Długo mnie tu nie było. W ciągu tego czasu rozstaliśmy się z moją K. Powiem wam w największym skrócie jak to było. Gdy się poznaliśmy nie znałem jeszcze tej strony a o technikach podrywania nie wiedziałem zupełnie nic. Nie wiem co sprawiło że ona w ogóle chciała ze mną być i to przez ponad miesiąc. Byłem frajerem z syndromem miłego faceta. Chociaż może nie do końca, moje 6 poprzednich związków z których każdy trwał max 2 tygodnie nauczyło mnie żeby nie frajerzyć tak w 100% ale co tu dużo mówić i tak frajerzyłem dużo.
Może była ze mną dlatego że się jej podobałem, może dlatego że chciała zobaczyć jak to jest z kimś być, nigdy wcześniej z nikim nie była, może pociągało ją to że jestem artystą (po lp teraz od października studiuje malarstwo na asp.) Może było coś innego....nie wiem nieważne. Wiem tylko że gdy dowiedziałem się o tej stronie i przez pewien czas postępowałem wg. podanych rad było lepiej. Ale przychodzi czas kiedy zaczynasz wątpić w sens czegoś czego nie jesteś pewny na 100% i postanowiłem znowu frajerować. Nigdy więcej tego już nie zrobię. Możliwe że moja zamiana w miłego i posłusznego pieska dla którego każde jej zdanie było nagrodą, spieprzyło wszystko. Możliwe że nie. Osoba ta ma masę kompleksów i bardzo niską samoocenę, myślałem że jak podniosę jej samoocenę swoim kosztem to będzie lepiej ale wcale nie było. Powody dla których zerwaliśmy były następujące: ona musi się skupić na maturze i szkole i nie chce mieć chłopaka na odległość, no cóż wyjeżdżam na studia do innego miasta...mimo wszystko powiedziała mi że za 3 lata kiedy skończy maturę chce żebyśmy zaczęli od nowa. Żebym na nią poczekał te 3 lata. Początkowo się cieszyłem potem doszedłem do wniosku że to iluzja którą mi dała na pocieszenie. Gadałem z nią o tym wiele razy w końcu powiedziałem wprost że: myślę ze to iluzja którą mi dałaś na pocieszenie. Ona nalegała i mówiła żebym czekał, że teraz mamy beznadziejną sytuację a za 3 lata pojedzie studiować tam gdzie ja i wszystko się ułoży. A teraz żebyśmy dostali przyjaciółmi. W ciągu ostatnich dwóch tygodni od tego gdy zerwaliśmy, było mi źle, myślałem że to ta ostatnia z którą wezmę ślub narobimy gromadkę dzieci i będziemy szczęśliwi. Byłem w niej zakochany. Wstyd się przyznac ale nawet płakałem do poduszki. Teraz mi przeszło. Mam to gdzieś czy to iluzja czy prawda. Nie myślę o tym. Chociaż ciekawi mnie czy to ma sens i czy to nie był jakiś jej st. Wydaje mi się że mówiła szczerze. Ale weźmy pod uwagę to że nigdy nie całowaliśmy się tak na poważnie o seksie nie wspominam nawet. Troche frajerzyłem, moją mocną stroną jest to że kochała się we mnie od 10 lat tyle że wcześniej ja nie zwracałem na nią uwagi. I często dominowałem w naszym związku.... mam mętlik w głowie. Chciałbym na nią czekać tylko czy warto...