Kilka miesięcy temu poznałem dziewczynę, odrazu mi się spodobała, ładny wygląd i miłe usposobienie, rok starsza. Na pierwszym spotkaniu zaprosiłem ją na herbatkę, siedzieliśmy jakieś pół godziny w pubie, potem kiedy chciałem żebyśmy się przeszli na spacer ona powiedziała że musi iść do domu. Na drugim spotkaniu, jakieś 2 tygodnie później umówiliśmy się na dłuższy spacer. Miejsce wybrałem bardzo ładne, szliśmy wzdłuż rzeki, rozmawialiśmy na różne tematy. Czas wtedy zleciał mi bardzo szybko, po spotkaniu odwiozłem ją do domu, dostałem buziaka:) Trzecie spotkanie było mniej więcej tydzień później, poszliśmy to parku, było po 21 więc było ciemno, najpierw spacerowaliśmy wokół stawu potem siedzieliśmy na ławce, rozmawialiśmy. W każdej rozmowie ona mówiła dużo więcej niż ja, gdyś z natury jestem mrukiem. 2 godziny zleciały szybko, ale w końcu trzeba było iść bo zrobiło się zimno. Odwiozłem ją, było blisko jej domu, znów dostałem buzi na pożegnanie i na końcu powiedziała że poprawiałem jej humor:) To było dla mnie bardzo miłe, mnie również poprawił się humor. Kilka dni później zadzwoniłem do niej, zaproponowałem spotkanie, ona nie mogła bo coś tam coś tam, dzień później znów zadzwoniłem, znów nie mogła. Kilka dni później zadzwoniłem do niej powiedziałem że jadę do niemiec po coś, taki 1 dniowy wyjazd, spytałem czy nie zechciałby jechać ze mną. Ona powiedziała że da znać. Dzień przed wyjazdem otrzymałem smsa że jednak nie da rady. Teraz był to już dla mnie jasny sygnał, nic z tego nie będzie. Od tamtej pory się nie odezwała.

Niefajne było to dla mnie ponieważ na początku było miło, chciałem dalej się spotykać a na 3 spotkaniu skończyło się. Nie dzwoniłem do niej odkąd odmówiła mi wyjazdu. Wydawało mi się że nadajemy na wspólnych falach, jednak okazało się inaczej. Ciężko mi poznawać dziewczyny, ponieważ cierpię na depresję. Proszę nie bawić się w psychologów i udzielać porad bo od tego są wykwalifikowani specjaliści. Zauważyłem jednak że po spotkaniach z tą dziewczyna nastrój ulegał dużej poprawie. Na szczęście już dawno zrozumiałem że nie ma sensu być pieskiem proszącym się, kiedyś robiłem to jak zapewne większość z nas. Liczę że wraz z nadejściem lata uda się poznać jakąś wartościową kobietę