Witam.
Jak pewnie wiecie mieszkam w małej miejscowości. Nie ma w niej za dużo kobiet, a większe miasto obok którego mieszkam kobiety są jakby "Wielkie damy". Studiuje i w tem ten czwartek wieczorem pojechałem na zjazd do szkoły. Przedtem myślałem co przeczytałem na forach: "Zaakceptuj siebie, swój wygląd, duszę, myśli, itd". Myślałem o tym dogłębnie i nie wiem jak samo mi to weszło, że uwierzyłem i zaakceptowałem siebie. Nawet przy podrywaniu kobiet nie zwracałem już uwagi czy stoję prosto czy się garbie, ponieważ czuję pewność siebie w sobie. Wykorzystywałem swój główny atut spojrzenie, a reszta sama się potoczyła.
Poniżej opisuje wszystko:

Czwartek wieczór:
Dowiedziałem się z kolegami (nie umieją podrywać, boją się podejść jak ja przed zjazdem), że jest impreza nie daleko. Taki mały pub/bar z salą do tańca. Niestety otwarte jest od 22 do 24. Namówiłem ich (choć trudno było) i poszliśmy około 22.30. Weszliśmy a tam przy stolikach siedziały dziewczyny od HB7 po HB9. Było ich około 8 - 10 i 2 kolesi wraz z nimi. Siedliśmy przy stoliku nie daleko nich. Dziewczyny oglądały się, a ja pękałem (jak zwykle) moi koledzy również. Jedynie się na nie patrzyliśmy. Któryś zaproponował piwa no i poszło jedno i nic, drugie i nic. Dziewczyny zerkały co jakiś czas. Trzecie piwo godzina 23.30 widzę dziewczyny się zbierają jedna dziewczyna wychodzi. Jeden z kolegów nagadał drugiego "Idź podejdź do niej, dasz radę" tamten pobiegł, coś zagadał. Patrzę wychodzą następne i ostatnia, która mi się podobała. Podszedłem i zaczęła się rozmowa (mniej więcej tak, e-motki oznaczają uśmiech):
Ja: Cześć już idziesz?
Ona: Tak mamy już autobus.
Ja: Może jednak zostaniesz patrząc szczerze w oczy z uśmiechem na twarzy (lekko byłem wypity jeszcze).
Ona: Gdybyś podszedł pół godziny wcześniej. Teraz mamy autobus i impreza się zaraz kończy.
Ja: Zostańcie jeszcze. Mieszkamy nie daleko domówkę możemy zrobić
Nie potrzebnie doszedł kolega "namawia-cz" i wybił mnie z rytmu (chciałem wziąć kontakt w razie czego).
Ona: Poczekajcie zapytam koleżanek.

Już nie wróciła. Zdenerwowałem się na siebie, że jestem dupa i nie mogę podejść jak człowiek. Przecież one po to przyszły aby kogoś poznać. Dokończyliśmy piwo i poszliśmy do pokoju spać.
Podsumowanie dnia:
Wypiłem 3 piwa
Nic nie poderwałem.
Ani buziaka, ani numeru.

Piątek wieczór po zajęciach:

