Witam serdecznie, to mój pierwszy blog, i na pewno nie ostatni! Zaczynajmy.

Nie ukrywam, że zanim wszedłem 2 miesiące temu na tą stronę żyłem w wielu iluzjach. Wasze teksty mnie podbudowały, odmieniły punkt patrzenia na świat. Zmieniłęm NA LEPSZE swoje życie, co zauwocowało wieloma przyjemnymi rzeczami, o których będę pisać w przyszłości. Natomiast dzisiejszy tekst będzie o wczorajszej dyskotekowej nocy, która rozpoczęła się dosyć...

Tradycyjnie. Stosując rady Mysterego postanowiłem, że pójście w tej samej, nie rzucającej się w oczy, koszuli okaże się złym pomysłem, więc 20 minut w łazience, 10 przed szafą, i gdy stanąłęm przed lustrze zobaczyłem pewnego siebie faceta, który dzisiaj będzie się zajebiście bawić. Już w drodze do klubu czułęm emanującą ode mnie pozytywną energię, która udzielała się wszystkim kolegom. Każdy mówił do mnie, pytał o moją opinię, i co śmieszne - gdy szliśmy ulicą sami ustawiali się tak, bym to ja był na środku. Nawet jeden znajomy zauważył, że coś we mnie się zmnieniło, że stałem się bardziej wyluzowany i otwarty do świata, co oczywiście jeszcze bardziej mnie podbudowało. Pamiętając o wyprostowanych plecach i uśmiechu, o czym niestety do niedawna zapominałem, dostrzegłem jak te dwie rzeczy mają na nas duży wpływ.

Kiedy znaleźliśmy się pod klubem, nagle wielu znajomych zaczęło się ze mną witać i pytać, czy też wchodzę. Może poczuli konkurencję? Niemniej, po zapoznaniu się jeszcze przed wejściem z 20-30 osobami wiedziałem, że ten dzień należeć będzie do mnie. Chcąc jeszcze bardziej zbudować Inner Game, podbiłem parę razy do nieznajomych dziewczyn pytając o kompletne, mało znaczące rzeczy. Każda odwajemniła uśmiech i byla zainteresowana dalszą konwersacją, co potwierdziło tezę, że jak się jest zadowolonym ze swojego życia, inni w twojej obecności będą się równie świetnie czuli. Miłą niespodziankę sprawiły mi dwie dziewczyny, które podeszły pytając się, czy też wchodzę. Kurde - pomyślałem. Czyżby te wszystkie rzeczy, z książki "Game" i tej strony, okazały się w prawdziwe? Niezamyślałem się nad tym długo, bo stojąc w kolejce, kolejne dziewczyny mnie delikatnie zaczepiały, na co moje zadowolenie osiągnęło maksymalne rozmiary.

Po kilku minutach stałem już przy wejściu. "Uśmiech, plecy, pewność siebie, dobra zabawa" - powtórzyłem sobie w myśli. Krocząc w kierunku baru czułem na sobie wzrok innych, kobiet i facetów, na co reagowałem jeszcze większym uśmiechem. Wymienienie z kilkoma HB 8 spojrzeń, by po chwili znaleźć się w lorzy, o którą każdy by się dał zabić, no, może teraz to trochę przesadziłem.
Czas było zacząć zabawę. Wszedłem na parkiet i na początku oblukałem co się w ogóle dzieje. Zapytałem się koleżanki o to jaki gra DJ, i kiedy chciałem iść tańczyć, dziewczyna, która 4 lata temu chciała ze mną być, złapała mnie za rękę mocno przytulając i przesuwając swoją dłoń praktycznie na mój pośladek. Kiedyś bym zareagował tak: odwóciłbym się i bym odszedł, bo ów dziewczyna mnie nie pociąga. Teraz zaregowałem ciepłym uśmiechem. Heh, a obok stał jej facet i się przyglądał

Wszedłem na parkiet i 2-3 piosenki przetańczyłem samemu. Poszedłem napić się piwa i poobserwować z lorzy, gdzie stoją ósemki i dziewiątki. No, nawet siódemki. Niestety parkiet był zdominowany przez facetów, jakieś 65 %, i niestety żadnej ładnej kobiety, która by tańczyła i nie całowała się co chwila ze swoim menem. Większość ładniejszych pań siedziała przy stolikach nie mając nawet w myśli, by pójść i ocierać się o napalonych facetów, a ja jeszcze nie dorosłem, by na lajcie podejść do stolika pełnego gorących kobitek i zacząć z nimi gadkę.

