Witam wszystkich!
Właśnie tracę pisarskie dziewictwo, ale mam nadzieje, że ten pierwszy raz będzie właśnie tak magiczny, jak to się zwykle obiecuje;)

Poruszony do szpiku w kości udowej blogiem "Prawdziwy mężczyzna - czy to właśnie Ty?" postanowiłem pociągnąć troszkę temat na przykładzie własnym (i kilku innych) i sprawdzić, może nie archetyp Herkulesa, ale raczej... Lotność tego archetypu

Absolutna cudowność ludzkiego życia polega na tym, że ciągle się ono zmienia, i nie musimy obserwować różnych cech, zasad i modeli koniecznie na innych, czasem wystarczy że wprowadzimy je w życie sami, i zobaczymy, na ile jest to dla nas rzeczywiście korzystne.
Tak więc jeśli każde z was prześledzi swoje życie, to pewnie bez problemu wskaże kilka momentów kiedy było się blisko tego ideału mężczyzny/kobiety, ale pewnie też kilka, kiedy absolutnie nie miało się z ideałem nic wspólnego. Dokładnie to samo było u mnie.

Sytuacja 1. wunderwafe student:
Nigdy jakoś nie miałem problemu z kobietami, zawdzięczam to raczej warunkom fizycznym niż poprawnej grze, ot, geny mam takie, że jeśli się wklepie w google "mój ideał faceta" to wyskakujące po tym setki forów internetowych dla kobiet opisze mój wygląd na tyle precyzyjnie, by spowodować uśmiech na twarzy. Jako więc student, koło 2 roku znalazłem sobie piękną lubą, z którą cały, albo prawie cały okres studiów udało mi się spędzić...

Jak blisko byłem wtedy owemu "Prawdziwemu mężczyźnie?" otóż, brakło mi dosłownie centymetrów

WEWNĘTRZNA SIŁA pozwalała mi godzić studia z niezłymi wynikami z pracą w zawodzie, tworzyłem przy tym wciąż nowe koneksje, i czułem się niczym lodołamacz tratujący każdą najmniejszą przeszkodę nawet nie zmniejszając mojej cruiser speed.
ODPOWIEDZIALNOŚĆ sprawiała że moja niedoszła teściowa widziała we mnie już 100% męża jej najmłodszej, a szef zachwycał się jak taki młody i taki ech och..
PEWNOŚĆ SIEBIE zbudowana na tym wszystkim co udało mi się osiągnąć haczyła już o megalomanie, tak iż luba moja miast kłócić się ze mną przyznawała mi rację z urzędu.
SEKS trwał godzinami, gdyż zadowolenie mojej pani było niczym wisienka w cieście mojego samozadowolenia...
...rzecz jasna dochodził do tego ciągły samorozwój i bla bla bla... przepraszam ale przysnąłem z nudów opisując swoją uber-osobowość tamtego okresu...

Napomknę tylko o tym, że nie przekładało się to na ogólne zainteresowanie mną przez inne piękne niewiasty, fakt moja kochała mnie że ojeju, i czasem goniły mnie miłe uśmiechy w tramwajach...
...Ale też co chwila łapałem w otoczeniu pary, składające się z miss world porównywalnej do tej mojej (a często przyznaję, i od niej lepszej) oraz faceta który od ideału delikatnie mówiąc odbiegał, i co więcej, pomimo gorszego startu zlewał też ostro cały pilotaż, także zdawało się że to tylko wiatr dziewczęcej miłości sprawia, że samolot ich związku nie runął jeszcze w efektownym wybuchu...

Sytuacja 2 wunderwafe i zielone kalesony.

I nagle, dosłownie 3 miesiące przed zdobyciem tytułu, laurami, szampanem i tonami koksu obudził się we mnie owy słynny "Piotruś Pan" (brawa dla niego!)
Wybranka moja płakała długo i listy mi pisała, promotor mój udawał że nie widzi jak poziom mojej pracy obniżył się do poziomu próbnej matury...
A ja tymczasem leciałem niczym V2 z punktu "Prawdziwy mężczyzna" do celu "cyniczny gnojek" gdzie nastąpić miała detonacja namiętności tak losowych i tak nagłych, że nawet dobrze rozwiązane równanie N-S nie byłoby w stanie ich opisać.

I gdy pewnego razu idąc na "zamkniętą imprezę w typie domówi urządzoną" wyrobiłem już sobie aurę 'dzieciaka, domorosłego uwodziciela, nieodpowiedzialngo dupka, pozbawionego siły dążenia do celu, pozbawionego tej dobrej pewności siebie, która wynikała z tego kim naprawdę jestem...
Zwróciłem wtedy uwagę na inne już spojrzenia w moim kierunku dam zaproszonych, czy to z partnerem, czy to samotnych, i drodzy państwo...
myślę że dobrze wiecie co w nich widziałem..
Widziałem ten unikatowy zachwyt, ten magnetyzm, którym żaden plastikowy, wydumany i opisany "Prawdziwy mężczyzna" nigdy obdarzony nie będzie.

EPILOG:

Sytuacja 3:
Siedzę sobie na piwie u starego znajomego, który w moim małym świecie pełni też rolę guru od spraw takich (dużo starszy jest ode mnie, wiec i doświadczenie większe)
gadamy sobie, opowiada mi o swoich ostatnich podbojach.. ja mu o swoich, i nagle on mówi:
Najważniejsza w tym wszystkim jest aura, jeśli w ciągu miesiąca uwiedziesz, prześpisz się z 3 kobietami, to potem dostajesz takie coś, taki sposób ruszania się, jakiś inny ton głosu i nagle okazuje się, że każda kolejna to już Ciąg Fibonacciego ,tylko, że oglądany od tyłu..

"Prawdziwy mężczyzna" może o tym ciągu tylko pomarzyć..