Kto czytał wpis nt. moich zmarnowanych lat młodzieńczych, ten wie, że nigdy nie byłem typem imprezowicza. Choć może inaczej - z imprezami (ale takimi tańczonymi, nie żadnymi domówkami) było trochę podobnie jak z kobietami. Byłem chłopakiem, który wstydził się własnego człowieczeństwa. Po prawdzie w gimnazjum miałem taki okres (bez skojarzeń), że głupio było mi nawet zjeść w szkole kanapkę, a co dopiero chodzić na balangi i wywijać tyłkiem. Byłem przekonany, że wszyscy patrzyliby tylko na mnie i śmieliby się pod nosem, jednocześnie robiąc to samo (no bo oni mogą, ale taki nieudacznik jak ja?). Domyślam się, że nie tylko ja musiałem przez to przejść.

Tak więc wstydziłem się imprezować i robiłem to tylko wtedy, gdy "nie było wyboru", to jest bal gimnazjalny czy studniówka. Siedziałem na krześle i modliłem się, żeby to wszystko się jak najszybciej skończyło i żebym mógł wrócić do domciu, do mamusi. Ale zawsze w końcu, jakiś czas już po rozpoczęciu zabawy, jakiś z początku cholerny, potem kochany kolega podchodził do mnie, szturchał i mówił "[Moje imię], zapierdalaj na parkiet!". Z początku lekkie wykręty, potem się wchodziło  z przyspieszonym biciem serca, zaczynało się kręcić w rytm muzyki i... parę godzin przelatywało jak sen złoty. Wracając z balu gimnazjalnego po raz pierwszy w życiu pomyślałem o moich kolegach i koleżankach z klasy "Kurwa... oni są naprawdę w porządku", a po studniówce już zaczynałem do nich tęsknić (oczywiście tych z liceum). Byłem po prostu szczęśliwy, a nie doszłoby do tego, gdybym jednak nie zdołał się przełamać i siedział jak ta ostatnia ofiara przy stoliku, żłopiąc tylko colę (wtedy nie pijałem alkoholu - też ze wstydu swoją drogą).

Jak to się ma do podrywania no i jak facet, który na razie nie może pochwalić się żadną zdobytą laską ma prawo kogokolwiek w tej materii pouczać? Ano rzecz w tym, że istnieje tylko jedna bariera przed podjęciem próby podrywu. Jest nią Wstyd. Wstyd absurdalny, zupełnie nieuzasadniony. Tak jak Wstyd przed publicznym zjedzeniem kanapki czy tańczeniem na imprezie.

Skąd się on bierze? Z megalomanii. Tak, każdy "wstydliwy" powinien powiedzieć to sobie prosto do lustra: "Jestem zapatrzonym w siebie megalomanem". Bo czyż nie zarozumiałe jest utwierdzanie się w przekonaniu, że inni patrzą tylko na nas, myślą tylko i wyłącznie o nas i tylko o nas rozmawiają między sobą? Czyż nie jest zarozumiałe myślenie, że wszyscy mają nas za istotę pod pewnym względami wyjątkową - to co, że w negatywnym sensie? Wyjątkowość to wyjątkowość. Jesz kanapkę? Tańczysz? Pogódź się, że jesteś JEDNYM Z WIELU - takim samym człowiekiem jak ja czy on. Zresztą spójrz na samego siebie - na pewno niejednokrotnie widziałeś jedzących i tańczących ludzi. I co, czy ich kanapki i tańce przyszły ci później na myśl? Może, jeśli były bardzo smaczne albo bardzo widowiskowe. Ale nic poza tym.

Masz prawo do jedzenia kanapek? Masz. Masz prawo do tańczenia? Masz. Masz prawo do podrywania dziewczyn? MASZ, MASZ, i jeszcze raz... M*A*S*H*!

Widzisz ładną laskę i chcesz do niej podbić pojawiają się excuse'y. Wiesz, jaki argument powinien zabić te bękarty Wstydu? Oto on: "Kurwa, przecież dupie będzie miło, że jakiś chuj ma ochotę ją wyruchać". Ewentualnie: "Kurczę, przecież dziewczynie będzie miło, że jakiś facet ma ochotę ją poznać". Do wyboru, do koloru. Myślisz, że one nie chcą być podrywane? Zgoda, mogą mieć czasem gorszy dzień. Zgoda, mogą mieć wątpliwości, czy twoja twarz to dupa, czy tylko tak wygląda. Zgoda, mogą mieć obok siebie zwalistego chłopa, który spuści ci taki wpierdol, że ci łeb z płucami odpadnie, no ale koniec końców niczym innym nie ryzykujesz. Dostaniesz kosza? Zakuj co zrobiłeś źle, spróbuj jeszcze raz, zdaj i zapomnij. Nie wstydź się! Wstyd to stryjeczny pociotek Tchórzostwa. Razem tworzą nikczemny Antypodrywczy Duet, który zrobi wszystko, by uniemożliwić Ci wyrwanie ładnej fruzi! Pamiętaj, że tylko jedna rzecz przy podrywaniu boli bardziej od kosza - świadomość, że nie zrobiło się nic. A już szczególnie, że chodzi o czynność całkowicie ludzką, praktykowaną przez nasz gatunek od początków istnienia.

Jeszcze raz - nie wstydź się tego i nie tchórz przed tym. Te odczucia przydadzą się na inne okazje: Wstyd, kiedy będziesz musiał spojrzeć w oczy uderzonej przez siebie dziewczynie. Tchórzostwo, kiedy mimo presji otoczenia nie odważysz się zaaplikować sobie heroiny.

Dobra, kończę, bo ojciec przełożony woła na wieczorną modlitwę. He, he, stary pierdziel nie mógł zablokować podrywaj.org, bo znajduje się na tym samym serwerze co blogoslaw.org. Warto zajrzeć - uczą tam, jak przełamywać się przy "Niech będzie pochwalony"...