Uhhhh.... Co za dzień. Nie dość, że poranek rozpoczał sie do spuchnietego dziasla, przez òsemkę, której nagle się coś przypomniało, to na dodatek wylądowałem w szpitalu. Od razu przechodzę do tej drugiej kwestii. Pracuję jako kucharz w restauracji położonej na samym angielskim wybrzeżu... Samo dotarcie do centrum zajmuje około 25-30 minut piechotą. Pech chciał, że zamykałem zmianę i sprzątałem wszystko... Zostały mi dwie rzeczy. Wyrzucić wór ze śmieciami i wziąć wszystkie brudne szmaty do worów. Wór na śmieci był wyjątkowo ciężki, o tyle, ze musiałem się zamahnąć, żeby go wrzucić... To był moment. Jakieś ostre gówno było w środku i rozcięło mi skórę przy łokciu do głębokiej rany na 5 cm... Sikało krwią wszędzie. Nie poddałem się. Jedną ręką zawiązałem 3 worki a potem zdecydowałem się dostać do najbliższego szpitala. Jak spojrzałem na ranę, żeby upewnić się, czy wszystko ok - nie wyglądało to za dobrze, ale bez pieniędzy, tylko z telefonem postanowiłem udać się do najbliższego szpitala, do którego dzieliło mnie 40-50 min. samą piechota... Chciałem się tam dostać samochodem i najlepiej jak najszybciej, wiec trzeba było sprawdzić, kto ewentualnie jest dostępny i może wykonać ludzki gest... Naprawdę lekko spanikowalem i zapomniałem o wszystkim.. Leciałem z listą po kolei... Nie było to zbyt wiele osób... Ale spróbowałam... Napisałem nawet do mojej ex... Tak po prostu, bo wiedziałem, ze ma samochód i mieszka dosłownie 2 minuty od mojej pracy...

Co usłyszałem stojąc na końcu swiata z krwawiąca ręka bez nikogo wokół?

"Weź taksówkę. To najmniej zobowiązujące dla mnie."

Patrzcie, jaka suka )

Dojechałem i bez jej pomocy, ale naprawdę liczyłem na jakiś ludzki ruch...
Niektóre potrafią mieć tupet

skończyło się na trzech szwach i podziękowaniu Bogu, że nigdy więcej nie muszę być z nią