I HATE MONDAYS!

Jestem jedną z tym osób, które nienawidzi poniedziałków, ponieważ jestem przez cały dzień zaje**** po weekendzie i ogólnie chce mi się spać + 9 lekcji w szkole...

Jestem także, jedna z tych osób co preferuje usiąść i porozmawiać niż spacerować, co się stanie jak się połączy 2 rzeczy, których się nie lubi? ha!

I właśnie w ten nieszczęsny poniedziałek pierwszy raz spotkałem się z dziewczyną. Wcześniej, ją ostrzegałem, że to nie jest dobry pomysł, bo znam siebie i lepiej nie umawiać się na ten dzień, bo jestem "zombie". Teraz biję sobie w pierś, że się zgodziłem.

Spotkanie trwało z 40min podczas, którego spacerowaliśmy, wiec to czego nie lubie oraz był poniedziałęk i ledwo kontaktowałem co do mnie mówi itd, ale starałem się jak mogłem choć czułem w głowie "zamułę" (normalnie o tej porze to szedłem zawsze w kime w domu na 1h).

Rozmowa była taka, że to ona mówiła przez większość czasu, oraz rzuciła 2 teksty: "przez telefon wydałeś się naprawdę spoko" (w sumie się nie dziwie, bo dzwoniłem do niej w czwartek, a to nie jest poniedziałek) na co ja "a to teraz już nie?" nie wiedziała co powiedzieć...

Oraz... że nie widzi z nas pary, ale możemy sie przyjaźnić, to jakoś to odbiłem, ale nie pamietam jak.

... z drugiej strony wysyłała mi sygnały, np. patrzyła mi tak głeboko w oczy, jak żadne dziewczyna wcześniej, aż sie zastanawiałem o co chodzi, i ani na chwilę nie spuszczała wzroku oraz mimo tej całej zamuły śmiała się wiele razy, kino było średnie, nie było jego braku. Dodam jeszcze, że na pewno nie raz się z nią spotkam, bo raczej pójdziemy razem na 100dniówkę.

Zamierzam do niej zadzwonić, we wtorek i się umówić na piątek, bo i tak musimy się lepiej poznać skoro mam iść razem na nią.

Czy ja szukam wytłumaczenia niepowodzenia? Sam nie wiem, ale ja wiedziałem, że to tak się skończy... To było moje najgorsze spotkanie z dziewczyną od 2 lat.