Jest to mój pierwszy blog na podrywaju. Mam nadzieję, że będzie się to dało czytać.

Po byciu niemal 9 lat w głębokiej dupie w kontaktach z kobietami, w końcu się przebudziłem. Jakieś tam randki kiedyś były, przypadkowy seks też, związku z kobietą zaś nigdy nie zaznałem...
Jestem pewien, że należę do przystojnych mężczyzn, niestety wygląd nie szedł u mnie w parze z pewnością siebie i męskim charakterem. Chociaż, wiem że zainteresowanie u lasek zawsze miałem spore.

Styczeń tego roku, poznana przez dobrą przyjaciółkę dziewczyna, drobna blondyneczka, z pełnymi ustami, piękną twarzą i bardzo dziewczęcą figurą. Powodzenie skubana ma straszne. Jak było? Tak jak zawsze, to dziewczyna pierwsza zaczęła mnie podrywać, byłem dla niej niedostępny i tajemniczy, do czasu 1 spotkania. Potem 9 albo 10 spotkań bez pocałunku..., teraz wiem, że chciała mnie mocno. To nie jest tak, że jestem mega nieśmiały czy niepewny siebie, szukałem odpowiedniego momentu... eeeh szkoda gadać, nie znałem tej strony, tyle błędów, a jej zainteresowanie było takie, że chyba każdy facet by o takim marzył. Dziewczyna mnie wyidealizowała, byłem w jej typie. Potem szarpanina przez telefon, miesiąc pieskowania, na koniec słowa że fajny chłopak, ale nie ma iskry. Minęło 4 miesiące, przypadkowe spotkanie (nie do końca, okazało się później, że ustawione przez wspólną przyjaciółkę). Zaczęliśmy od nowa, zainteresowanie już z jej strony nie to samo, byłem tylko opcją, jak się później okazało zapasową. Przeżyłem to strasznie, bolało jak cholera, na koniec zachowałem się jak łajza i zamiast odejść z podniesionym czołem, zmieniałem co chwilę zdanie i całkowicie upadłem w jej oczach. Do dzisiaj nie potrafię się z tym pogodzić. Kontakt zerwany, mosty spalone. Nauczyłem się sporo i dalej się uczę. Dużo łez też wylałem i kosztowało mnie to wiele, złamane serce... trochę się już zaczynam z tego śmiać, ale chyba mocnego kopa w dupę potrzebowałem.

Przechodzę do meritum sprawy, do tematu bloga. Udzielałem się wcześniej temacie dotyczącym internetowych portali, w tym do Badoo, tam właśnie poznałem pewną niewiastę. Spotkałem się może z 10-12 laskami z Badoo, nie jest to trudne, trochę popisać i zaproponować spotkanie, nieco się usprawiedliwię przed wami, drodzy podrywaje, poznawałem też kobiety na żywo.
Dziewczyna na pierwszym spotkaniu nie zrobiła na mnie piorunującego wrażenia, introwertyczka, małomówna, wielbicielka sztuki, nie tańczy, nie śpiewa. Uroda nie najgorsza, ale rozmowa bardzo trudna, więcej o wiele więcej mówiłem ja. Graliśmy w szachy... na pierwszej randce Odprowadziłem blondyneczkę (kolejna drobna blondynka, u takich zawsze miałem powodzenie) pod klatkę, dostałem tylko uścisk dłoni. Pomyślałem, dosyć słabo.
Umówione drugie spotkanie bez problemu... odwołała w dzień spotkania, bez podania przyczyny, oczywiście smsem, ja wcześniej do niej zadzwoniłem. Odpisałem krótkie "Ok, spoko", zadzwoniłem 2 dni później, jeszcze raz się umówiłem, tym razem bez problemu przyszła, spotkanie było po kolejnych 3 dniach.
Wypadło świetnie, nic jej nie powiedziałem i zrobiłem niespodziankę, pojechaliśmy na wrotki. Ledwo dała się zaciągnąć, to jej pierwszy raz na wrotkach, już po chwili wiedziałem, że trafiłem w 10 . Potem skoczyliśmy coś zjeść, bardzo fajnie, randka około 2,5 godziny. Tutaj dziewczyna otworzyła się dużo bardziej, dużo mówiła o sobie, wypytywała mnie o bliznę na ręce i zadawała mnóstwo pytań typu jak spędzam czas itd. Kontakt świetny, widziałem, że jest iskrzenie. Zaczęła mi się naprawdę podobać. Oznaki zainteresowania silne z jej strony. Na wrotkach łapała mnie za rękę i nie puszczała (wiadomo nie umie jeździć i ją uczyłem, ale jednak), w knajpie dotykała mojego nadgarstka kilka razy, nie będę się rozpisywał już o takich duperelach jak poprawianie włosów, długi kontakt wzrokowy czy peszenie się i spuszczanie wzroku.
Druga randka... dobry moment na pocałunek, chociaż sobie tak założyłem, że jak mi się spodoba, to na drugiej ale nawet lepiej na trzeciej. Podwiozłem do domu, odprowadzam pod klatkę. Niestety słabo zaparkowałem i podjechało dwóch kolesi, nie mogli przejechać i się patrzą na mnie. No cóż, pocałunek odpada, krótkie do zobaczenia, dziewczyna się nachyla i bardzo mocno całuje mnie w policzek. Wracam do domu, po godzinie dostaję smska "Dziękuje za bardzo miły wieczór, zwłaszcza za wrotki :)", już czułem, że się spodobałem, krótko odpisałem "wrotki zawsze spoko :)".

Odczekałem 3 dni, do dzisiaj, nie żebym liczył specjalnie, po prostu tak czułem, że spokojnie już można zadzwonić. Pierwszy telefon, bez reakcji, dzwonię po 3 godzinach również nie odbiera. Przychodzi sms, "wybacz, nie mogłam dzisiaj odebrać", odpisałem po jakimś czasie krótkie "spoko". Zamierzam zadzwonić ponownie za parę dni i zaproponować spotkanie, zero smsków, chyba że sama zacznie.

Niestety wpadam w pułapkę początkujących, zaczynam myśleć o tej dziewczynie w kategoriach związku, snuć wyobrażenia, świetnie zdaję sobie sprawę, że to droga donikąd. Nie zależy mi na niej jakoś strasznie, ale podczas takich akcji jak dzisiaj, cierpi moje ego... już wyobrażałem sobie, że tylko czeka z telefonem w ręku, aż zadzwonię... Być może już Ona zaczyna tęsknić? Nic z tych rzeczy, zasady są twarde, znam je, to tylko ja sam jestem miękki, mam nadzieję, że się z czasem wyrobię.
Kiedyś Snoofie mi napisał "każda coś tam kombinuje na początku, mniej lub bardziej", coś w tych słowach jest.
Zastanawiam się, czy dobrą opcją nie jest teraz chłodnik aż do prób jej kontaktu... Boję się tego, że zamilknie na zawsze, ale przecież mi na niej nie zależy? To tylko moje ego, nie jest w stanie znieść odrzucenia. Czuję, że będzie dobrze w tym wypadku, dziewczyna taka jest, być może tak ma. Czas pokaże. Cała zabawa w randkowanie, cała "Gra" nie jest prosta, nawet gdy znasz zasady, nie wolno się wkręcać, przynajmniej na początku. To droga do szybkiej porażki, kluczem do wszystkiego jest nasze nastawienie i myślenie, wiem że wszystko jest w głowie, póki traktujesz jak zabawę, to wszystko idzie dobrze, gdy zacznie Ci zależeć, zaczynają się problemy...