W piątek wieczorem wyszedłem sam na miasto. Nie zapraszałem kumpli, wiedziałem, że chce wykorzystać ten czas mądrze i zdobyć pewność siebie, a nie włóczyć się i żartować sobie z nimi.
Wyszedłem na ulice i zacząłem podchodzić do kobiet. Zacząłem od zwykłych odzywek: "Przepraszam gdzie jest ulica X". Po kilku rozmowach (około 3 - 5) zacząłem tekst rozwijać: "Przepraszam gdzie jest ulica X?" Następnie: "tak na prawdę nie chciałem zapytać o drogę tylko bardzo mi się podobasz i chciałbym Cie zaprosić na kawę (spacer, itp)". W większości trafiałem na zajęte kobiety. Nie tylko dlatego, że tak mówiły, ale dlatego że było to po nich widać (mówię poważnie widać kiedy laska kręci, a kiedy nie - przynajmniej ja widzę), nawet zachwycone nie które były a jednak "przepraszam mam chłopaka może innym razem, odwiedzisz mnie w pracy pracuje tutaj porozmawiamy to może wtedy" itp... Tak minęła mi godzina. Wyszedłem dalej na ulicę. Przechodząc na pasach zauważyłem dwie fajne dziewczyny jedna HB9,5 (dla większości z was HB10 ale zaraz się dowiecie dlaczego 9,5) brunetka, druga blondynka HB8,5. Z bananem na twarzy (gdy tylko je ujrzałem, a właściwie brunetkę, po tylu podejściach pewność siebie na prawdę rośnie) nie wiedziałem co powiedzieć, bo było ich dwie (dla początkującego to na prawdę trudne podejść do 2 atrakcyjnych kobiet). Przypomniały mi się słowa Feniksa na jednym z forów "Jak Ci powiem rusz dupę to Ci to pomoże?" i tak zrobiłem. Doszedłem do nich i mówię: "Cześć dziewczyny bardzo mi się podobacie, a właściwie tylko Ty (wskazując na brunetkę) mogę Was gdzieś zaprosić?". Brunetka jakby udawała, że nie słyszy, grała wyniosłą pannę z głową w chmurach. Blondi do mnie "że mają chłopaków i takie tam ale dzięki. Powiedziałem, że chciałem je tylko poznać, przedstawiłem się one również i się pożegnaliśmy.
Teraz dlaczego HB9,5: Kawałek dalej poszły za mną, po pewnym czasie odwróciłem się i szedłem na wprost nich. One skręciły w boczną ciemną uliczkę. Gdy byłem już za nimi zauważyłem jak brunetka niby przez przypadek dotknęła ręki koleżanki, a następnie złapała ją za pośladek i mówiła coś do ucha. Nie widziały mnie na pewno więc raczej robiła tego na złość tylko po prostu to LESS
Wracając powoli do mieszkania zaczepiłem jeszcze kilka pojedynczych dziewczyn oraz kilka "podwójnych dziewczyn".

Podsumowanie dnia:
Nie wypiłem ani kropli - tak mi się o wiele lepiej podchodzi i rozmawia z kobietami.
Rozmawiałem z bardzo dużą ilością kobiet. Większość np przy pytaniu o drogę bardzo się produkowały, a ja kręciłem i pytałem dalej Gdy zmieniałem temat one mówiły np: wiedziała, że nie chodzi tylko o drogę i uśmiech. Mówiłem co chciałem pełny spontan po pierwszym zdaniu. Żadnych negów, gotowych tekstów (spontan przy podejściu nawet nic nie miałem nic na myśli uśmiech i podejście), a z kobietami rozmawiałem kilkanaście minut. Nie które gdy pytałem może Cie odprowadzić same chciały i non stop one gadały później
Przesympatycznie się rozmawiało.

