Na wstępie chciałbym wszystkich serdecznie przywitać i podziękować!
A za co podziękować? już wyjaśniam
Kończę właśnie dość długi związek, długi patrząc z perspektywy mojego wieku. Zawsze bałem się zagadać do dziewczyny przez moje kompleksy i ogólne frajerstwo, do którego mogę się teraz przyznać (głównie przed sobą). Od jakiegoś czasu czytałem stronę, blogi i forum szukając porad, podpowiedzi i motywacji. Tego posta piszę ponieważ wreszcie się odważyłem na postawienie pierwszego kroku.
Dziś wracałem z pracy metrem i zobaczyłem śliczną rudą dziewczynę siedzącą na drugim końcu wagonu. Myślałem żeby podejść ale zabrakło mi jaj, na schodach również nie dałem rady bo biegła na przystanek autobusowy. Idę więc w swoją stronę pełen pogardy dla siebie, ale patrzę na drugą stronę ulicy, a tam... właśnie ona siedzi na tym przystanku. Pomyślałem "niech stracę" i ruszyłem, ulica, pas zieleni, ulica i w końcu przystanek. Wypaliłem pierwszym durnym. tekstem jaki przyszedł mi do głowy "Cześć, co myślisz o facetach w okularach" (noszę okulary) oczywiście był uśmiech, dziewczyna się roześmiała i pogadaliśmy chwilę. Krótka gada, parę pytań z obu stron i... tyle, podziękowaliśmy sobie za rozmowę, cześć i już. Popełniłem mnóstwo błędów, "Czy mogę się dosiąść" itp., zero kontaktu fizycznego poza podaniem ręki przy przedstawianiu się, nie mam jej numeru i niechcący położyłem szansę pojechania razem z nią taksówką.
Możecie mnie za to wszystko zjechać, ale jestem szczęśliwy jak idiota, że zrobiłem ten krok. i właśnie za to dziękuję, bez waszych artykułów, blogów i postów pewnie poszedłbym prosto do domu, jak zwykle.
Mam nadzieję nauczyć się tu wielu nowych rzeczy