Krótko i na temat.Jestem tu krótko, gdybym trafił tu wcześniej inaczej by to pewnie wyglądało.
Czytałem lewą stronę raz, za razem. Jak już zaczęła się budować świadomość wszystkiego co źle zrobiłem, pojawił się spokój i logiczne myślenie, a nie tylko brak opanowania jak o niej myślę.
A więc...9 miesięcy byliśmy zaręczeni z półtora miesiąca zaczęło się pierdzielić( teraz jestem świadomy,że na moje własne życzenie) odsunęła się odemnie,ale jak frajer tłumaczyłem sobie, fochy robi, przejdzie...i latałem jak piesek na coraz krótszej smyczy...wczoraj spotkaliśmy się ona już była bez pierścionka,wziąłem ją na bok i pytam czy zrywa zaręczyny? (bo już od jakiegoś czasu dziwnie to wyglądało)ona na to, że to wszystko za szybko się toczy, że nie jest narazie w stanie z nikim być. Ja na spokojnie bez grama emocji, podniosłem jej dłonią lekko głowę do góry za podbródek i mówię "jeśli tak, to powiedz mi prosto w oczy,że mnie nie kochasz" patrząc się jej prosto w oczy, zaczęła się motać i o mało nie rozpłakała, więc urwałem to mówiąc "ok, rozumiem". Tak zakończyła się ta rozmowa.
I tu zjebałem, bo dzisiaj rano zadzwoniła sama, ja jeszcze spałem i na śpiąco debrałem tel i nawet nie zwróciłem uwagi kto dzwoni, no i gadałem z nią, tak o po prostu jak kiedyś, o jakichś pierdołach śmiała się itd. a ja zrozumiałem,że właśnie oblewam kolejnego shit testa..więc urwałem rozmowę i się nie odzywam.Praca u podstaw to u mnie widzę jeszcze długa droga.
Szkoda mi tego związku, bo jakbym nie uważał,że jest tego warta to bym się nie oświadczał,ale musze nad sobą popracować,bo będąc taką ślapą jak do tej pory to zawsze będę tak kończył.
Jeśli wrócimy do siebie, nie pozwolę sobie wejść na łep,ale stosuję się do waszych rad i umówiłem się z koleżanką, z którą dawno się nie widziałem i jedno mnie rozwaliło, gadało mi się z nią lekko i naturalnie, gadka szła sama i instynktownie, było kino i cała reszta, odrazu człowiekowi robi się lepiej i nie traci wiary we własne możliwości.