Piątek:
Skończyłem zajęcia dużo wcześniej i już koło 16 szedłem do galerii po jedzenie i na obiad. Rozglądałem się za fajnymi dziewczynami ale byłem tak głodny że nie mogłem nic zrobić. Na obiedzie zauważyłem fajną dziewczynę HB9 tylko trochę niska i przyglądałem się jej, nie odwzajemniała może nie widziała. Gdy zjadłem wyszedłem z galerii, ale się wróciłem (zapomniałem zrobić zakupów). Spotkałem ją gdy wychodziła. Powiedziałem: "Przepraszam" i tu się zawahałem tzn yy yy, następnie patrząc jej głęboko w oczy "obserwowałem Cie już wcześniej jak jadłaś obiad z rodzicami (czy dziadkami) ale nie chciałem Ci przeszkadzać. Bardzo mi się podobasz czy mogę Cie zaprosić na kawę". Zatkało ją uśmiechała się od ucha do ucha, nie wiedziała co powiedzieć. W końcu odparła: "nigdy wcześniej takie coś ją nie spotkało i jest to bardzo miłe - tu jest ukryta kamera prawda?" Ja to pociągnąłem i dalej poszło. Ona powiedziała: "że jedzie w sobotę do szkoły, że wyrwała się wcześniej z obiadu aby się spakować i nie ma dzisiaj czasu na spotkanie". Porozmawialiśmy jeszcze chwile okazało się że zna mojego znajomego itd. Wziąłem nr, pocałowałem w policzek i się pożegnałem.
Wracając z galerii z zakupami, zauważyłem dwie blondynki za mną jedna HB 9,5 18 lat, druga HB 9 20 lat, obie około 175 - 180 cm wzrostu. Bardzo sympatyczne i miłe. Szedłem sobie powoli. One zaczęły mnie wyprzedzać. Na pełnym luzie i spontanie (nie patrząc czy jestem wyprostowany itd-emotki typu oznaczają ich, jej lub mój uśmiech) pytam:
Ja: "Jest w X (mieście) więcej takich ładnych dziewczyn?"
One: Nie wiemy nie jesteśmy stąd
Ja: "To już wszystko wiadomo" Idziecie tędy? pokazując obok przystanku.
One: Tak
Ja: Ja idę parkiem, odprowadził bym Was ale mi się nie chce
Odwróciły się obie i jedna ta 20 latka odpowiedziała: Jak chcesz (z takim uwodzicielskim spojrzeniem)
Ja: A to może was odprowadzę. I wszedłem między nie.
Zacząłem gadać o wszystkim nawet nie wiem już o czym. Przedstawiłem się itd. Podprowadziłem je pod przystanek (było tam trochę ludzi a ja 0 wstydu jak wcześniej przed zjazdem i pełny spontan, żadnych gotowców, nic) mogę was zaprosić na spacer? jesteśmy blisko parku
One: Właściwie ta starsza 20 latka mówiła: "niestety mamy zaraz autobus".
Ja: To może kiedy indziej dacie się gdzieś zaprosić?
One: Znowu ta jedna: jeśli zostawisz nam swój nr? (Patrząc na mnie takim wzrokiem uwodzącym).
ja od niej wziąłem nr i od obu buziaka i pożegnałem się. Napisały jeszcze, że młodsza się pyta czy nie mam fajnego kolegi itd. Umówieni już jesteśmy
Wieczorem poznałem jeszcze kilka fajnych dziewczyn np idąc za dwoma przeprosiłem jej koleżankę, a do targetu mówię: Bardzo mi się podobasz itd, sama chciała nr, sama chciała się przedstawić i spotkać
Podsumowanie dnia:
Bez alkoholu, pełny spontan, nie zwracanie uwagi na pewność siebie (tzn nie zwracam uwagę na pewność siebie ciała czyli wyprostowana postawa itd) lecz zwrócenie na pewność siebie w sensie podczas rozmowy patrzenie głęboko w oczy, mówienie tego czego się chce żadnych gotowców, pełny luz, 100% żartów i same proszą o nr tel

Sobota:

W sobotę po zajęciach upatrywałem same HB10 (przynajmniej tak wyglądały jak to napisał Gracjan w jednym z postów mniej więcej tak: "podchodź do samych 10, a zobaczysz poczujesz pewność siebie"). Nie było ich dużo ale po podejściu do HB10 dopiero czuć pewność. Poderwałem jedną blondi z dużym biustem zajebistym tyłkiem i niebieściutkimi oczami (jak u małego dziecka), tancerkę Poszedłem za nią wzdłuż chodnika, a gdy zeszła na schody pobiegłem i spontan: "przepraszam, poczekaj" podparłem się na chwile jakbym był zmęczony od biegu "biegnę za Tobą od X (ulica)" Ona: "Dlaczego za mną biegłeś?" Ja: Patrząc głęboko w oczy: "Gdy Cie zobaczyłem bardzo mi się spodobałaś i powiedziałem sobie, że muszę Cie poznać, mogę Cie zaprosić na kawę albo chociaż spacer?". Odprowadziłem ją do koleżanki bo akurat jechały na występ. Wziąłem nr i buziaka i pożegnałem się. Pierwsza napisała że z przyjemnością się ze mną umówi na spacer albo piknik

