Witam wszystkich

Często przed podejściem, ba zawsze przed otwarciem, mamy do czynienia z wymówkami, nie podejdę bo za dużo ludzi, nie bo jestem nieuczesany, nie bo nie jestem przygotowany, nie bo... itd. Każdy stara radzić sobie z tym inaczej zasada 3 sekund, puszczają sobie motywacyjną piosenkę, albo mają to wszystko w dupie i ogień!

Najważniejsze jest, żeby znaleźć ten motywator, coś co nas pobudza do działania zarówno, przed wyjściem na podryw, jak i już przed samym podejściem kiedy nam brakuje ochoty.
Mój motywator jest bardzo prosty używam swojej wyobrażni bo jest ona nie ograniczona i można nią wszystkiego dokonać.

Niedawno byłem na mieście, kupić sobie nowe buty, nie przygotowywałem się na żadne podejście. Idę do sklepu kupuje co chce i wracam. Załatwiłem wszystko co chciałem, czekałem na przystanku na autobus, wsiadłem do wehikułu, rozbiłem się na końcu autobusu, słuchając muzyki akurat leciał fort minor remember the name, ruszyliśmy już i zobaczyłem dziewczynę, siedzącą sama, myślałem żeby podejść, ale zaraz pojawiły się wymówki, już ruszyliśmy, głupio bo trochę ludzi jest do o koła i długo nie będę jechał (13min). Wtedy pojawił mój motywator. Wygląda on tak, że wyobrażam siebie takiego malutkiego i jak idą dymki jak w komiksach w których są zapisane moje wymówki i nagle pojawia się gość z mojego avatara z tym samym uśmiechem i błyskiem na zębach jak kiedyś to mieli bohaterowie w bajkach, zgniata mnie małęgo z wymówkami i ma jeden duży dymek w którym pisze "Dawaj Krzyno!". Od razu wstaje, ściągam słuchawki i biorę się do roboty. Podchodzę siadam obok niej Ja-[j] Ona [o]
j: Przyszedłem cie obdarzyć uśmiechem- powiedziałem to z delikatnym uśmiechem
o: No możesz spróbować szczęścia- nawet nie popatrzyła się na mnie
j: Kwestia jest co dostane w zamian
popatrzyła się na mnie i powiedziała: odwdzięczyła bym się tym samym ale widzę, że jesteś już uśmiechnięty
j: To jest taki fałszywy uśmiech

Porozmawialiśmy potem na temat uśmiechów, fałszywych i tych prawdziwych. Rozmawiało się bardzo dobrze i płynie dostałem parę IOI, lecz nie miałem zbyt wiele czasu żeby to rozwinąć.
Autobus dojechał już do mojego przystanku, więc pożegnałem się, podszedłem do drzwi czekając aż kierowca się zatrzyma i wtedy popatrzyłem się na nią i zauważyłem, że się uśmiecha do mnie, kierowca już włączył kierunkowskaz, powiedziałem mu, żeby jechał dalej. Dosiadłem się z powrotem do tej dziewczyny. Wysiadłem 3 przystanki dalej (jakieś 8 km dalej od mojego domu), odprowadziłem do domu, przed domem doszło do KC zgarnąłem numer i poszedłem na autobus powrotny.

Jak ta akcja się ma do motywacji, otóż gdyby nie mój motywator cała ta akcja nie miała by miejsca, dojechałbym spokojnie do domu i na tym dzień by się skończył. Dlatego każdy powinien mieć swój motywator, który pomoże wam walczyć z wymówkami.
Liczę, że każdy znajdzie swój motywator.

Pozdrawiam Krzyno.