Postanowiłem napisać blog o rozwoju umysłowym. Uważam, że to bardzo ważny aspekt w życiu każdego z nas i warto odkrywać nowe rzeczy. To rozwój umysłowy czyni ludzi wolnymi od ograniczeń tworzonych wyłącznie w głowie każdego z tych osób. W tle leci The Verve - Bitter Sweet Symphony. Zwróćcie uwagę na jego zachowanie w teledysku. Tak powinien iść przez życie każdy z nas. Niestety nie każdy tak potrafi, a to wszystko przez te pieprzone ograniczenia, które blokują działanie. Za tym idą dodatkowe, negatywne czynniki, które sprawiają, że traci się poczucie własnej wartości.

Na „The Secret” trafiłem w momencie mojego kryzysu życiowego parę miesięcy temu. Tu zaznaczam mój krótki staż w poznawaniu i stosowaniu sekretu. Poszukiwałem motywacji do podniesienia się z kolan kolejny już raz i zastrzyku energii, który sprawi, że znów podejmę rękawice i wrócę do gry o własne życie. Tak wyraziłem się tu dosłownie, o życie…

Przy okazji poznajcie dwóch niesamowitych gości, których często słucham. To Greg Plitt i Eric Thomas. Potężna dawka motywacji. Z ich filmików czerpię wiele energii, którą ładuję się każdego dnia, gdyż każdy mój dzień jest nadal przełamywaniem własnych granic możliwości. Każdy dzień jest wyzwaniem, któremu muszę sprostać. Nie mam ani czasu ani kasy na tworzenie wymówek.

Wracam do sekretu. To bardzo kontrowersyjny film, ale jest czymś niesamowitym. Wielu ludzi uważa to za jakiś badziew, a ja odnalazłem w nim spełnienie. Ten film sprawił, że jeszcze żyję i to tak jak ja chcę. Nie spełniły się jeszcze moje prośby, ale widzę jak powoli moje plany się realizują. Gdyby ktoś parę lat temu powiedział mi, że będę na takim etapie, w którym obecnie się znajduję, uznałbym ze jest idiotą. A jednak życzenia się spełniają…

Nie będę tutaj się rozwodził nad tym czy sekret działa. Podam tu przykłady, z których wyciągam wnioski, że w moim przypadku sekret, czyli „prawo przyciągania” odmienił moje życie.

Mając około 16 lat byłem nastolatkiem naprawdę sfrustrowanym. W domu bieda, ojciec z problemem alkoholowym. Matka była długo bezrobotna więc za pensję minimalną moja siostra utrzymywała w tamtym czasie cały dom. Nie mogłem poprosić nawet o 5zł na ksero, bo po prostu nie było na to kasy. Za 5zł możesz kupić mleko i bułki czym sobie na jakiś czas zapchasz żołądek. Ale kombinowałem i jakoś zarabiałem na „własne wydatki”. Pamiętam czasy gdy niekiedy nawet nie było co jeść. O pannach nawet nie wspomnę. Miałem je gdzieś, ciągle zastanawiając się dlaczego mam takie problemy.

Wtedy ojciec przyniósł mi pewną książkę Roberta Kiyosaki. Wg mnie zadziałało tu przyciąganie. Krzyczałem wręcz do świata, zadając pytanie, jak mogę odmienić moje życie! Co do chuja robię źle, że mi i mojej rodzinie się nie powodzi. Pamiętam, że nakazał mi abym ją przeczytał, bo wg niej powinienem żyć. Nie zrozumcie źle kochałem ojca mimo tego, że wyglądał niekiedy jak menel. Do czasu ukończenia szkoły średniej był moim najlepszym kumplem. Po jego śmierci totalnie się posypałem i zaczęły się moje problemy. Ale to nie na teraz. Książkę przeczytałem kilka razy nie wierząc w to co było w niej napisane, ale też żyjąc wg niej zacząłem powoli odmieniać życie.

Około rok później odnalazłem pasję. Zakochałem się w stronach internetowych i chciałem zacząć je robić. Skleiłem kompa który miał procka gdzieś z 800 MHz i włączał się kwadrans. Musiałem jednak zacząć zarabiać na tą pasję. Potrzebny był internet i dodatkowo dorzucić się do rachunku za prąd. Wtedy nie wiedziałem jeszcze jak to zrobię, ale wiedziałem, że to zrobię. Pamiętam, że wracałem do domu z biegów przełajowych. Byłem w tym dobry. Zauważyłem szyld agencji reklamowej, która również zajmowała się stronami. Poczułem impuls. Wyobraźcie sobie chłopaczka wracającego z biegów. Spocony, śmierdzący ze sklejonymi włosami. Ale jednak wszedłem. I okazało się że akurat poszukiwali człowieka do tego. Sypnąłem im jedynie podstawami, które zdążyłem nauczyć się na moim zabytku. Dostałem nówkę laptopa i modem internetowy za free. Zrobiłem jedną drugą trzecią stronę. Dostawałem kasę, którą dorzucałem do rachunków i miałem też swoje kieszonkowe.
Tutaj też warto zaznaczyć metodę uwierzenia, że prośba już została zrealizowana. To jest bardzo ważne. Gdy szedłem powoli do góry, rozwijałem się nie znając jeszcze prawa przyciągania, stosowałem wyobrażenie, że już to mam, że jestem programistą i to takim, który może zrobić wszystko. Nim chciałem w końcu zostać.

