Nie wiem co mam tu napisać, ale sądzę, że może mi to pomoże.

Ćwicze sztuke walki, interesuje się wieloma rzeczami, pracuje mimo młodego wieku.

Odkąd jestem na tym portalu uważam, że się trochę zmieniłem. Przede wszystkim:
-umiem utrzymać EC
-chodzę prosto itp.

Uśmiechać mi się nie chce. Nie bd się śmiał skoro tak na prawdę płaczę. Co mi po tym, że znam to wszystko, tą jeb*** teorię skoro i tak nie umiem jej wykorzystać przy dziewczynie, która mi się podoba?! Dla siebie?! Ja wolałbym być gburem, który niczego się nie boi. Samem Fisherem, żołnierzem Marine Corps. Wiele rzeczy, które zostały opisane na tej stronie kłucą się z moim charakterem, ale mimo wszystko zmieniłem się....

Wg. mnie to dużo czasu spędziłem na tym, żeby zmienić opinie o sobie, podejść do dziewczyny i zagadać. Ale co mi po tym skoro KU*** nie wyszło. Zjebałem. Może będę próbował po mojemu to naprawić. Mimo tego, że ona zachowała się b. dobrze to ja nie umiem sobie wybaczyć porażki. Chciałbym podejść do niej jeszcze raz i zrobić wszystko jak należy, ale nie potrafie... Boję się opinii innych.

Nie bawi mnie podrywanie dziewczyn, do których nic nie czuje i na dobrą sprawę mi się nie podobają. Więc nabijanie "expa" raczej odpada.

Chyba zacznę doskonalić siebie. Niech to one latają za mną lub nie. Najwyżej za kilka lat obudzę się i powiem "szkoda". Szkoda tylko, że mam to w dupie, bo idę do woja i jak złapie dużego doła to wezmę udział w jakiejś misji samobójczej czy coś i mnie zaje***.

JEDNA PORAŻKA SPRAWIŁA, ŻE CZUJĘ SIĘ BEZNADZIEJNIE. NIE MAM MOTYWACJI, ŻEBY DALEJ CIĄGNĄĆ TO MOJE ŻYCIE.

Ilekroć jakaś dziewczyna mi się podoba to nigdy mi się nie udaje. Mam naprawdę już tego dość.