadaniu. Tracąc to tracisz ją. Może i być tak, że ona boi się samotności. A gość jest dla niej zapchaj dziurą. Miałem kumpla, który był zapchaj dziurą 5 lat !!! Były rozstania i powroty. Tz. Ona zrywała, on wracał i tak stracił 5 lat swojej młodości, żyjąc w związku w którym był przystawką.
Na moje ja jestem w II fazie i test to ostry dla obojga.
Po krótce. Poznaliśmy się za granicą (Trylogi cz. III) było jak w bajce. Wróciłem do Polski. Ja kończę studia, musiałem zostać w kraju, by nadrobić zaległości, ona pojechała tam sama (nie ma tu pracy, nie studiuje, nie miałem możliwości zapewnić jej jakiejś alternatywy). No i jest ciężko, trudno być twardzielem skoro tam zawsze może ją ktoś pocieszyć.
Zresztą ja też czuję się coraz mniej zaangażowany. Niby to tylko dwa i pół miesiąca, ale nie czuję się. Zaczynam się rozglądać. Nadchodzi czas rozliczenia, kończy się II faza.
Nie pytajcie, nie wiem jakie będzie rozstrzygnięcie, czy będzie III faza.

III faza (jestem w niej teoretykiem) to dojrzały związek.
Gen. pisał, że polega na kompromisach. Jak można ją popsuć ?
Co w niej jest ważne ? Nie wiem. (Jestem teoretykiem).
Proszę o krytykę tej teorii. Opiszcie jak u was wyglądały te fazy. Wytknijcie to czego nie zauważyłem.