Brunetkę ćwiczącą Jogę - szpagat ale słuchającą metalu, nie bardzo znającej się na żartach z pięknymi brązowymi oczami i kilka innych nie pamiętam bo od wszystkich nr nie wziąłem bardziej mnie interesowało moje doskonalenie.

Podsumowanie całości:
Lepiej iść samemu na podryw niż z kolesiami, którzy tylko dużo mówią. W ten dłuższy weekend sam podchodząc do kobiet czuje w sobie niesamowitą pewność siebie. Teraz mogę Wam powiedzieć pewność siebie to nie postawa (fizycznie) gdzie jesteśmy wyprostowani, głowa powyżej wzroku itp. Pewność siebie jest w nas (psychika), to w niej jest cały sukces. Jeśli odkryjemy ją w sobie wcale nie musimy zwracać uwagę na wygląd (ja już nie patrzę czy jestem wyprostowany itp) bo najważniejsze jest co myślę, jak się poruszam (dostojnie) itp. Pewność siebie jest w nas musimy ją tylko odkryć i doskonalić.

Mała historia na podsumowanie:
Gdy wróciłem do miasta obok mojego. Wszedłem do sklepu z ubraniami (nie zwracając uwagi na swój wygląd bo jestem pewny siebie psychiką) czułem oczy kobiet na swoich plecach. Przeszedłem i z grubsza patrzyłem co w sklepie jest. Wychodząc odwróciłem się i widziałem jak patrzy nie daleko (około 2 m ode mnie) dziewczyna. Patrzyłem jej w oczy z lekkim uśmiechem. Widziałem jak się zaczyna rumienić, jej koleżanka też na mnie patrzyła. Obie się uśmiechały ale ja patrzyłem tylko w jedne oczy. Odwróciłem się i będąc w futrynie spojrzałem raz jeszcze. Widziałem jak jej oczy mówią "podejdź do mnie", policzki zarumienione. Odszedłem. Nie podszedłem dlatego, że jest to małe miasto, a w nim chce sobie raczej upatrzyć jedną kobietę.

Coś jeszcze co w sobie odkryłem w ten weekend.

Aura uwodziciela:
Jakiś czas temu czytałem post na jednym z forów coś w rodzaju "Aura uwodziciela". Po przeczytaniu tego tekstu trochę mi on wyjaśnił, że ja tak właśnie robiłem zanim tu trafiłem na forum i trochę mi ten post przypomniał.

1). Na wykładach spróbowałem tego. Buchnąłem profesorce długopis (bo swojego nie miałem ani nawet kartki ) Ona HB 9 - 9,5 blondynka, opalona, wygimnastykowana, bielutkie ząbki, pieprzyk przy ustach. Patrzyłem na jej oczy, nie myśląc o niczym, nie myśląc o tym co do nas mówi, ani o tym co inni mówią lub robią. Pełna koncentracja na niej, a konkretnie na jej oczach, żadnych myśli, "połączenia neuronowe puste, skupione na niej". Po chwili widziałem, że nie mogła oderwać ode mnie oczu (a wiecie jak to jest mówi na wykładzie do wszystkich i patrzy na wszystkich, raz na jakiś czas patrzy znowu na tą samą osobę) i bardzo często do mojego spojrzenia wracała. Gdy po zajęciach do niej doszedłem i oddałem długopis (wcześniej pożyczony ale ona o tym nie wiedziała) uśmiechnęła się tylko i patrzyła na mnie (czułem, że mogę ją z łatwością poderwać). Głupio zarywać profesorkę jeśli jest dużo kolegów obok i jeśli mam zdawać u niej przedmiot. Spróbuję tak zrobić na ostatnich zajęciach i gdzieś ją zaprosić jak już mi wpisze ocenę w indeksie

