Witam

Nareszczie, udało się. Zdobyłem 5 punktów uprawniających do prowadzenia własnego bloga więc pora napisać pierwszy. Zapewne nie będe robił tego zbyt często. Nie jest to moja ulubiona forma wypowiedzi, ale skoro mogę tu umieszczać swoje opinie, przemyślenia oraz historie z kobietami to może jednak warto?

Czasami zdarza mi się, że odczuwam w głowie natłok myśli. Pozytywne, związane z wczorajszym, udanym NG, ubolewające nad głupotą fochów niektórych lasek, twórcze i odkrywcze dotyczące sztuki uwodzenia i reakcji kobiet. Czasem wkurwiające (po nieudanej relacji) i inne nie dające spokoju jak rozkminy na temat konfliktu w Mali lub dotyczące Ligii Mistrzów oraz mniej ważne, typu czy do listy zakupów dopisać ketchup czy starczy jeszcze na parę dni.

O tym co siedzi w mojej głowie możnaby doktorat z psychologii napisać (albo seksuologii lub prawa karnego), ale nie o to dzisiaj chodzi. Zdarza się, że w takiej sytuacji pojawia się pewien impuls. Impuls, który nakłania by te wszystkie kłębiące się emocje i myśli przekształcić w jakiś artystyczny twór. Dlatego maluję. Tym razem gdy znów się pojawił postanowiłem przelać myśli na papier. Właściwie to na ekran.

Może ten blog nic nie wniesie, może nawet nikt go nie przeczyta, ale i tak go napiszę. Dla siebie. W końcu jestem facetem. Mam jaja by robić to na co mam ochotę, a do tego zaspokoję głód swojego artystycznego, małego głoda.

No tak, mam ochotę więc robie różne rzeczy, ale co sprawiło, że z zakompleksionej łajzy stałem się pewnym siebie facetem, dumnie kroczącym z podniesioną głową ulicami miasta i oglądającym się (ze wzajemnością) za interesującymi kobietami. Jak to przez długi i ciężki okres czasu moje życie zmieniało się na lepsze. Dlaczego zaczęło się zmieniać?

Dzięki wyjątkowym osobom, które pokazały mi, że wogóle istnieje taka możliwość by się zmieniło. Dzięki osobom, które wprowadziły mnie w świat podrywu. Dzięki osobom, które uświadomiły mi, że mogę być lepszy. Osoby, które nie mozolnie uczyły mnie wszystkiego, prowadziły za ręke jak nierozgarnięte, duże dziecko, ale osoby, które zrobiły coś znacznie ważniejszego.

Pokazały inny świat, w którym każda realcja z kobietą jest możliwa. Rozwiały wszelkie iluzje szarego świata codziennego i pokazały, że tam po drugiej stronie jest lepiej, że powiedziały: ej stary, tam, tam będzie ci lepiej, tylko musisz zapierdalać z nauką z tych artykułów po lewej i stosować to w życiu.

Pokazały mi, że nie wszystko jest takim jakim się wydaje i jeśli się przyłożę to mogę wszystko zmienić. Jestem im za to naprawdę wdzieczny. Wskazali mi kierunek, w którym mam zmierzać. Każdy może spotkać swojego przewodnika na drodzę, którą nazywamy życiem, ale nie wielu jest takich przewodników, którzy powiedzą: słuchaj, po co się męczysz na tej wyboistej drodze? Tam masz taką, po której będzie ci się lepiej szło. Z początku nierówna i grząska, ale z czasem będziesz mógł ją utwardzić swoim doświadczeniem i będzie solidniejsza niż niemiecka autostrada. Dziękuję im za to, że wskazali, na której ścieżce mam postawić pierwszy krok.

Oczywiście dalej każdy musi iść już sam, ale dziękuje za wskazanie kierunku. Bez tego wiecznie wracałbym na start potykając się na wyłożonej frajerstwem, złej ścieżce.

Nie mówię, że jestem jakimś PUA, arcymistrzem podrywu, który wie wszystko czy magnesem na laski. Zdarza się, że dziewczyny nie ciągną do mnie jak spragniony alkoholik do taniego wina, że laska odwraca głowę kiedy chce ją pocałować, że zwyczajnie nie mam pomyśłu co powiedzieć albo kolega obok ma lepsze rwanie niż ja. No i co z tego? Teraz wszystko zależy ode mnie. Czeka mnie ciężka praca i samodoskonalenie, ale dzięki moim przewodnikom wiem nad czym mam pracować, co zmienić i w którą stronę zmierzać.

Wiem, też mam wady. Podobno jestem nerwowy. Strasznie wkurwia mnie jak sprawy z laskami obracają się o 180 stopni. Wiem też, że powinienem w takim momencie wyluzować, zająć się swoimi zainteresowaniami, mieć gdzieś głupie siksy i cieszyć się życiem. Nie wiedziałbym tego gdyby ktoś mi tego nie wskazał. Brnąłbym dalej we flustrację i załamanie.

Dziś już jestem na tej drodzę. Nie spieszę się. Czasami krążę jeszcze w kółko, ale to nie wyścig. Ważne, że stoję we właściwym miejscu, mam solidne podstawy.

Dlatego z tego miejsca chciałbym podziękować tym osobom. Osobom, które zaprezentowały mi ten lepszy styl życia, które pokazły, że wogóle jest jakaś możliwość i sposób by to osiągnąć. Pewnie osobiście mnie nie znacie. Nie wiecie kim jestem i czego od was chcę, ale ja znam większość wszych rad na tym portalu i szanuję je. One stały się cementem, który spoił rozproszone fragmenty mojej obecnej osobowości. Może nie wyobrażacie sobie tego, ale byliście ze mną kiedy wahałem się czy postawić pierwszy krok na nowej drodze życia. Słyszałem wasze głosy, wasze rady gdy pierwszy raz podchodziłem do obcych lasek. To wasze głosy zmotywowały mnie do ruszenia dupy z przed kompa i one opierdalały mnie gdy miałem opory przed przeistoczenim się w lepszą wersję siebie. Obecnie działam już sam, ale dzięki za solidnego kopa w dupę, który obrócił mię we właściwy kierunek.

Swoje podziękowania dzielę na 13 części. By każdy wiedział, że włożył coś od siebie w budowę drogowskazu z napisem "Podrywanie"

To dla was:

Tak, to by było na tyle. Jeśli dotarłeś aż tutaj drogi userze to gratulacje za wytrwałość. Niewiele jesy osób, które wytrzymują moje paplanie. Tak jak ty, ja też cieszę się, że już kończę, bo my tu gadu gadu, a dziewczyny stygną

Pozdrawiam wszystkich i niech pewność siebie będzie z wami

Elmo