Mam problem z podejściem do kobiety. Chyba mam za bardzo zakorzenione w umyśle te durne iluzje którymi się karmiłem przez długie lata. Gdy wychodzę sam kogoś poznać układam sobie w głowie wszystko, staram się myśleć pozytywnie. Otaczam się myślami typu "Nie jestem przeciętniakiem", "One pragną, by faceci do nich podchodzili", "Nie ma w tym nic złego, tak poznają się ludzie" itd. Ale gdy już przychodzi co do czego, gdy już widzę tą kobietę, która mi się podoba to nie mogę zrobić tego najważniejszego i najtrudniejszego na początku kroku by do niej podejść. Mam jakąś dziwną blokadę i nie wiem jak sobie z nią poradzić.

Tutaj jest moja prośba.. dajcie mi kopa w dupę, żeby zabolało. Zmotywujcie mnie jakoś, dodajcie wiary w siebie. To na pewno pomoze