Postanowiłem sobie wrzucić na luz, bo w kontakcie z kobietami czułem, że łapały mnie momenty, w których zacząłem sobie coraz więcej wyobrażać, zaczynać powoli cieszyć się z mojego zachowania i mydlić sobie oczy tym jak zajebiście może być. Przez dwa tygodnie żyłem spokoje nastawiając się jedynie na codzienną wędrówkę do szkoły po niej pomoc rodzicom w pracach koło domu i jazda na rowerze po górach, by szukać siebie, znaleźć motywacje wśród natury i pomyśleć o błędach, nad którymi chce pracować. Zamierzam poprawić gestykulację, znacznie więcej wprowadzać kina i pracować nad tonem głosu oraz wymową a ponadto znów zaczął mnie łapać strach przed podchodzeniem ale z tym już kiedyś wygrałem więc nie powinno mi to przysporzyć problemu.

Jechałem na rowerze, doskonale wiedziałem, w jakim miejscu się znajdowałem i jak dojechać do zaplanowanego miejsca mimo to chciałem powalczyć ze strachem, który zaczyna mi się pojawiać przed podejściem. Zauważyłem ok. trzydziestoletnią zgrabną panią na rowerze i nie zastanawiając się ani chwili nad konsekwencjami powtórzyłem sobie w głowie afirmacje: „Żałuj tylko tego czego nie zrobiłeś”. Najprostszym sposobem by zrobić krok do przodu zapytałem:
-Przepraszam panią, jak dojadę do miejscowości X, w lewo czy w prawo … Okazała się sympatyczną panią i po udzieleniu mi satysfakcjonującej odpowiedzi, poprowadziłem dalej temat o rowerach. Bez żadnych rewelacji, ale jakieś doświadczenie jest. Rozmawiając z nią czułem, że strach w trakcie znikł i mogłem swobodnie kontynuować temat. Był to mały krok do przodu ale cieszy mnie to, że walczę z oporami pojawiającymi się przed podrywaniem i chce się rozwijać jeszcze bardziej. Cała sytuacja wpłynęła na mnie bardzo pozytywnie zastanawiałem się co mi to dało i przychodziły mi pomysły jak mógłbym lepiej poprowadzić tą rozmowę. Zabrakło doświadczenia ale jak wiadomo doświadczenie zdobywa się po chwili, w której się go potrzebowało.

Nastrój po tym zajściu dodał mi motywacji, że na następny dzień w szkole co jakiś czas czułem wzrok dziewczyn na sobie. Nie nastawiałem się na żaden podryw tylko skupiałem na sobie, by cieszyć się dniem, dobrą pogodą a co ważniejsze jeszcze lepszym samopoczuciem. Od razu mój stan zwrócił uwagę pewnej drobnej blondynki z mojej klasy, która wyraźnie mnie prowokowała. Oczywiście nie powiem, że nie było mi to na rękę bo dziewczyna pierwsza klasa jak na mój gust. Dlatego w miarę możliwości nie zapominając, że jest ze mną w klasie działem. Był dobry moment podczas dekorowania sali gimnastycznej na kino, podczas którego jej okulary z moją pomocą wylądowały na rozpięciu tuniki na wysokości dekoltu i delikatny dotyk, poczułem, że jej się to podoba bo nic nie protestowała tylko zalotnie się uśmiechała. Moja ręka wędrowała co jakiś czas na plecy, brzuch, bark oraz w okolicy bioder. Mimo to byłem trochę ograniczony, oprócz nas inne osoby też dekorowały salę a ona jest nieśmiała. Nie narzekam to co chciałem poćwiczyć udało się. Później jeszcze widziałem jak owa blondynka zerka dość często na mnie, gdy rozmawiałem z dwiema dziewczynami z innej klasy i nie ukrywałem tego, że mi się podobają.

