Cześć,

od pewnego czasu nie widać mnie tutaj. Już długo w jednym związku jestem, były wzloty i upadki, teraz jest dołek. Dlatego na wieczór umówiłem się z koleżanką;) Moją druga połówka nie była zadowolona (straszny zazdrośnik, zrobiła mi niedawno awanturę za to, że rozmawiałem przez telefon z koleżanką a w tym czasie powinienem rozmawiać z nią samą, bo dla koleżanki to wieczorem znalazłem czas a dla niej nie...) ale stwierdziła, że zabronić mi nie może bo sama też wychodziła nie raz beze mnie.

Umówiliśmy się kilka dni temu, dziś w ciągu dnia sama zapytała czy spotkanie nadal aktualne. Jak już dotarłem na miejsce okazało się, że już czekała bo przyjechała trochę wcześniej. Oczywiście buziak w policzek na powitanie. Potem w kawiarni dosyć długo rozmawialiśmy, ogólnie całkiem miło i sympatycznie. Co chwila chichotała (dosłownie) prawie z wszystkiego co mówiłem. Na początku to było całkiem sympatyczne z czasem zaczynało irytować... W trakcie spotkania zaproponowałem wyjście do klubu. niestety z pewnych względów musi jutro rano wstać i niestety nie wyszło (-ale jeśli tylko będziesz chciał to na przykład za tydzień możemy iść). Akurat za tydzień mam inne plany. Więc stanęło na tym, że jeszcze się umówimy kiedyś.

Podsumowując, odnoszę wrażenie, że była trochę spięta. Ja na początku odrobinę też, dopiero po chwili się rozluźniłem bo dawno nie wychodziłem z kimś innym niż moja obecna partnerka. Miałem taki mały niedosyt i chciałem iść potańczyć, może następnym razem. Zobaczymy, czy będzie:P Myślę, że było za mało kina (poza buziakami na powitanie i pożegnanie). Tam były takie dziwne stoliki czyli pewne utrudnienie (ale to chyba tylko moja wymówka). po wyjściu jeszcze chwilę rozmawialiśmy, jakby trochę specjalnie przeciągała, ale w sumie sam zakończyłem (bo ileż można).
Ogólnie, nie do końca tego się spodziewałem ale na plus. Szczególnie po długiej przerwie. Powinienem częściej gdzieś wychodzić. Bardziej aktywnie utrzymywać kontakty z koleżankami. Co z dziewczyną moją to zobaczymy, ostatnio coraz częściej dochodzę do wniosku, że już tego nie czuję...