Bardzo mało osób zastanawia się nad tym jak być szczęśliwym dlatego napisałem jak ja to widzę.

Szczęście to samopoczucie w którym nic nam nie brakuje.

Pragnienie tego czego chcemy sprawia ból. A osiągnięcie tego czego chcemy daje nam przyjemność do czasu aż się nam to nie znudzi. Potem znowu czujemy ból i trzeba spełniać kolejne pragnienia.

Ból sprawia że czujemy się zmotywowani do pozbycia się bólu.
Rezygnując z pożądania tego czego nie mamy, pozbywamy się bólu.

Nie pożądając, czujemy się szczęśliwsi i wyzwoleni od bólu, ale tracimy motywację.
Nie mając motywacji, jesteśmy słabi w walce z przeciwnościami losu.

Najrozsądniej jest pragnąć tylko tego, czego nigdy nie stracimy i nigdy nam się nie znudzi.

Mimo że można się pozbyć wielu pragnień odcinając się od otoczenia, mamy pewne pragnienia których nie sposób łatwo zagłuszyć. Zostały one wbudowane na stałe w naszą ludzką naturę. Pragnienia te rodzą się z trzech różnych części naszego mózgu, które powstały w różnym celu.
1. Część instynktowna. Dzięki niej rodzą się potrzeby jedzenia, rozmnażania, poczucia własnych umiejętności.
2. Część emocjonalna. Dzięki niej rodzą się pragnienia związane z życiem w stadzie. Pragniemy być podziwiani, pragniemy władzy, pragniemy czuć się lepszymi od innych.
3. Część intelektualna. Dzięki niej rodzą się pragnienia związane z logicznym myśleniem. Pragniemy wiedzieć co i jak, by nie lękać się przyszłości.

Należy zadać sobie pytanie: czy lepiej walczyć o to, by być na tyle dobrym by muc zawsze sobie zapewnić zadowolenie pragnień, czy lepiej ćwiczyć się w nie myśleniu o tym czego pragniemy aż przestaniemy czuć ból. Należy rozróżnić pragnienia od przyjemności. Przyjemności są krótkotrwałe i znikają pozostawiając ich niedosyt i większy ból. A zapewnienie sobie spełnienia pragnienia które nigdy cię nie opuści, może dać poczucie bezpieczeństwa, szacunek i poczucie własnej wartości.