Witam. Z racji, że z kilku względów nie mam zamiaru pisać raportów, to moje wpisy nie nabiorą nigdy tego charakteru. Będą po części opisywał to, czego doświadczyłem, jednak bez większych szczegółów. Raczej skupię się na własnych spostrzeżeniach.
Piszę tego posta z racji, że udało mi się dzisiaj przełamać strach i po raz pierwszy podejść do nieznajomej kobiety (nie pytając o godzinę). Popełniłem wiele błędów jednak na nich podobno człowiek uczy się najlepiej. Największy z nich to chyba zbyt długi czas zwlekania. Dostałem dużą ilość IOI, jednak krążyłem w pobliżu celu zbyt długo nie podejmując żadnych działań. Kolejny, choć wolał bym go określić moją słabością, którą mam zamiar wyeliminować w najbliższym czasie, to stres przy podejściu. Po dość długim czasie przebywania w pobliżu mojego celu stwierdziłem, że w końcu muszę podejść. Zupełnie spontanicznie podjąłem działanie (nie miałem żadnych gotowych opener'ów, historyjek i innych pierdół). Zagadałem i dość szybko zostałem spławiony.
Jednak po tym, co udało mi się zrobić czułem niesamowitą satysfakcję. To był mój milowy krok do przodu. Podejrzewam... a może inaczej- WIEM, że teraz z każdym kolejnym podejściem będzie mi znacznie łatwiej. Ta "porażka", wcale nie była dla mnie porażką, a zwycięstwem. Pokonałem siebie i właśnie z siebie jestem niesamowicie dumny. W momencie, kiedy dziewczyna mnie spławiała byłem pełen optymizmu i szczęśliwy jak nigdy. Miałem ochotę jej podziękować za to co dla mnie zrobiła, jednak pewnie nie zrozumiała by o co chodzi i uznała za wariata.