No właśnie to jest dosyć dziwne, bo chce żebym się o nią więcej starał (chociaż uważam, że nie mam sobie nic do zarzucenia i zawsze miałem dla niej czas i okazywałem jej wtedy bardzo dużo uczucia). A kiedy poszedłem do niej to spławiła mnie po prostu i miała do mnie jeszcze pretensje. W ogóle jej nie poznaje, bo przez ten ponad rok nie znałem jej od tej strony... Tym bardziej, że tak właściwie do końca sam nie wiem o co jej chodzi bo nawet nie chce mi tego powiedzieć w cztery oczy.

Z reguły nie miałem jakiegoś większego powodu, żeby się na nią wściekać, ale starałem się być niedostępny czasami tzn. nie odpisywałem dłużej kiedy nie mogłem albo coś tam miała robić to czekałem aż ona pierwsza się odezwie i z reguły to wszystko było okej, to jest pierwszy raz kiedy coś takiego się dzieje w ogóle. Chociaż może przyznam, że czasem byłem zbyt miękki co nie znaczy, że nie zdarzyło mi się na nią wściec ale szybko wszystko było w normie.

Czytałem czytałem... tyle, że właśnie jest już na to trochę za późno, bo wszedłem na tą stronkę dopiero kilka dni temu. I muszę przyznać, że popełniłem trochę błędów i niestety ciężko będzie je teraz naprawić, tzn byłoby łatwo gdyby oczywiście wszystko się ułożyło jak najszybciej bo jak to mówią mądry Polak po szkodzie...

Muszę przyznać, że trafiłeś w sedno irens Napisałeś dokładnie to o co mi chodzi. Chociaż szczerze mówiąc wolałbym nie używać ostatnich dwóch wariantów... Bardzo chcę z nią być bo jest dla mnie naprawdę wszystkim i mamy tyle ze sobą wspólnego, ale po przeczytaniu tych wszystkich artykułów ze stronki żałuję swoich niektórych zachowań i to bardzo... Ale cóż, teraz zostaje mi tylko czekać. Mam nadzieję, że jednak będę musiał użyć tylko wariantu 1 A jeśli (nie daj Boże) dojdzie do 2 to myślicie, że po takim czasie, który spędziliśmy razem, dwóch obozach i wielu naprawdę niezapomnianych chwilach zmięknie po jakimś czasie i się odezwie? (Oczywiście jeśli ja totalnie ją oleje).

Masz rację Carlopactwo, wiem, że będzie ciężko kiedy już tak się stanie... Właściwie to już zaczynam to trochę odczuwać, bo mnie aż kur**ca trafia czasami jak ten telefon tak milczy, bo zawsze pisaliśmy do siebie bardzo dużo. Ale z jednym nie do końca się zgodzę, zwykle nie warto wracać do byłych i lepiej o nich zapomnieć, ale mój kumpel wrócił do swojej z którą najpierw był jakiś miesiąc a teraz też są ze sobą już ponad rok i są niesamowicie szczęśliwi, tylko, że może nawet za bardzo bo on już całkowicie o mnie przez nią zapomniał... Więc można powiedzieć, że straciłem 2 najważniejsze osoby naraz więc jest to dla mnie tym bardziej trudna sytuacja, że muszę w ogóle swoje znajomości budować od nowa, nie mówiąc o nowej dziewczynie... Przez ten ponad rok pokłóciłem się ze swoją może 3 razy i to zawsze o jakieś pierdoły. Teraz dopiero jest to coś poważniejszego, więc liczę, że jeszcze się to ułoży zwłaszcza, że po przeczytaniu tej stronki jestem mądrzejszy Bardzo poprawiła mi nastrój, bo wiem, że mam dużą szansę poznać następną przy odrobinie wysiłku.

Dużo mi bardzo pomogliście, dzięki temu czuje się lepiej. Może nie zależałoby mi tak bardzo gdybym miał chociaż jeszcze tego kumpla, nazywam go kumplem, a nie przyjacielem, bo był nim tylko do tej pory dopóki do niej nie wrócił.
Kurczę wczoraj czytając rano te wszystkie artykuły też zacząłem czuć się bardzo bardzo pewnie i akurat na przystanku była sobie taka jedna śliczna dziewczyna chyba w moim wieku do tego sama! Już miałem podejść i dziób otworzyć ale coś mnie zatrzymało, a później w autobusie kolejna... i też w moim wieku, bo czytała jakiś plan lekcji i już miałem nawet gadkę na to, tylko że... znowu zatrzymała mnie ta myśl: "A jeśli mojej przejdzie?" nie chce wyjść na jakiegoś kobieciarza i kręcić z kilkoma oczywiście jeśli z tamtymi by coś wyszło Okazja będzie pewnie jeszcze nie jedna. Na razie napiszę Wam jak się to skończy, chociaż to milczenie może potrwać jeszcze nawet kilka dni (a czekam już 4). Dzięki za wszystko, idę na rower rozglądać się za jakimiś na przyszłość

