Tak, tak drodzy koledzy... Dotyczy to szczególnie początkujących, jak ja. Większość starych wyjadaczy ma to już we krwi, ale my młodzi musimy uważać.

Jeden z lubelskich klubów, otrzęsiny pierwszego roku, dwie sale i prawie 1000 osób... Pośród nich ja, latam jak oszalały pomiędzy piętrami, gorąco, głośna muzyka... Nie, nie poszedłem się tam bawić, uczelnia potrzebowała fotorelacji z imprezy. Na początku pomyślałem, będzie fajnie, zrobię co swoje i polecę w parkiet... Cóż, z czasem jak impreza się rozkręcała, miałem na to coraz mniejszą ochotę... Duchota i te pieprzone wytwornice dymu wywołały u mnie kurewski ból głowy, a tłok sprawił, że chciałem jak najszybciej opuścić lokum.

Przechodząc z jednej sali na drugą trafiłem na mały korek w przejściu. Stanąłem w drzwiach i oparłem się o futrynę, aparat przyłożyłem do skroni a oczy zamknąłem by wsłuchać się w muzykę i choć odrobinę złagodzić ból... Nagle słyszę za sobą cichy głos "Zdjęcie, zdjęcie"... Odwracam się i kaprawymi oczami ujrzałem dwie drobne dziewczyny, brunetka i blondi. Wydawały się dość naturalne, kilogramów szpachli i różowego pudru nie zauważyłem, smukłe, trochę niższe ode mnie... Takie jak lubię...

M: Co zdjęcie? - Lekki wymuszony uśmiech powędrował na moją twarz.
Bru: Zdjęcie, zrobisz nam zdjęcie.
Blo: Albo nie nam, chcemy zdjęcie z Tobą!
Se myślę, łot de fak?
M: Tak tu i teraz? W drzwiach? Słit focia lustrzanką z ręki? - Kobyła to niemała, jeszcze miała załadowany palnik, parę kilo wagi, niedoczekanie wasze... Ale uśmiech już szerszy i bardziej szczery.
Razem: Tak! Chcemy zdjęcie z tobą.
M: Przestańcie, jeszcze mi obiektyw od mojej facjaty pęknie... - tak tak, walnąłem jak łysy grzywą o kant kuli... - Zejdziemy na dół, to wam zrobię na sali.
Blo: Przestań, zobacz ile tu pokemonów dookoła.
Zlałem. Schodzę schodami i czuję czyjąś drobną dłoń na ramieniu, była tam dość długo.
M:Panie się ustawią tutaj, o tak. - pizdry mizdry, włosków poprawianie. Bach, dwie klatki poszły, tak na zapas.
Odkładam aparat od oka, pokazałem dziewczynom zdjęcia. Na koniec uśmiech, puszczam oczko i widzę u blondi "oczy kota szreka" krzyczące niemal "Stój, nie odchodź, tak szybko?".

Co zrobiłem? Odszedłem, jak tchórz... Nie ma tłumaczenia bo kompletnie sfrajerzyłem. Wystarczyło podejść i szepnąć na uszko: Dziś już nie mam siły, daj mi swój numer a umówimy się w spokojniejszym miejscu... Powinienem sobie wlepić karnego kutasa.

Ostatnio też zrobiłem sobie retrospekcję, co z którą panną nie tak pykło. Wyszło tego całkiem sporo niestety... Najbardziej pluję sobie w twarz jak przypomnę sobie moment gdy panna sama wtula się w ramię, a ja patrzę się na nią jak na idiotkę... Kurwa! Jedyne wytłumaczenie to takie, że wtedy jeszcze nie poznałem wiedzy tajemnej... Marne dość...

Początkujący, zapamiętajcie moje słowa: Choćby skały srały, a mury pękały, nigdy nie traćcie czujności. Choćby świat wam się walił a była pisała, że jest z wami w ciąży, nie zaprzepaszczajcie oczywistych okazji. To wasze życie i tylko wasze sumienie rozliczy was z niego.

Na końcu chcę podziękować ludziom którzy stworzyli tę stronę, dzięki wam stałem się lepszym człowiekiem. Zrozumiałem naprawdę wiele rzeczy, poprawiłem swoją relację z przyjaciółmi i kobietami, zdobyłem kilku nowych. Bycie PUA? To nie jest główny cel, w zasadzie to nigdy nim nie był...