Parę dni temu dodałem wpis, a wczoraj złapałem pomysł na kolejny. Przed chwilą przeczytałem temat na forum "potrzebna pilna pomoc" w którym to autor prosi o radę, dostaje ją, a potem się wykłóca.

No i stwierdziłem "kurwa, muszę to w końcu napisać"

Uwielbiam pomagać ludziom, zawsze dzięki temu miałem mnóstwo przyjaciół. Takich prawdziwych. Zawsze służę poradą w kwestii związku czy jakiś bardzo osobistych problemów. Jednak ostatnio zaobserwowałem pewną popierdoloną tendencję.

Ludzie nie szanują czyjegoś zdania, czasu, i dobrych chęci.

Pojawia się problem z dziewczyną/chłopakiem i od razu wielka afera stało się to to i to, co mam robić pomóżcie !!!!!!!!!!!1111111111111
Okej, ktoś uprzejmy i doświadczony udzieli rady, bo sam to wszystko przeszedł, wie jak to boli, wie jak z tego wyleźć, jak uniknąć większego bałaganu.
No i jeb. Takowy delikwent napisze "nie nie nie, źle mówisz, ja wiem lepiej, lepiej znam sytuację, Ty nie masz racji, chcę zrobić po swojemu"

W tym momencie aż pojawia się ochota zajebać mu czymś ciężkim, albo przynajmniej walnąć sobie facepalma.
No to po chuj jęczysz o poradę jak i tak później się na nią oburzasz i twierdzisz, że wszyscy inni to idioci ??
Okej, zdarza się, że ktoś nie zrozumie Twego problemu, sytuacji, bo nikt w niej nie jest, TYLKO TY. Nikt nie będzie Cię przez to za rączkę prowadził. Jednak w większości przypadków warto zastanowić się nad otrzymaną pomocą, przemyśleć co i jak.
A ludzie się wkurwiają. Odnoszę wrażenie, że wiele osób piszę prośbę o pomoc z już przyjętym w głowie schematem co chcieli by usłyszeć, i gdy tego nie usłyszą zaczyna się hejt.

Stąd też mój wniosek, że przynajmniej połowa takich przypadków to tylko chęć wyżalenia się w innym (ale ja mam trudno, patrzcie, itp itd),a nie chęć uzyskania konstruktywnej krytyki dzięki której istnieje szansa wyciągnięcia wniosków i poprawy błędów, a co najważniejsze niepopełniania ich w przyszłości.

Zachęcam do dyskusji.

Pozdrawiam,

Paweł