Dzisiaj, podzielę się z Wami, moimi doświadczeniami na temat przyjaźni damsko – męskiej. Od razu zaznaczam na wstępie, że moim skromnym zdaniem przyjaźń takowa nie istnieje i udawanie, że jest inaczej, czy próba jej tworzenia sprowadzają się do sromotnej porażki, jednej ze stron a czasem obu.

Szczerze powiem, że zawsze miałem więcej „koleżanek” niż kolegów i bynajmniej nie dlatego, że jestem ciepły, czy metro seksualny. Towarzystwo kobiet, po prostu zawsze mi bardziej odpowiadało, może ze względu na to że zazwyczaj wykazywałem się większą dojrzałością od swoim rówieśników. Swoje pierwsze doświadczenia w tej dziedzinie zebrałem w gimnazjum, gdzie jako szczyl kochałem się strasznie w swojej „przyjaciółce”, a raczej zakochałem się w koleżance, z którą miałem zajebisty kontakt. Jej przyjaciółka z kolei zakochała się we mnie i tak jakoś przeżyliśmy ten burzliwy okres, kiedy hormony robią człowiekowi wodę z mózgu.
W między czasie przeszedłem swoistą metamorfozę osobową i z dość nieśmiałego dzieciaka, zrobiłem się prawdziwą duszą towarzystwa, a czasy liceum wspominam jako jeden wielki podryw. W każdym razie w liceum w klasie nie miałem żadnego dobrego kolegi i jakoś nie specjalnie mnie interesowało, aby takiego pozyskać, bo ganianie po korytarzach jakoś nie było w moim guście. Równocześnie do klasy ze mną chodziła pewna dziewczyna. Dosyć wysoka blondynka, która może się podobać, aczkolwiek mnie w Niej nic nie pociągało. Inteligenta, śmieszna, pewna siebie, ambitna, no naprawdę dobry materiał na żonę, dla ogarniętego faceta. Oczywiście złapaliśmy zajebisty kontakt, a ja się nie potrafiłem powstrzymać przed flirtowaniem z Nią, niestety bardziej dla sportu niż dlatego że chciałem coś ugrać. W końcu pękła i wyznała mi że coś do mnie czuje i że chciałaby czegoś więcej. Niestety powiedziałem wprost, że z tego nic nie będzie. Jakoś przełknęła tą zniewagę i dalej żyliśmy na stopie przyjacielskiej, za co bardzo ją cenię. Potem był jeden związek na stałe, potem następny już poważny (prawie 5 lat, odsyłam do: http://www.podrywaj.org/blog/kan...). Cały czas żyliśmy na stopie przyjacielskiej i stała się dla mnie naprawdę bliską osobą, można powiedzieć że przyjaciółką. Niestety gdzieś po drodze wylądowaliśmy w łóżku, ale nie było to nic co by zmieniło nasze relacje, przynajmniej z mojego punktu widzenia.

Wstęp jest może trochę przydługi, bo dopiero teraz mam prawdziwą bombę dla Was. Moja była pracuje u moich szanownych rodziców i jako, że potrzebna była kolejna osoba do pracy, zaproponowałem ową przyjaciółkę. Tak czas leciał, dziewczyny się jakoś nawet polubiły i wszystko było cacy. Moja przyjaciółka wiedziała o mnie dosłownie wszystko i ufałem jej na tyle, że wiedziałem że się nie wychlapie przed moja była nawet jakbym ją czymś wkurwił (przyjaciółkę).

