(Ostrzeżenie: blog całkowicie początkującego - nic ciekawego).

Kolejny tydzień, jak na razie same porażki. Tydzień temu w piątek po raz pierwszy udało mi się (przemogłem się) zagadać do obcej dziewczyny. Następnego dnia udało mi się nawiązać luźną rozmowę, w czasie której nie byłem za bardzo spięty.

W kolejne 2 dni, kiedy planowałem pojechać do centrum handlowego i poćwiczyć, nie chciało mi się nigdzie iść, więc pomyślałem, że po prostu sobie odpocznę. W końcu po dwóch tygodniach łażenia w kółko nareszcie mi się udało do kogoś odezwać, więc pomyślałem, że sobie zasłużyłem - błąd.

Do centrum wybrałem się w środę i była to całkowita porażka. Przygotowałem sobie zabawny otwieracz: zapytam o najlepszy według spotkanej dziewczyny sposób jedzenia jabłka. Namierzyłem kilka fajnych dziewczyn, ale nie odważyłem się do żadnej odezwać. Nie mam pojęcia, jak ta blokada wróciła. Wydawało mi się, że jest już o wiele lepiej.

Wczoraj (piątek) znów pojechałem do centrum handlowego i kręciłem się po nim ponad godzinę. Znowu namierzyłem jakieś fajne dziewczyny, w tym jedną SHB, ale nie odważyłem się. SHB stała przy wyjściu w sklepie z jakimiś dodatkami do ubrań. Oczywiście, stała przy dodatkach dla kobiet. Wymyśliłem sobie nawet fajny otwieracz: Podejdę do tych kobiecych dodatków i zapytam, który według niej najlepiej by na mnie wyglądał. Ale nie odważyłem się wejść do sklepu. Przysiadłem chwilę na ławce, żeby zebrać odwagę, ale zanim się odważyłem, ona już wyszła i sobie poszła.

Od kiedy postanowiłem się zmienić, minęły 3 tygodnie. Przez ten czas jedyne moje "sukcesy" to pytanie o godzinę i dwie rozpoczęte rozmowy, chociaż regularnie jeżdżę do centrów handlowych i chodzę w ruchliwe miejsca, próbując zagadać do jakiejś dziewczyny. Trochę mnie to przeraża - po pierwszym zagadaniu czułem, jakby wielka blokada we mnie pękła i że nareszcie wszystko zacznie się dziać szybciej. Ale wygląda na to, że wróciłem do starego tempa i zmienianie siebie zajmie mi strasznie dużo czasu. Ciekawe, czy był tutaj kiedyś tak beznadziejny przypadek. Tym bardziej widzę, że muszę nad tym pracować. Skoro mam takie ogromne problemy, to nie chcę zostać taki jaki jestem, a im szybciej coś z tym zrobię, tym lepiej.

Dziś niedługo znów jadę do centrum handlowego. Może tym razem coś się uda. Wcześniej kiedy już długo nie mogłem zebrać odwagi, żeby do kogoś zagadać, wymyśliłem sobie jakieś kary i chyba podziałało. Wracam do tego. Mam już kilka rzeczy, które lubię, a których nie będę robił, dopóki do kogoś nie zagadam.

Jeśli ktokolwiek wytrwał do końca tego wpisu, trzymajcie kciuki.