„Masz gadane”. Te słowa usłyszałem dziś w jednym z krakowskich klubów. Szok! Ja i gadane? Przecież zawsze wstydziłem się podbijać do dziewczyn. No chyba, że byłem nietrzeźwy, ale wtedy to był zupełnie inny poziom gadki – a raczej brak poziomu.

Wybrałem się do klubu wraz z moim wingiem, który z pewnością zna się na rzeczy lepiej niż ja. Fajnie było przyglądać się jak kolega bez żadnego skrępowania zaczepiał mijające nas dziewczyny. Powiedziałem sobie – skoro on może, to dlaczego nie ja?

Postanowiliśmy sobie, że nie będziemy spożywać żadnego alkoholu. Wszystko miało odbywać się naturalnie, na trzeźwo. Zwykle, idąc do klubu nie wyobrażałem sobie siedzieć „o suchym pysku”. Ciężko mi było odmawiać propozycji napicia się wódki, czy piwa przy barze, ale jakoś się przemogłem… Ehh. Wyjarałem chyba z 3 papierosy w ciągu pół godziny, zanim przestały mi się trząść ręce na myśl, że mam zagadać.

Nadeszła chwila prawdy. Właśnie miałem podejść do trzech niezłych studentek . 3, 2, 1.. go! Idę. Wyprostowałem się, uśmiech od ucha do ucha i podbijam.

Pako : Cześć. Z wami to pewnie zajebiście się imprezuje, hm? (cały czas smile)

HB7 : Hehe, skąd ta pewność?

P : Wyglądacie na dziewczyny, które często wychodzą na imprezy i lubią się bawić. Mam rację?

HB8 : Wcale nie. Wychodzimy raz na rok.

P : Haha, chyba co piątek?

HB7 : No, w sumie ostatnio zdarza się, że wychodzimy często.

P : Co porabiacie w Krakowie? Studiujecie, pracujecie, obijacie się?

I tu już zaczęła się monotematyczna gadka. Każda powiedziała co studiuje, gdzie studiuje, na którym jest roku. Każdą wypowiedź starałem się jakoś komentować, np. „aaa, mam na tej uczelni sporo znajomych” albo „no nieźle, ciekawy kierunek jak na dziewczynę”. Trzecia z nich w sumie szara myszka, najmniej się odzywała. Następnie zapytały co ja studiuję. Powiedziałem, że dziennikarstwo. Zaczęły im się oczy świecić i stwierdziły, że to widać, bo mam gadane i że się nadaję. Urosłem o 2 cm i dalej prowadziłem rozmowę. W końcu, gdy zaczęło się robić nudno, powiedziałem, że wracam do znajomych, bo pewnie mnie już szukają. Życzyłem udanej imprezy i pognałem.

Wróciłem do winga z uśmiechem na twarzy. Potem już było o wiele łatwiej. Uśmiechałem się do przechodzących HB, zagadywałem, zaczepiałem. Wyczaiłem też dobry motyw na dosiadanie się do dziewczyn w sali dla palących. Podchodzisz, prosisz o ognia i zaczynasz rozmawiać. Heh! Na przykład o ciekawym wzorze na zapalniczce.

W sumie już powoli musieliśmy się zbierać, bo wing musi wstać rano do pracy, więc na żadne grubsze akcje nie było już czasu. Cieszę się jednak, że na trzeźwo w klubie rozmawiałem z ładnymi dziewczynami. W dodatku całkiem nienajgorzej mi to wychodziło. Więc Panowie, nie taki diabeł straszny, jak go malują!

Trening, trening i jeszcze raz trening. Za parę dni kolejny clubbing, a w między czasie, w ciągu dnia chodzenie po galeriach w wiadomym celu. Pozdrawiam wszystkich i życzę udanych łowów!