Witam


Tak jak napisałem wcześniej , zaraz po świętach rozstałem się z dziewczyną (wszystko przeanalizowałem , przemyślałem - z reguły nie jestem spontaniczny , praktycznie za grosz we mnie spontaniczności) , i wiecie co?
Pierwsze trzy dni były trochę demotywujące - czułem taką pustkę w środku , może nawet nie pustkę , tylko taki żal , złość na swoją osobę - bo przecież na prawdę dziewczyna przeszła trochę w życiu a ja jej sprawiam taką przykrość - na stronie też jest napisane , żeby nigdy nie krzywdzić dziewczyny.
Ale jeżeli przyjrzymy się głębiej to w takiej sytuacji chyba obie strony są odpowiedzialne za taki stan rzeczy. Ja miałem sobie dużo do zarzucenia (była to moja pierwsza poważna dziewczyna , byliśmy przeszło rok) ale i jej miałem też dużo do zarzucenia.
Ale wiecie co? Nie żałuję , że to zrobiłem - żałował bym gdybym tego nie zrobił - po prostu wypaliło się z mojej strony , wypaliło się uczucie - i uznałem , że ta decyzja jest dobra zarówno dla mnie i dla niej. I taki podałem też powód dlaczego się rozstajemy .
Po za tym ja strasznie nie lubię sobie stwarzać problemów , nie lubię się męczyć ( mam takiego kumpla który stara się o dziewczynę 3 LATA!!! Tak , 3 LATA! A ona go zlewa - nie dziwię się , w końcu popełnia on strasznie dużo błędów - i chyba taki podstawowy rażący błąd - jest needy(dobrze to określiłem?) , i nie daje sobie powiedzieć - że przecież są też inne dziewczyny!) a gdybym tego nie zrobił to bym się męczył.
Po za tym nie jestem też hipokrytą...Fakt , że popełniłem tylko jeden błąd - po rozstaniu przez jakieś 30 minut wymieniałem się z nią esemesami - nie potrzebnie uważam , no ale okej. A wiecie z czego jestem najbardziej zadowolony? Że trzymałem się tego co postanowiłem - dostałem parę esmesów , że przeprasza , że to ja jestem ten jedyny , raptem jestem jej ukochanym , że mnie kocha itd itp - a np : raz mi powiedziała , że mnie kocha, dziwne nie?
Nie jestem żadnym samcem alpha , w ogóle nie uważam się za jakąś nadzwyczajną osobę - czasami mam wrażenie , że nie mam uczuć?
Ale nie było żadnych super "EMO" opisów na gadu , nie płakałem (?) , nie dołowałem się (może te 3 dni - które opisałem wyżej) , żadnego alkoholu ( ktoś pewnie sobie pomyśli - E3 gay?!11111)....
Fajna sprawa bo wzrosła mi pewność siebie , wiem gdzie popełniałem błędy i na pewno starać się będę w miarę możliwości je jeszcze raz przeanalizować i wyciągnąć z nich wnioski - bo to chyba z tego wszystkiego jest najważniejsze?
Tylko mam taki uraz trochę - nie wiem czy to minie , pewnie tak - bo nie chcę się pakować w związki przez jakiś czas - i nie ukrywam że mam 4 panny na oku;D - wszystkie wolne (dziwne nie?)  i mam odpowiednią kandydatkę , ale kurczę boję się trochę nie wiem dlaczego.
Znaczy w głowię mam wizję , myślę jak by ją poderwać - nie wiem czy wspólny spacer we wtorkowy wieczór (żeby nie wiało , nie było super extra hiper zimno) jest dobrym pomysłem. Jest dużo śniegu , a to można się powygłupiać , pośmiać = zbuduję też jakąś relację;) (czytałem książkę dotyczącą mowy ciała , parę razy z nią gadałem bezpośrednio oczywiście - i wydaje się taką zwariowaną , starszą dziewczyną - a mnie przeciwieństwa kręcą;))
Kończąc ten mój beznadziejny , ograniczony , prymitywny wręcz monolog cóż mogę powiedzieć rzucającym ?
Warto przemyśleć swoją decyzję , ale jeżeli okaże się , że to nie to - to nie ma na co czekać.
Ja ze swojej strony niczego nie żałuję i będę ją bardzo miło wspominać , będę bardzo miło wspominać naszą przygodę....
Oczywiście nie ma mowy o żadnym koleżeństwie itd - my już od czasu zerwania nie utrzymujemy kontaktu - gadu , e-maile , zdjęcia skasowane - jak napisze esa , zadzwoni - to po prostu to ignoruje. Tak jest chyba najlepiej.Tak ona zaproponowała zresztą;)
Dziękuję za uwagę.

Pozdrawiam ( Szczególnie Gena )

ps - wszelkie błędy ortograficzne , interpunkcyjne itd itp CELOWE!