Witam,

Na wstępie od razu powiem, że się pewnie rozpiszę bo mam tak niestety w zwyczaju druga sprawa, nie wiem czy to odpowiedni dział, w razie czego proszę o wrzucenie gdzie indziej

A więc tak, przez 19 lat swojego życia byłem zakompleksionym frajerem, przyznaję się do tego bez bicia, większość imion moich dziewczyn kończyła się na .jpg, a całowałem się może ze dwa razy w życiu. Jednak jakiś rok temu coś się ruszyło, postanowiłem się przełamać, małymi kroczkami pnę się do przodu - spotkania z dziewczynami nie są już dla mnie obce, wiadomo do największych z tego forum, brakuje mi jeszcze wielu lat świetlnych, ale i tak widzę ooogromną poprawę w swoim zachowaniu, samopoczuciu, i obyciu towarzyskim, i to także dzięki wam

Przejdę do meritum sprawy - mimo poprawy swojego postrzegania świata i zachowania, wciąż jestem jeszcze przed przeistoczeniem się z chłopca w mężczyznę. Tak, mam 20 lat, już niedługo 21 i jestem prawiczkiem. Wiem, że w dzisiejszych czasach to śmieszne/żałosne, jak kto chce, niech to nazwie, ale czasu już nie zmienię. Stało się.

I teraz tak, wiadomo, że jak się spotyka z dziewczyną, kiedyś do seksu musi dojść. I powiem wam, że mam teraz przed tym obawy. No bo powiedzmy znajdę się już w takiej sytuacji, jesteśmy we dwoje, oboje wiemy, co powinno się teraz stać. I co teraz ? Mam jej powiedzieć "słuchaj, to mój pierwszy raz, jak skończę po 30 sekundach, albo w inny sposób spieprzę, to się nie przestrasz". Z tego co wiem, w 99% pierwszy stosunek jest daleki od ideału. Z drugiej strony, jak się nie przyznam, szybko się dowie co i jak, bo zapewne stres mnie zeżre i nie wszystko będzie się układać po mojej myśli. Bo nie oszukujmy się, ile dziewczyn w wieku 17-20 lat jest jeszcze dziewicą ? Żeby taka znaleźć, musiałbym chyba spotykać się z 13-latką, chociaż i to nie dałoby mi gwarancji.

Sam już w innym temacie dostałem odp. "kto analizuje ten się onanizuje" ale muszę o to spytać. Jak wy to widzicie ? Jak wy zachowalibyście się w takiej sytuacji ? Wiem ,że może to głupi temat i głupie pytanie, ale wolę zapytać się was, niż potem zastawiać się co powinienem zrobić. Bo jednak koniobijcą do końca życia nie chcę zostać

Sam teraz spotykam się z dziewczyną, w sumie 3 raz, dla wielu z was byłby to już ostatni dzwonek, żeby pójść z nią do łóżka, mnie ratuje chyba jedynie to, że oboje mieszkamy jeszcze z rodzicami, więc wjazd na chatę na razie odpada

Tak jak mówiłem, rozpisałem się, chociaż i tak po przeczytaniu raz jeszcze tego co napisałem, sporo linijek wymazałem. Jeżeli administracja uzna, że ten temat jest bez sensu to ok Po prostu wzięło mnie dzisiaj na chwile zastanowienia się nad sobą i chciałem to przelać na "wirtualny papier".

Z góry dziękuję i pozdrawiam osoby które dotarły do końca