Na początek dwa teksty, które skłoniły mnie do napisania tego atrykułu:
"Jaką powinna być kobieta z którą się żenisz?

Żeń się z taką, która jest mniejsza niż ty, nie żeń się z kobietą, która nie umie się śmiać serdecznie. Poznaje się charakter człowieka po sposobie śmiania się. Nie bierz kobiety, której śmiech jest wymuszony. Żeń się z kobietą, która się zna na żartach, która umie cenić humor i która wszystko widzi z dobrej strony. Nie żeń się z taką, która wszystko gani ze swych przyjaciółek się wyśmiewa, skoro odeszły. Bierz kobietę, która staje w obronie tych, których się w jej obecności znieważa.
Gdy idziesz z narzeczoną do teatru, a nie zamówisz poprzednio biletów, ożeń się z nią, jeżeli na wiadomość, że wszystkie bilety na parter i piętra rozsprzedane, wesoło i z swobodą zawoła: „To nic, pójdziemy na galeryę; najważniejsza, abyśmy się zabawili. Na takiej żonie się nie oszukasz, która z zadowoleniem się godzi na to, by z mężem zasiąść zupełnie w tyle, kiedy miejsca przednie zajęte.
Staraj się wybadać, jak się narzeczona zachowuje wczesnym rankiem, gdy ją się nagle ze snu budzi. Gdy się z uśmiechem zrywa ze snu, bierz ją. Jeżeli atoli od razu czoło zmarszczy i gniewnie zawoła: „Cóż to znowu znaczy!” nie żeń się z nią; nie jest ona ani sympatyczną ani przyjemną. Próba to niezawodna! Nie żeń się z kobietą, która powiada wymuszone maniery tak zwanego dobrego towarzystwa. Młoda panna, która darzy uśmiechem obcego a swoich najbliższych wybrykami złego humoru, nie jest stworzoną na małżonkę. Póki jesteś przyszłym tej damy, prawdopodobnie będzie bardzo uprzejmą dla ciebie. Czyż nie jesteś jeszcze obcym? Ale bądź pewien, że skoro została twą żoną, będzie ciebie tak traktowała, jakobyś należał do jej familii.
Gdy odwiedzasz kobietę, która każe ci pół godziny czekać, aby cię się zaprezentować zupełnie bez zarzutu, nie żeń się z nią. Skoro atoli przyjdzie natychmiast, tak jak jest ubrana, z włosami skromnie i szybko zaczesanymi, i uczepionymi i w sukience domowej, to jest, ona praktycznym dziewczęciem; bierz ją, mianowicie gdy się nie uniewinnia długo, że wyszła w negliżu.
Jeżeli bracia młodej panienki siostrę przezywają figlarnym przydomniem, zdrobiałem imieniem, Marych, Zocha – ożeń się z nią, będzie ona dobrym towarzyszem twoim.

Przemysłowiec 1905"

Tekst drugi:
"You can tell everything about a woman by how she treats someone who can do nothing for her "

Pierwszy tekst ktoś może nazwać naiwnym, ale z perspektywy tych kilku lat związków dostrzegam ile jest w nim prawdy. Każdy kto był w związku wie jak to wygląda na początku: motyle w brzuchu, cuda na kiju a później... życie. Z perspektywy moich dwóch związków z Zosiami (©MrSnoofie), i z tego co widziałem u znajomych, którzy również byli w takich związkach, widzę jak często pomija się niby nie istotne szczegóły, które już wtedy powinny nam zapalić czerwoną lampkę w głowie. Moje Zośki właściwie wyczerpywały listę z pierwszego tekstu w 90% procentach. Oczywiście chwilę później robiły coś innego ale to była tylko chwila - wystarczyło by mnie zaslepić. Drugi tekst stosuje na codzien przy ocenie potencjalnych partnerek, nic lepszego jeszcze nie znalazłem. Ciekaw jestem waszych opinii.

Zastanawia mnie tylko jedno - czy "Zosia" to integralna cecha charakteru tych kobiet, czy jest to reakcja na naszą postawę panowie?