Nie wiem czy wiecie jak wygląda rozmowa programisty z potencjalnym klientem. Programista słucha czego oczekuje klient, ustala kasę i termin wykonania. Ale w momencie kiedy podpisuje zlecenie nie ma jeszcze pojęcia jak to zrobi. Sposób zawsze się znajdzie.
Po swojej 18-stce czułem frustrację z kolejnego powodu. Byłem prawiczkiem. Nigdy nie miałem dziewczyny. To ze względu na niskie poczucie własnej wartości, zawsze uważałem się za gorszego od innych. Jednak odczuwałem silną potrzebę seksualną. Jeszcze wtedy nie widziałem rozwiązania. Ale jednak… Dostałem zaproszenie od kumpla z klasy na jego urodziny. I tam była ona. Byłem tak nieśmiały, że nie wiem czy się przedstawiałem. Oczywiście byłem duszą towarzystwa, mimo ciągłych problemów starałem się zachować pozytywne podejście. Taki niepoprawny optymista. Kiedy ją zobaczyłem totalny paraliż. Siedziała wtedy obok gościa którego nie znałem więc myślałem że jest zajęta. Najfajniejsza panna na domówce i jaką kiedykolwiek poznałem zaczęła do mnie podbijać, a ja… dzięki bogu był alkohol i zacząłem być bardziej otwarty. Po paru spotkaniach została moją dziewczyną i niedługo po tym straciłem „dziewictwo”.

Teraz jestem na etapie gdzie pragnę odnieść sukces, który pozwoli mi zarobić kupę kasy. To na pewno efekt dzieciństwa i młodości gdzie zawsze jej brakowało. Jeszcze nie wiem jak to osiągnę, ale wiem że to zrobię. Po prostu wszechświat mówi: „Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem”.
Ok tylko jak to ma się do podrywania? Uważam, że aby być w życiu szczęśliwym trzeba być ze sobą spójnym i gdy chcesz od życia czegoś więcej to musisz być gotowy na zmiany, niekiedy bardzo drastyczne. Wielu mężczyzn się na nie blokuje, bo np. musisz sprzedać samochód i pozbyć się całego swojego „majątku”, żeby osiągnąć założony cel. Jak będę wyglądał przed pannami, jako gołodupiec? Odejdzie ode mnie moja ukochana jak zobaczy, że dołuję. Bardzo motywującym do działania jest wizja siebie po osiągnięciu celu. To mnie napędza. Jest jak narkotyk. Sprawia że nie myślę racjonalnie, ale działam, bo wiem, bo wiem, bo wiem że to się uda. Tylko po osiągnięciu celu będę ze sobą spójny. Inaczej moja zwykła egzystencja na tym świecie nie jest nic warta.

Sukcesy w życiu wpływają na własną samoocenę niezwykle pozytywnie. Patrzysz w lustro i możesz powiedzieć sobie, że przed Tobą stoi zajebisty gość. To bardzo ważne. Gdy sam czujesz się dobrze wiesz, że możesz tym obdarzyć kogoś innego, czyli kobietę. Czujesz się wartościowy i nie zwracasz uwagi na odrzucenia, które na pewno spotykają każdego, bo wiesz że jesteś wartościowy. Nie potrzebujesz kobiety do szczęścia chyba że trafi się taka, która jest warta tego, aby wprowadzić ją do swojego świata.

Staraj się przed podejściem do panny, traktować ją jakby już była „Twoja”. Chcesz jej nr to wyobraź sobie, że masz go już w telefonie (tylko nie urzeczywistniaj tego na tyle, aby potem nie wziąć go w realnym świecie ha ha!) i ciesz się relacją, gdy dwoje ludzi się poznaje. Uwielbiam to uczucie. Celem relacji z kobietą jest zaciągnięcie ją do łóżka. Wyobraź sobie, że już to zrobiłeś. Ciągle myśl pozytywnie i wizualizuj sobie cele które chcesz osiągnąć. To naprawdę działa na moim przykładzie. To taka energia, której racjonalnie nie umiem wytłumaczyć. Ale to działa.

Na koniec porada poza tematem. Byłem dziś z kumplem na basenie. Kiedy się ubierałem zauważyłem zajebistą brunetkę z tyłkiem jakby robiła tysiące przysiadów dziennie! Patrzę na nią no, ale zero oznak zainteresowania. Pomyślałem, że wyglądam mało atrakcyjnie, bez żelu wypocony po saunie itp i odpuściłem ją. Odwróciłem się i zacząłem pakować torbę. Gdy się odwróciłem kumpel wskazał na nią i mówi „ale Ciebie ścieła stary tez bym tak chciał!”. Na podbicie było już za późno weszła za rogatkę tą co się klika chipem żeby przejść i zostało mi obejść się smakiem.. Ale w sumie tego kwiatu pół świata.