Rozpad mojego związku opisałem w linku, więc nie będę niepotrzebnie wracał do tego tematu, za to opowiem co się działo dalej. Oczywiście pierwszym adresem pod jaki się zwróciłem była moja przyjaciółka. Godziny spędzone na telefonie, dużo spędzonego razem czasu, wszystko na czysto przyjacielskiej stopie. Oczywiście z jej ust padało, że moja była jest głupia, naiwna i generalnie z piekła rodem itd. Nagle się zorientowałem, że jej przyjaźń nie jest bezinteresowna i że jakoś coraz bardziej ją ciągnie w moją stronę. Pomyślałem sobie, że no fucking way, nie po 7 latach znajomości i deklaracji z jej strony, że nic już do mnie nie ma (swoją drogą ma chłopaka, bo do faceta mu trochę brakuje), ale po paru shit testach z mojej strony widzę, że cały czas ma do mnie mięte. Więc bez wielkiego gadania ewakuacja. Zero kontaktu z mojej strony i zero żalenia się, swoją drogą miałem tego już po prostu dość.
Nie dziwie się, że dziewczyna poczuła się olana, mimo że powiedziałem, że potrzebuje czasu dla siebie. Nie chciałem jej urazić ani nic, po prostu potrzebny był nam dystans, żeby nikt sobie czegoś nie pomyślał. W między czasie odświeżyłem znajomość z dawną koleżanką, z która chodziłem do szkoły i jakoś z nią sobie zacząłem układać czas, bo jest zajebistą dziewczyną. Nie wiem czy zrobiłem błąd czy nie ale też ją wkręciłem do pracy u moich rodziców nie kryjąc się specjalnie z tym, że łączy mnie coś więcej z Nią niż relacje koleżeńskie.

Do brzegu Igorsky, bo już nieźle pieprzysz…Amen. Nagle okazuje się, że moja była najlepsza przyjaciółka stała się najlepsza koleżanką mojej ex. Prawie, że papuszki nierozłączki, wspólne imprezy, wspólne wypady, kawka, herbatka na mieście i cały ten babski kram. Myślę sobie no chuj, mówi się trudno i idzie się dalej. Czy się wysypała mojej byłej z moich grzeszków czy nie, nie ma już znaczenia, tylko po kij deklarowała się że stoi definitywnie po mojej stronie? Niestety sytuacja była taka, że taka deklaracja była koniecznością i nie sposób było to inaczej rozegrać.

Od tego czasu ciągle jakieś głupie teksty, żale, pretensje kierowane pod moim adresem. Myślę sobie, o nie moja droga tak pogrywać nie będziemy. Parę razy próbowaliśmy się złapać, ale nie wychodziło. Dzisiaj doszło w końcu do spotkania i chyba było to ostatnie nasze samowolne umówienie się na cokolwiek.

Po wstępnej gadce szmatce zaczynam być zalewany pytaniami czy mam kogoś, jak z tą moją dawną znajomą, czy mi moja była przeszła, jakie plany mają moi rodzice, dotyczące jej pracy w firmie itd. Noż kurwa, jakbym był na castingu do taniego filmu klasy B. W efekcie końcowym stwierdziła, że mam jakiś problem ze sobą i tak każdy wsiadł do swojego samochodu i pojechał do domu.

Historia jest może nieco przydługa i gdybym miał ją opisywać ze szczegółami to wyszedłby scenariusz na tragi-komedie niskich lotów, jednak jakie wyciągnąć z tego wnioski?

Przyjaźń damsko – męska jest dla mnie czymś abstrakcyjnym, praktycznie nieosiągalnym na płaszczyźnie relacji damsko – męskich. Oczywiście zdarzają się odstępstwa. Mógłbym powiedzieć, nigdy nie ufaj kobiecie, ale powiem, tylko że przyjaciół poznaje się w biedzie. Nie wiem czy to spotkanie było sondą mojej ex (szczerze w to wątpię) co w trawie piszczy, czy po prostu wścibska ciekawość mojej dawnej przyjaciółki, a może mix jednego i drugiego? Chcesz relacji damsko – męskich? To podrywaj a nie się pieść. Wiesz, że laska się w Tobie zakochała, to nie rób sobie z niej swojego przydupasa na trudne chwile tylko, weź ją na dystans, bo jej możesz zrobić krzywdę, a sobie kłopotów. Szkoda, że dopiero teraz tego się nauczyłem….