2). Któregoś z powyższych dni chyba piątek przed wykładami zobaczyłem HB10. Blondynka od pasa w dół jeansy oblegały idealnie, ładna szpila, bluzeczka trochę luźna (jakby mniejszy biust ale w rękach by mi się zmieściły chyba idealnie: "dobrze się pieści to co się w rękach mieści" ), oczy błękitne (takie jak u małego dziecka). Siedziała na ławce z 2 koleżankami, a obok stało jeszcze około 6 - 8 koleżanek jej, a z drugiej strony dwóch kolesi. Ja zero stresu, nie myślałem jak podejść, co powiedzieć, nic. Oparłem się o obręcz schodów około 3 m od niej. Patrzę jej w oczy. Nie myślę o niczym innym, nikt dookoła mnie nie istnieje, nie słucham ludzi, śmiechów, nic, wszystkie myśli skupione na niej na jej oczach. Zauważyłem jak na mnie spojrzała kontem oka. Zaraz potem drugi raz ale spojrzenie było dłuższe i z uśmiechem, odwzajemniłem. Podszedłem bliżej zagadałem do koleżanek: "Na co czekacie" One: "Na wykład" Ja: "Z kim macie?" One: "X". Stoję 1 - 1,5 m od niej patrzę jej w oczy. Tak samo jak przedtem. Ona patrzy chwile w moje, wstaje rozmawia z koleżankami, gada głupoty (żarty), ja się z tego śmieję. Ona to widzi i śmiejemy się razem. Mówię do jej koleżanek: "Nie przedstawiłem się jestem "Dominik" i na koniec podaję rękę jej mówiąc "Dominik" i patrząc głęboko w oczy. Ona "X". Ja: "Bardzo mi miło" i uśmiech ona również uśmiech. Dziewczyny się zapytały co ja mam za zajęcia tutaj. Mówię wyjmując plan i patrzę w plan. Target dochodzi blisko do 30 cm ode mnie i patrzy w plan. Spojrzałem na nią z uśmiechem odwzajemniła i powoli zrobiła krok do tyłu. Porozmawialiśmy jeszcze chwile wszyscy. Ona nagle że musi iść na wykład pożegnała się z koleżankami ze mną nie. Odwróciła się i do mnie do widzenia. A ja na to: Do zobaczenia Na schodach spojrzała raz jeszcze.
Po wykładach chciałem ją szukać. Nie znalazłem. Wyszedłem na miasto. Siedziała z koleżanką przy stoliku na dworze coś jadły, nie zauważyła mnie. Powiedziałem do niej "Smacznego". Spojrzała podziękowała. Nie podszedłem do niej. Poszedłem przed siebie. Obróciłem się widziałem tylko, że ona również i jej koleżanka też. Dzwoniłem po kolegę (innego od dwóch powyższych) ale również nie przyszedł, a gdy wracałem i chciałem podejść było tam już około 4 dziewczyn i trochę mnie ta liczba przerosła.
Myślę, że zapamiętała moje oczy, moje spojrzenie. Uważam, że co się odwlecze to nie uciecze. Myślicie że dobrze zrobiłem?
Wiem, że to blog i nie powinienem zadawać pytań ale jednak zadałem. Sam wiem i czuję to, że pewność siebie złapałem i to bardzo szybko.

Sorry za błędy i jeśli nieprzejrzyście się czyta.
Dzięki za przeczytanie i komentarze.
Pozdrawiam.