Witam Panowie jestem z panną prawie dwa lata mamy po 22lata studiujemy we Wrocławiu i mamy różne plany na przyszłość… zastanawiam się czy to wszystko ma sens i czy tak naprawdę teraz tracimy oboje czas i powinienem podjąć męską decyzje i zakończyć ten związek… spójrzcie na to chłodnym okiem i oceńcie naszą sytuację.
Moje plany to skończyć studia-zostało mi jeszcze półtora roku w między czasie znaleźć pracę i popracować tak do 30(ale jak wyjdzie to nie wiem) złapać doświadczenia i wrócic do mojego rodzinnego miasta oddalonego o 100km gdzie Ojciec ma firme która fajnie się rozwija naprawdę to dobrze wygladą no i oczywiście za tym idą o wiele lepsze pieniądze. Oczywiście father w takiej sytuacji liczy na mnie na moją pomoc zaangażowanie i ze w przyszłości to ja przejmę interes no bo komu ma go oddac. Mi się to wszystko podoba już teraz pomagam mu w miarę moich możliwości. To są moję plany ale jak naprawde wyjdzie-nie wiadomo….
Moja dziewczyna ma już wszystko jasno zaplanowane i wie co będzie robiła. zaczela teraz nowe studia, ma mieszkanie , pracuje w korporacji na stanowisku jak na jej wiek to bardzo wysokim- jest dobra w tym co robi kocha to, będzie awansowała i-nie wyobraża aby móc z tego zrezygnować , wyjechać z wrocławia. Jest silnie związana z mama, rodziną która mieszka 65km do Wrocławia.

widzimy przyszłośc? Jak ja to widzę? Wracamy za kilka lat do mojego miasta rodzinnego gdzie czeka na nas dom i zyjemy na fajnym poziomie. Ona może mi pomagać w pracy lub nie pracować lub dojeżdżać do Wrocławia. Ona się zgadzała bo chce ze mna itd. Ze damy radę. Chociaż temat często powraca jak to bedzię ze tak naprawde nie wiadomo jak bo to się kupy nie trzyma.
Dlatego teraz o tym pisze, a no bo już są wielkie wątpliwości z którymi się w sumie zgadzam i rozumiem. A skąd u niej te wątpliwośći, dowiedziałęm się ze w swieta gadała z jakims gościem i teraz mysli o nim itd. No i oczywiście mętlik w głowie..
Przeraża ją jeżdzenie do Wrocławia, marzy aby tu mieszkac, a niewybraza sobie zrezygnowania z pracy, przeraża ją odległości 165km miedzy miastami bo ona musi często się widziec z mama(silna więż gada codziennie z matka po 3 razy-dramat)
Mimo wszsytko widze ze dzewczynie zalezy na nas, tylko chce chce konkretnych planów a ja troche żyje chwila..
To są wszystko plany, ale jak będzie nie wiadomo…uważam jak facet jest silny to kobieta na koniec świata z nim Pojdzie i zrobi to co będzie chciał.

Co wiecej mam wątpliwości co do związku bo z jednej strony zalezy mi na dziewczynie jak na zadnej , przy niej się najlepiej czuje uwazam ze jest na swój sposób wyjątkowa, poznałem ostatnio sporo kobiet spedziłem z nimi troche czasu i żadna mnie tak nie zaintrygowała, uwiodła, spodobała się…ale z drugiej strony ciągnie mnie do innych (bo ta to moja pierwsza dziewczyna) bo nie jest mi w 100% dobrze bo np. mam o wiele wieksze potrzeby seksualne, nie potrafi mnie zaskoczyc nie jest spontaniczna. Szanujemy się z teściami , mili jesteśmy dla siebie ale jak pomysle sobie ze mam do nich jechac to jest dramat.