Nie ograniczaj się do jednej formy, przystosuj ją i buduj na niej coś własnego, pozwól temu wzrastać i bądź jak woda. Opróżnij umysł, bądź bezforemny, bezkształtny – jak woda. Wlewasz teraz wodę do filiżanki, staje się filiżanką; wlewasz do butelki, jest butelką; wlejesz ją do czajniczka, staje się czajniczkiem. Woda może płynąć swobodnie lub niszczyć. Bądź jak woda, mój przyjacielu. ~ Bruce Lee

Zastanów się nad tym cytatem odrobinę dłużej, bo nie podaje go byś znalazł kolejnego idola za którym pójdziesz, ale wklejam go tu, ponieważ między tymi słowami kryje się prawda i nie jest to jakaś wielka prawda, mądrość czy wiedza za którą byś się zabrał i przestrzegał w życiu z dyscypliną godną marines, bo ja tak mówię czy gość powyżej, nawet jeśli gościowi powyżej przyklaskuje kilku innych gości.

Jak być naturalnym w uwodzeniu?

Na początek należałoby rozpatrzeć, to czym jest naturalność, a najłatwiej czym ona nie jest. Nie jest schematem, to pewne, zatem nie jest tymi wszystkimi słowami, w których inni ludzie chcą ci powiedzieć jaki powinieneś być i proszę! W ten sposób znaleźliśmy odpowiedź, czyli naturalność nie jest tym co powinno być, a nie powinno się wydarzyć. Pytania, szukanie odpowiedzi na bycie naturalnym, to chyba widać co? Jak cholernie jest to sprzeczne ze sobą. Naturalność jest elastyczna, jest abstrakcją, za tym pojęciem kryje się obraz człowieka, zatem mnie, ciebie, jego, jej, często kogoś nadludzkiego kim chcielibyśmy się stać w niedalekiej przyszłości. Układamy sobie piękną bajkę o człowieku nie z tej ziemi i krok po kroku ustalamy punkty:

-co się robi, zachowuje i myśli, gdy jest się już tym człowiekiem
-co się powinno czuć, gdy się tym człowiekiem stanie i z tej okazji, przylepiamy temu etykietkę "szczęście"

Po sporządzeniu punktów przechodzi się do wdrożenia tego w życie i po jakimś czasie nawet jak nie działa, to wmawiamy sobie, że trzeba nad sobą więcej pracować, bo przecież za darmo umarło!

Jak przestać układać sobie te piękne bajki i stać się prawdziwie naturalnym?

Zahaczając o temat "uwodzenia", należy odrzucić wszystko co zostało w tym temacie powiedziane.

ale odrzucając to wszystko doprowadzę znowu do sytuacji, w której nie będę potrafił jej poderwać.

Kiedy wiesz już jak ją poderwać i zaczynasz działać w tą stronę, to po jakimś czasie pojawia się strach, że staniesz się sztuczny i bezuczuciowy, a przede wszystkim zgubisz samego siebie, więc żeby poczuć się dobrze chcesz stać się naturalnym mimo, że nie wiesz co to tak naprawdę znaczy. Próbując osiągnąć naturalność, tworzysz kolejny schemat, bajkę, która ma zapewnić ci dobre samopoczucie. Przed poznaniem wiedzy na temat podrywu szukasz tej jedynej, która zapewni ci dobre samopoczucie. Każdy pragnie znaleźć szczęście, sens życia i to jest schemat, który przejmujemy od naszych rodziców, przyjaciół czy kochanków. Ten schemat jest powielany już jakieś dwa tysiąc lat.

Jeśli nie mam szukać, to co mam robić?

NIC! Istnieje wiedza techniczna, która pomoże ci przeżyć samemu w dżungli, w górach. Dzięki niej możesz przyrządzić potrawę czy dobrać taktykę na następny mecz i to nazywam zapotrzebowaniem fizycznym, który potrzebuje przyczyny, by zrodził się skutek. Zapotrzebowanie psychologiczne to bańka mydlana, w tym wypadku przyczyna rodzi skutek, a skutek rodzi przyczynę, która staje się kolejnym skutkiem. Mózg wpływa na emocje. Serce i myśli ze sobą współpracują, ale ten sam mózg zachowuje wszystko z przeszłości twojego życia. Smutek, złość trwają krótko, ale możesz je przywoływać w swojej głowie na każdym kroku przez utożsamianie się z tym mówiąc "jestem smutnym człowiekiem". Nic nie robienie z głową oznacza szczerość i bezpośredniość z samym sobą. Jeśli czujesz smutek to przyznaj się sam ze sobą, że czujesz smutek. Nie uciekaj, nie walcz, nie próbuj myśleć o czymś przyjemniejszym i na pewno nie myśl o tym przez pryzmat "co powinno być, a co nie powinno się wydarzyć", to tylko myśli i uczucia, które są naturą człowieka. Nie próbuj zrozumieć swoich uczuć i myśli, bo te pytania rodzą kolejne pytania - myślenie chce dążyć cały czas do przodu, ale w rzeczywistości jakby wyjść i stanąć obok siebie przy tym obserwując samego siebie myślącego, to w okół... nic się nie dzieje, zatem myślenie jest bezruchem. Nie oczekuj od kobiety - rozmawiając z nią poznasz nie tylko ją, ale i siebie. Jeśli ona nie daje się poznać... może boi się tak naprawdę poznać siebie?

----------------------------------------------------------------

Starałem się jak najpamiętniej oddać rozmowę z samym sobą z jednej nocy kiedy nie mogłem zasnąć. Jeśli ci pomogłem, to fajnie, ale także i mnie musisz odrzucić. Jeśli czegoś nie do końca zrozumiałeś, być może będę potrafił ci pomóc w zrozumieniu tego. Piszcie komentarze co myślicie.