Witajcie panowie. Temat jest oklepany, wiem bo sam szukałem, ale założyłem, bo może czytając zwrot bezpośrednio do mnie, lepiej sobie tu uświadomię. Tak, czytałem, wziąłem do siebie, przemyślałem, podrywałem inne, zająłem się tym, czym lubię i faktycznie byłem happy za każdym razem, zastosowałem się do rad które udzielają guru tej strony, wiem na własnej skórze również że "one zawsze wracają" oraz "inne też mają". Raz już tak było i nauczyłem się że to działa. Naprawdę próbuję dzień w dzień zlewać uporczywe emocje i nawet mi się to udaje. Ale nie zawsze.

Tak, chodzi o pannę która po latach dobrej znajomości postanowiła że nie chce już ze mną utrzymywać kontaktu.
Dlaczego? Do tego już sam doszedłem, że zaczęło jej zależeć bardziej i bardziej, pogubiła się, przyznam ja też, no i tak oto wyszło, co wyszło (Póki nie zaczyna ci zależeć, wszystko gra - też oklepane). Mija tydzień. Z racji tego, że ją znam - wiem że buzują w niej teraz emocje i chcąc nie chcąc, myśli o tym, co zrobiła - ale chyba jeszcze nie żałuje, skoro nie przerwała ciszy (Pytanie numer 1: Mam tutaj rację?)

Pytanie nr 2: Gdy dziewczyna zrywała z wami kontakt, przestała się odzywać do was wbrew wam, waszym oczekiwaniom - na pewno mieliście te pieprzone momenty żeby zwyczajnie zagadać, jak do kumpla z którym się pokłóciliście, zwyczajnie się pogodzić po ludzku. Zrobiliście tak? (oczywiście z kobietą, nie z kumplem..) Jeśli tak, to czy żałowaliście tego?