W momencie w którym znalazłem się na środku parkietu, czułem jak autentycznie co chwila ktoś na mnie spogląda. Nie deprymowało mnie to, ani trochę - całe szczęście. Uśmiech nie schodził mi z twarzy, kiedy dotarło do mnie, że to co było wcześniej (moja postawa) zależała tylko odemnie, a teraz rezultat zależy również od drugiej osoby, chodź wiem, że PUA tak sądzić nie będzie I wtedy zaczęły się schody. Nie potrafiłem, nie miałem sposobu by zacząć taniec, z osobą, która była odwórcona do mnie tyłem, a z kobietą, która stała do mnie przodem udało mi się zatańczyć tylko dwa razy. I to w obecności kumpla, który ostro tańczył z jej koleżanką. Ci tam ocierali się o siebie jak banda napalonych świń, a mi musiał wystarczyć dotyk jej pupy na swoim kroczu. Co z tego, że kobiety spoglądały na mnie co chwila, skoro ja na prawdę nie potrafiłem wejść w środek tańczących ludzi i zaciągnąć laskę ku mojej osobie i zacząć z nią tańczyć. Może dlatego, że mam jakiś lęk? Jednak jak dla mnie to sprawa ma siętak, że ja po prostu nie umiem tańczyć, a oszukiwać sam siebie nie będę i nie mam zamiaru afirmować przez lustrem, że ze mnie świetny denser.

Po jakiś 40 minutach dotarło do mnie, że robię z siebie idiote. Dziewczyny spoglądają na mnie, wyrażają zainteresowanie moją osobą, chciałyby MOŻE żebym z nimi zatańczył, a ja stoje z boku i mam wrażenie, że wszystkie kobiety sądzą o mnie to samo, co o frajerach tańczących ze sobą i bojących się podejść do dziewczyny. Najgorsze, że każda laska z z pierwszego dobrego wrażenia, po kilku minutach spotyka się z prawdziwą rzeczywistością i widzi, że nie tańczę z zadną kobietą. Oczywiście nie stałem i nie podpieralem ściany, tylko z uśmiechem tańczyłem, ale SAMEMU. Kiedy wyszedłem zapalić, zapomniałem, że nie mam zapalniczki. Poprosiłem więc kobietkę, HB7, by mi urzyczyła ognia. Przez to całe zakłopotanie na parkiecie, nie spostrzegłem, że laska stoi sama i się nudzi, więc wystarczyło podejść i zapytać się chociażby czy wierzy w czary. To niezrealizowane podejście mi nie pomogło.

Następnie dwa ekscecy, które polegały na tym, iż zacząłem wyzywająco tańczyć z niezłą laską, a po chwili wkurwiony facet "sugeruje" bym odeszł. Była również wczoraj przygoda z lesbijkami, o których nie sądziłem, że nimi są. Całkowicie zdziwiło mnie i nie krywam że również wkurzyło jak znajomy, który obiektywnie patrząc poza ładną buźką nie ma nic ciekawego, wyrwał SHB. A kiedy wychodziłem, kolejny znajomy, który IQ ma jak na moje oko 75, wyrwał też niezłą sztukę. Tylko że w jego zachowaniu wszystko mnie denerwuje. Od sposobu pojmowania rzeczywistości do poglądów, które ma autentycznie jak Hitler i Mao i się z nimi wcale nie ukrywa.

Sam wiem, gdzie zrobiłem pierwszy błąd - po przyjściu na dyskoteke zmienilem swoje nastawienie z osoby, która przyszła się bawić, na osobę, która przyszłą kogoś poderwać.

Rezultat wieczoru:

0 zapisanych numerów
0 pocałunku
0 seksu
2 razy otarłem się o wpierdol, z czego tylko jeden mógł skończyć się dla mnie źle
2 razy dostałem kosza od autentycznych lesbijek.

Mam nadzieję, że to tylko dlatego, że był to tak naprawdę pierwszy test moim możliwości. Ocena 4/10, z czego 8/10 za Inner Game, i 1/10 za wyniki w podrywie.

Pozdrawiam.