Niedawny wpis Dana na temat chłodnika zachęcił mnie do opisania dość nietypowej sytuacji, w jakiej się znalazłem. Pamiętacie Krysię? Dziewczynę spod jubilera, z którą gadałem długo na gg i dałem do zrozumienia, że teraz jej kolej na zainicjowanie kontaktu. Wydawało mi się to
kwestią czasu, bo naprawdę czułem z jej strony zainteresowanie moją
osobą. Na próżno. Poczekałem kilka dni, by w końcu wysłać wiadomość, że
dziękuję za tę krótką grę z nią. Nie odpowiedziała. No i byłem pewien,
że sprawa z nią już zamknięta na trzy spusty.



A jednak. Tydzień temu szedłem sobie na uczelnię, jak to mówią na Wyspach, minding my own business. Paliłem fajkę na odstresowanie, bo za chwilę miałem mieć test. Przechodzę sobie ulicą, kiedy nagle dostaję SMS-a - tak jest, od niej: "Czy to możliwe, że widziałam cię przed chwilą [tu i tu]?". Trochę się zdziwiłem i, szczerze mówiąc, miałem na razie poważniejsze sprawy na głowie, więc po odpisaniu (jedynie "Tak ;)") telefon sprawdziłem dopiero po wejściu na wydział. Tam widniała kolejna wiadomość: "No popatrz. Ty szedłeś od kolejki, a ja na =]". No cóż, nie trzeba geniusza, żeby stwierdzić, że to jeden z tych SMS-ów wysyłanych dla samego wysyłania. Napisałem "No widzisz. Ewentualnie pogadamy później, bo za chwilę mam test". Na to już nie doczekałem się odpowiedzi.

Po zajęciach długo myślałem, co z tym fantem zrobić. Poradziłem się Conora, który kazał mi z tym zaczekać do naszego jutrzejszego spotkania, na którym z kolei powiedział, że powinienem napisać do niej jakiegoś zajebistego SMS-a, po którym od razu do mnie przyleci (i przeleci, heh ). Żaden pomysł nie przyszedł mi do głowy. Wiem, że chce mnie sprowokować do nawiązania kontaktu, czyli w jakimś tam stopniu jest mną zainteresowana. Ale nie jest głupia i chce, żebym to ja był w naszej ewentualnej relacji pieskiem, a nie ona. Z kolei odezwanie się z mojej strony automatycznie przekreśliłoby moją postawę z naszej ostatniej rozmowy - czyli "teraz twój ruch, skarbie".

Nie ukrywam, że nie jestem pewien, co z tym fantem za bardzo zrobić. Może powinienem przełknąć dumę i nawiązać kontakt (choć nawet nie wiedziałbym, w jakie ubrać to słowa), licząc, że później odzyskam twarz strony dominującej. Albo odwrotnie - przedłużyć okres chłodnika. W końcu bardzo długo trwało, zanim się odezwała, zrobiła to dopiero, kiedy nadarzył się odpowiedni pretekst, więc teraz nie mogę wykluczyć, że i za pół roku mogłaby znowu próbować.