Nie, nie o to mi chodzi. To prostu tak działało na mnie w podświadomości. Muszę jeszcze przestawić swoje myślenie trochę. Nie interesowałem się innymi kobietami w tym czasie, bo nie miałem powodu, byłem szczęśliwy i tyle. W podświadomości leżało mi coś takiego, że póki jestem ze swoją nie chce żeby inna odebrała to jako podryw. Przecież wiem, że gadanie z laską to żaden grzech... sam mam koleżankę z którą czasem się spotkam pogadać, albo nawet przez jakiś czas chodziliśmy na zajęcia i nic więcej. To tyle

"Brak sporów i jakichkolwiek kłótni przez ten czas hmm?"

Jakby Ci to powiedzieć, obserwuję zachowanie kobiet i znałem się z wieloma nie raz dość dobrze i muszę przyznać, że moja jest wyjątkowo delikatną i uczuciową osobą. Czasem mówiła mi że czymś ją zraniłem, chociaż nawet nie mogłem się domyślić co to mogło być a ją zabolało. Oczywiście fochy takie to tam się zdarzały Wtedy olewka i przepraszała mnie niemal na kolanach. Może potrzeba było nam jakiegoś solidnego wstrząsu, bo faktycznie mogła poczuć monotonię. Raz mi napisała, że może nawet za bardzo do siebie pasujemy stąd to wszystko. Ale to są tylko domysły, wyjaśni się pewnie dopiero za kilka dni.

Właśnie to też brałem pod uwagę, ale taki foch? Chociaż wiecie co, przypomniałem sobie, że zaczęła ciągle coś kombinować z tym. Akurat dzień przed jak miałem do  niej przyjść i "to" zrobić nagle mi napisała, że ma okres i nic z tego. Później nagle jacyś dziadkowie, do naprawy z grzejnikiem, a na końcu właśnie ta głowa. Więc mi się to składa w jedną całość w sumie i może nie wiem testuje mnie, żeby była pewna, że zależy mi na niej a nie na seksie...

Nie odzywała się już prawie 3 tygodnie, więc w końcu sam jej wczoraj napisałem (dopiero bo byłem chory a chciałem się z nią spotkać od razu), że mam dość czekania i jeśli nie chce ze mną być to niech mi to powie w oczy a nie unika mnie. Dziś odpisała mi, że nie unika mnie i jeśli robi mi to różnicę to spotka się ze mną i powie mi to w oczy a na razie nie ma czasu... Nie myślałem nawet że ona jest taka podła. Bywało różnie, ale wydawało mi się, że naprawdę jesteśmy szczęsliwy. Nie okazała mi nawet odrobiny wdzięczności za te wszystkie wspólne chwile które spędziliśmy razem przez 14 miesięcy. One naprawdę potrafią być okrutne ale cóż nie żałuję, teraz wiem więcej o życiu i może jednak powinienem był być dla niej twardszy. Najgorsze, że szkołę zacząłem fatalnie i nie mogę od miesiąca się na niczym skupić kompletnie, powoli mi to zaczyna mijać ale pewnie minie jeszcze trochę czasu zanim mi to minie... Teraz pozostała jeszcze formalność by to zakończyć, chciałem być wobec niej i siebie w porządku, muszę się z nią spotkać i skończyć to tak jak należy...

Tak trochę już czasu minęło i muszę przyznać, że zacząłem się z tym godzić, a z drugiej strony nawet trochę mi ulżyło bo dowiedziałem się jaka jest, więc zawsze się znajdzie jakieś pozytywy we wszystkim. Na razie myślę, że warto byłoby zająć się szkołą, bo początek nie wypadł za dobrze przez to wszystko a w tym roku matura. Myślę, że miłość sama się znajdzie Na razie oddam się pasjom i ulubionym zajęciom (dobrze że jest jeszcze ciepło to pogram w nogę i pojeżdzę na rowerze). A kandydatka na żonę to była żadna i ja nie tylko teraz nawet tak myślę, ale już wcześniej ale pomyślałem, że mamy jeszcze czas w końcu by do tego dojrzeć. Nie żałuję, że z nią byłem, jedynie tego, że w taki sposób się to kończy i jak to mówią "Co cię nie zabije to wzmocni"