Ot widzicie moi dawni i nowi towarzysze. Napatoczyła mi się na gust i nie tylko ostatnio pewna blondyneczka. Ładna jak diabli i sympatyczna w ogóle.
Ale uwaga, uwaga, po przejściach!

Gdzieś tak kiedyś tam dostała po tyłku. Gdzieś tam kiedyś tam ktoś ją skrzywdził i podnosiła się baaardzo długi czas.
Wiem, że tak było, bo wiem i już więc to żadne ST.

Teraz jednak postanowiłem coś u niej ugrać i standardowo, spotkanie + negi + kino + kino + negi itd. Na początku nie chętna i wycofana, potem coraz śmielsza, ale z hamulcami, które skutecznie przełamuję mówiąc, pokazując i dając do zrozumienia, że wiem czego chcę i do czego dążę, a jak chcę ją wziąć za rękę to zrobię to chyba, że mnie np pozwie o molestowanie... Itp. itd.

Ale uwaga ostatnio czasem coś się psuje, czasem jest nie swoja.
I wreszcie podczas jakiejś tam mądrzejszej rozmowy gdy mówiłem, że zawsze biorę z życia to co niesie, bez hamulców, zahamowań itd. Uważam, że trzeba być impulsywnym bo czasem można przegapić coś zajebistego tylko dla tego, bo człowiek się boi otworzyć oczy. To tak jakby być nad Niagarą i zamknąć oczy wrzeszcząc, że boi się wody, bo można się w niej utopić.
Można, ale nie trzeba i nie koniecznie się utopi, a widok może pozostać na całe życie...

Ona zaczęła deko popłakiwać i powiedziała, że nie chcę abyśmy się do siebie przywiązywali, bo kiedyś tak nie będzie.
Nie chce się przywiązywać do tego co jest, bo jak to się skończy to ona znów zostanie sama i z obitym tyłkiem...

No przyznam mości kawalerowie, że wybiło mnie to z tzw. równowagi. Odpowiedziałem coś tam inteligentnego, że nie można wszystkich mierzyć jedną miarą, bo ludzie są różni, mają różne doświadczenia i najnormalniej generalizowanie i skreślanie ich dla zasady sprawia, że nie dość, że zamkniemy oczy przed wodospadem to jeszcze nigdy nawet nie pojedziemy nad niego.

(Wiem, że troszkę metaforycznie, ale czasem tak lubię )

I wreszcie do rzeczy... Panowie co radzicie robić?
Tylko mi nie pisać, że olej sobie itd! Warte uwagi są tylko, rzeczy trudne do zrobienia i w jakiś sposób wyjątkowe, na te łatwe i powszechne szkoda czasu i energii.

Mój plan był taki aby nadal robić swoje. Czyli dawać jej dobitnie do zrozumienia, że ja wiem czego chcę i dlaczego. Zaznaczając, że ona nie musi o tym wiedzieć Ważne, że ja wiem.

Ale potrzebuję waszej opinii i doświadczenia takich, którzy może owe w podobnej sytuacji zdobyli, aby nie spalić czegoś głupkowato.

Ps. Szacunek dla tych wszystkich, którym chciało się to czytać i którym chciało się pomyśleć i odpowiedzieć.