Witam wszystkich Panów, myślę że to im będzie dane zapoznać się z moją historią, historią życia. Na wstępie chciałbym "pozdrowić" użytkownika "glinx11" który jest po części moją inspiracja do rozpoczęcia prowadzenia bloga oraz jest osobą, z którą po części (chyba niestety) mogę się utożsamiać. Mam nadzieję iż mój blog będzie umiarkowanie weselszy od bloga glinxa.
Może na wstępie zbiorę do kupy wszystko co osiągnąłem w życiu a czego nie podstawowe informacje o mnie:
`18 lat (92')
`nauka w LO - niedługo matura...
`zamieszkuje duże miasto
`nie miałem dziewczyny
`jestem prawiczkiem
`całowałem się już z dziewczyną (w klubie, podczas tańca)lecz zakończyło się to ogólną porażka - brak numeru do targetu, możliwości kontaktu.
`randka z dziewczyną których rodziców znam bardzo dobrze jestem jako tako od niech uzależniony... wiecie co za tym idzie. W sumie dziewczyna ta nawet srednio mi się podoba. Chciałem poczuć że ktoś może być mną zainteresowany oraz przeżyć swoją pierwszą randkę.

W przeszłości (szkoła podst. + jako tako gimnazjum byłem ciotą lubianym chłopakiem dowcipnisiem jednak także obiektem głupich docinków, kozłem ofiarnym, czasami pajacem. Aktualnie w liceum jestem lubianym facetem, w klasie obracam się z 2 kolegami oraz mam kontakt i wspólnie spędzamy czas z koleżanko-przyjaciółkami, fajne laski chyba najładniejsze w klasie (2z3 zajęte) Rwanie ich nie miałoby sensu, ponieważ rama przyjaciela jest już bardzo mocno w nich zakotwiczona. Moje hobby? Piłka nożna, treningi 3x tygodniowo, to dzięki grze w klubie mam wielu dodatkowych znajomych/kolegów i jednego prawdziwego przyjaciela.
Największa wada? odpowiedź prosta: obawa przed podejściem do nieznajomych kobiet.
wada nr2. - niedowartościowanie. Wiem, wiem, wiem... to ja jestem prezentem dla kobiety, jestem jedyny w swoim rodzaju, najbardziej pewną siebie osobą w okolicy promieniejącą testosteronem. Niestety nie mogę na razie wbić sobie tego do głowy myślę że spowodowane jest to tym co przechodziłem w podst. i gim oraz że nigdy nie czułem się przez nikogo kochany (pomijam miłość rodzinną).

Mój ostatni kontakt z dziewczynami, poza szkołą i koleżankami z klasy to impreza 18tkowa odległego znajomego. Przed impreza troszkę ze znajomymi wypiliśmy po wejściu do klubu wypiłem może z 1 browara porozmawiałem i przywitałem się ze wszystkimi znajomymi po czym poszedłem na parkiet bez bliżej określonych celów. Miło uśmiechającą się dziewczynę porwałem do tańca, laska wydawała się na średnią/ładną jednak gdy bliżej się przyjrzałem spadła jej ocena na co najwyżej średnią minus, nie miałem ochoty tracić na nią czasu. Po 2 piosence w ramach testu dałem jej buziaka w policzek - 0 oporu i powiedziałem że muszę iść na lożę na chwilę (poczułem moc kobiety ! ]:-> kiedy to one nas zlewają i po chwili mówią "zaraz wracam" i więcej ich na oczy nie widzimy). Przez dłuższy czas nic ciekawego nie mogłem wypatrzeć a może nawet nie miałem takiego zamiaru spędziłem ponad godzinę na rozmowach ze znajomymi oraz potańczyłem chyba z 2 koleżankami ze szkoły. Gdy tak sobie siedziałem i siedziałem nagle przed moimi oczyma (no może nie przed oczyma, z 2-3 metry były!) pojawiła się zgrabna dupcia (dupcia = dupa, nie kobieta). Zgrabniejszej dupy w życiu nie widziałem do tego tańczyła jak żadna w tym klubie. Z 2x mrugnąłem a ona zniknęła w objęciach jakiegoś faceta. O 24, podchodzę na "pasy" i owa dziewczyna prosi mnię o pasek żeby mogła przylać solenizanotwi. Użyczyłem paska, sam zlałem solenizanta i zaczęła się rozmowa z dziewczyną. Zdążyłem spytać się jej od kogo jest na imprezie ona mnie i w tym momencie pojawił się przedemną mój kolega że innego mojego znajomego wynoszą z klubu ponieważ jest drętwy jak kłoda a tylko ja orientuje się gdzie on mieszka. I los tak chciał, że musiałem przerwać tą dopiero rozpoczynającą się rozmowę. Z 15 minut zajęło mi tłumaczenie gdzie mają odwieść mojego pijanego kolegę. Biorę kumpla tego co mi przeszkodził i mowie, teraz mi znajdz tą dziewczynę z którą gadałem! Patrzymy a ona juz przy szatni, zaczyna ubierać swój szalik i płaszcz. Sposób w jaki to robiła poprostu zakręcił nam obu w głowach. Dziewczyna ubierając się robiła to tak jak by się rozbierała i to tak seksownie że obaj niemal nie dostaliśmy orgazmu na miejscu. Kumpel do mnie: Dobra, podchodzisz teraz albo już nigdy jej nie zobaczysz.
W moich oczach przerażenie i niemoc, jebana niemoc i wstyd przed ośmieszeniem się w oczach kolegi jeżeli owa dziewczyna szybko mnie zleje. Nim się obejrzaliśmy piękność stała w wyjściu i tyle z niej było...

To był przykład mojej nieśmiałości ale jest tego pełno, zwykłe podejście do dziewczyny na ulicy i zapytanie się o drogę przystworza mi wieeeeele stresu. Jednak mam postanowienie, życiową misję. Zmianę siebie, swojego nastawienia, samo oceny i zdobycie tylu kobiet ile tylko będę chciał! W najbliższych dniach zamierzam jeszcze raz zrobić misje gracjana ponieważ robiłem je dawno i to częsciowo a potrzebuje takiego powrotu do zwyczajnego zagadywania do nieznajomych.

W końcu trzeba się przełamać. Jak nie teraz, to kiedy? Życzcie mi powodzenia !