Świat jest piękny, poczułem to w ostatnim tygodniu przez to, że wrzuciłem na luz. Za wszelką cenę nie goniłem za rozwojem i szukaniem sytuacji, w których mógłbym podrywać tylko stanąłem w obronnej pozycji w pełni gotowy do ataku. Czekałem aż nadarzy się okazja, by nie wymyślać, gdzie pójść, gdzie skręcić, gdzie będzie najwięcej dziewczyny ale chciałem, by one przyszły do mnie. W małym stopniu się udało, wymaga ta strategia jeszcze dopracowania ale jestem zadowolony z efektów. Mało istotna sytuacja, gdy w sklepiku szkolny, HB7 wypadły pieniądze dokładnie dwie pięciozłotówki i poturlały się pod moją nogę. Podniosłem oddałem po chwili niezobowiązującej rozmowy. Miałem możliwość do rozwinięcia swojej komunikatywności a wszystko przez to, że nie szukałem nastawiałem się na nic ale czułem wewnętrzny luz. Albo dziewczyna wnosząca ławkę do klasy nie mogła sobie poradzić z drzwiami, chętnie pomogłem, jej uśmiech na twarzy i podziękowanie było jednym z milszych wydarzeń w dniu bo jej spojrzenie i rude włosy( a takie dziewczyny mnie strasznie kręcą) spowodowałaby u mnie chęć poznania jej. Niestety wtedy już nie udało się jej zaczepić , miałem exusy oraz pracę, która jeszcze musiałem zrobić.(głupie tłumacznie) Ale po długiej przerwie od szkoły na pewno nie odmówię sobie przyjemności poznania jeśli będzie okazja.

Wszystkie te sytuacje i możliwość rozmyślania dały mi jasne znaki, że nie mogę na siłę niczego szukać. Aby zbliżyć się jeszcze bardziej do celów, które chce osiągnąć musze pamiętać, by podchodzić do wszystkiego z dystansem i zachować spokój. Bawić się i mieć z tego satysfakcję ten dreszczyk emocji, gdy po udanej akcji wydaje się, że można wszystko.Może też jest już czas, byś zatrzymał się na chwilę w wygodnym dla ciebie miejscu, w którym czujesz, że masz spokój. A później zastanowił się co jest dla ciebie ważne, jaką jesteś osoba, co jest twoją słabością i co chcesz zmienić. Są to według mnie najważniejsze pytanie na, które trzeba sobie odpowiedzieć, by móc się rozwijać w dobrą stronę i nie zatracić. Ja zrozumiałem, że pozytywna energia , którą w sobie mam może być moją mocną stroną ponadto luz i spontaniczność chce częściej wykorzystywać. Jeśli to z sobą połączę mogę stworzyć mieszankę wybuchową. Bo przestało mnie kręcić modelowanie swojej osoby na typ Bonda czy Lindy, teraz chce wykreować swój styl z pełną świadomością, że może mi z tego nic nie wyjść. Na razie jednak póki mam zadowalające mnie sukcesy nie zamierzam zwalniać, idę przed siebie, by dorównać innym i pamiętam, że szczęście nigdy nie traw wiecznie więc jestem czujny.

Wielu użytkownikom tego luzu brakuje co coraz częściej mnie martwi. Coraz większa ilość pojawiających się pytań co robić po pierwszej randce i jak zareagować na zachowanie swojej pani, która wyrazie stosuje P&P ale zamydlone oczy niektórych nie pozwalają dostrzec jak bardzo mają zaciśniętą smycz na szyi a co dopiero taką technikę jak push&pull. Czytelniku spróbuj chociaż przez jeden dzień nie myśleć o konsekwencjach związanych podejściem do dziewczyny, która ci się spodobała i powiedź pierwszy lepszy otwieracz, który przyjdzie ci na myśl. Później postaraj się jak najdłużej pociągnąć rozmowę i poczuj stan, w którym masz w sobie luz, panujesz nad wszystkim a rozum podpowiada ci, że chcesz więcej, więcej i więcej. BEZ UMIARU!
Jeśli się nie uda? Trudno, ważne, że próbowałeś zrobiłeś krok do przodu i się nie bałeś. Zdobądź luz a zdobędziesz jednocześnie spontaniczność a dzięki spontaniczności rozwiniesz kreatywność. Widzisz jak małe decyzje mogę wpłynąć na twój los...

Pozdrawiam
Italiano
PS: Mam nadzieję, że cię czytelniku nie zanudziłem i warto było czytać .