Witam.

Nie pisałem przez pewien czas, co było spowodowane zapomnieniem przeze mnie hasła(bardzo w moim stylu, jak sobie czegoś czasem nie zapiszę, to zapomnę, taki to ja jestem roztrzepany), a do tego napadało mnie kultowe już 'nie chce mi się'.

Ale przejdę do rzeczy.

Może ktoś pamięta, że zabujałem się w takiej jednej pannie(dlaczego wiem, że się zabujałem? o tym za chwilę). Niestety(a może stety?) dała mi od razu do zrozumienia, że nie jest zainteresowana, i każdy poszedł w swoją stronę. Z początku to olałem, ale później zaczęły się stany smutku i smutne piosenki, łaziłem taki przygnębiony przez 1-2 tygodnie, ale to mi przeszło. Jednak poczułem, że ta gościówa nieźle zawróciła mi we łbie.

Dygresja nr. 1

Uznałem, że:

1. Ta panna nie była mnie warta, a na świecie jest wiele innych, nawet lepszych.
2. Pewnie zrobiłem coś nie tak, bo zamiast małych kroków od razu rzuciłem się na głęboką wodę.

Koniec dygresji nr. 1

Uznałem jednak, że trzeba żyć dalej i nie przejmować się porażką, tylko wyciągnąć z niej wnioski. Teraz, kiedy odzyskałem pewność siebie, czas na szukanie następnego targetu. Jak co tydzień(niestety, więcej czasu ciężko jest mi wygospodarować, jako, że dojeżdżam do szkoły, a w moje miasto znam jak własną dziurawą kieszeń, dużo ludzi w nim przynajmniej z widzenia, więc taki hardkor to jeszcze{JESZCZE!} nie jestem) ruszyłem na ćwiczenia. I zauważyłem jedną prawidłowość: jeśli poprzedniego dnia już sobie mówię 'o, jutro trzeba połazić trochę po mieście i pogadać z dziewczynami', to najczęściej łażę taki podjarany i wychodzi z tego shit, bo albo nie spotykam żadnych godnych uwagi dziewczyn, albo ostatecznie peniam. Kiedy idę zaś na spontana, to najczęściej spotykam jakieś fajne dziewczyny i idzie. Oczywiście, pytanie o godzinę mi się już trochę znudziło i jest za łatwe z deka, to robię je czasem dla rozgrzewki, przeszedłem na etap pytania się gdzie co jest(jakaś ulica, stadion, poczta itp. , zawsze mogę jeszcze dodać, że jestem nietutejszy, żeby pociągnąć rozmowę). W tym tygodniu muszę jeszcze raz tak się przejść, bo dziś właśnie jedyne co spotkałem, to moją dobrą kumpelę, reszta się jakby gdzieś pochowała, ale prawdopodobnie 45 minut do busa to za mało i miejscówki być może wybrałem złe. Ale cóż, trzeba działać dalej.

Dygresja nr. 2

Idąc ulicą, nieważne gdzie, zauważam coś jeszcze. Kiedy mijam fajne dziewczyny, to najczęściej, kiedy na nie patrzę, ich wzrok jest gdzieś indziej. Żadnego kontaktu. Nie wiem, czy to takie ważne, ale troche mnie to wkurwia. Rozwiązania są dwa: albo jestem strasznym paszczurem(w co absolutnie nie wierzę!) albo muszę sprawiać, żeby te dziewczyny mnie zauważyły, czyż nie?

Koniec dygresji nr. 2

Hmmm... Cóż mogę jeszcze napisać. Od pewnego czasu zdałem sobie sprawę, ile życia marnuję na takie głupoty jak np. komputer. Postanowiłem wrócić do tego, co robiłem w czasach, kiedy kompa jeszcze nie było: czytać książki, z czym od paru lat bardzo przystopowałem(o sport nie muszę się martwić, bo go uwielbiam i regularnie ćwiczę ;D).

Więc, po prostu muszę ćwiczyć, ćwiczyć, ćwiczyć interakcje z kobietami(bo nawet w stosunkach{bez skojarzeń!!!} z koleżankami odkryłem, że przebywanie z kobietami daje niesamowitą radość) i czytać teksty Gracjana i innych użytkowników tej strony, bo gdybym kiedyś nie trafił na nią przypadkiem, to pewnie do dziś czekałbym na zbawienie, które pewnie by nie nadeszło.

Dygresja nr. 3(ostatnia)

Może to śmieszne, ale ostatnio grając w Sims 3 stwierdziłem, że taki Sim jest o o wiele lepszy ode mnie, ponieważ nie ma żadnych oporów przed podejściem do kobiety i podjęcia rozmowy(wiem, że Simsy są niedoskonałą symulacją i takie rozmowy kończą się najczęściej od razu w łóżku). Czy ja też nie mogę taki być? Mogę. Wszystko zależy ode mnie.

Koniec dygresji nr. 3

Może to, co piszę jest dla kogoś nudne, ale mi bardzo pomaga takie podzielenie się swoimi przeżyciami z innymi.

Cześć

NWA